Π
ενιά : μία σειρά από χτυπήματα των χορδών του μπουζουκιού με την πένα, που παράγει μια μουσική φράση…Αυτόν τον ορισμό μας δίνει το λεξικό…Τα αυτιά μας όταν τις ακούνε,μας λένε πολλά…
Check in απόψε στις 9 το βράδυ…
From the blog
46 Comments
Dj_Admin
Μέλος/Member
Στίχοι: Ηλίας Λυμπερόπουλος Μουσική: Ζακ Ιακωβίδης Πρώτη εκτέλεση: Τόλης Βοσκόπουλος & Δούκισσα Άλλες ερμηνείες: Τόλης Βοσκόπουλος Τ’ όνειρο που ποτίσαμε μ’ αίμα νερό και δάκρυ μια νύχτα το αφήσαμε να μαραθεί σε μι’ άκρη Σαν της γαρδένιας τον ανθό που ζει μια νύχτα μόνο και το δικό μας όνειρο το βρήκα κάποιο δειλινό σκουπίδι, σκουπίδι μες στο δρόμο Το όνειρο που ποτίσαμε με της καρδιάς το αίμα στο δάκρυ μας το πνίξαμε, στου χωρισμού το ρέμα Σαν της γαρδένιας τον ανθό που ζει μια νύχτα μόνο και το δικό μας όνειρο το βρήκα κάποιο δειλινό σκουπίδι, σκουπίδι μες στο δρόμο… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Στίχοι: Κώστας Πρετεντέρης
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας
1. Μπέμπα Μπλανς
2. Μαρία Δουράκη
Κράτα το χέρι μου σφιχτά
Εδώ στου κόσμου τ’ ανοιχτά
Και στης ζωής τη στράτα
Και στης ζωής τη στράτα
Σπουργίτια μέσα στο βοριά
Πήραμε την ανηφοριά
Με μιας πεντάρα νιάτα
Έχει ο Θεός κι η Παναγιά
Θα δούμε λίγη ξαστεριά
Μες τη ζωή τη στράτα
Βάλτο καλά μες στην καρδιά
Πώς θα `ρθει και η καλοκαιριά
Με μιας πεντάρας νιάτα
Μέλος/Member
Μέλος/Member
Μέλος/Member
Ένα μεσημέρι στης Ακρόπολης τα μέρη άπονοι ληστές κάναν τις πέτρες τις ζεστές λημέρι Στο Μοναστηράκι Βαυαροί χωροφυλάκοι μες στην αντηλιά, χορεύουν μπρος στον βασιλιά συρτάκι Στην Κρήτη και στη Μάνη θα στείλουμε φιρμάνι σε πολιτείες και χωριά θα στείλουμε φιρμάνι να `ρθούν οι πολιτσμάνοι να κυνηγήσουν τα θεριά. Κάτω στο λιμάνι τραγουδούν οι πολιτσμάνοι ήρθαν τα παιδιά μα έχουν ακόμα την καρδιά στην Μάνη Ήρθανε την Τρίτη τα παιδιά του Ψηλορείτη πίνουν τσικουδιά, μα έχουν ακόμα την καρδιά στην Κρήτη Στην Κρήτη και στη Μάνη εστείλαμε φιρμάνι σε πολιτείες και χωριά εστείλαμε φιρμάνι κι ήρθαν οι πολιτσμάνοι και διώξαν… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Με τι καρδιά να σ’ αποχαιρετήσω
Με τι καρδιά τραγούδι να σου πω
στον ουρανό με τ’ όνειρο θα ζήσω
στον ουρανό σαν άστρο θα χαθώ
Βάλε φωνή κοντά σου να γυρίσω
βάλε φωνή τη γη να θυμηθώ
Με τι καρδιά τα μάτια σου ν’ αφήσω
Με τι καρδιά τον κόσμο ν’ αρνηθώ
σε σκοτεινό γεφύρι θα καθίσω
σε σκοτεινό ποτάμι θα σταθώ
Δώσ’ μου φωτιά τη νύχτα μου να σβήσω
Δώσ’ μου φωτιά στον ήλιο να βρεθώ
Μέλος/Member
Μέλος/Member
Μέλος/Member
Ηλιοβασιλέματα γεμάτα αναμνήσεις.
Θυμάμαι ακόμα και πονώ
το τελευταίο δειλινό
πριν φύγεις και μ’ αφήσεις.
Δειλινά αξέχαστα μες στα στενά δρομάκια.
Τώρα με άλλον αγκαλιά
περνάς τα στέκια τα παλιά
κι εγώ πίνω φαρμάκια.
Ηλιοβασιλέματα και τι δε μου θυμίζουν.
Και όπως πέφτει η βραδιά
την έρημη μου την καρδιά
οι πόνοι την ξεσκίζουν.
Ηλιοβασιλέματα και τι δε μου θυμίζουν.
Μέλος/Member
Μέλος/Member
Συννεφιές συννεφιές
όταν δε σε βλέπω έχω ακεφιές
τι πιοτό τι πιοτό μ’ έχεις κεράσει
και το κέφι μου έχω χάσει
Συννεφιές συννεφιές
όταν δε σε βλέπω έχω ακεφιές
Αγκαλιές αγκαλιές
που είναι τα ωραία μας στις ακρογιαλιές
στην αυλή μου στην αυλή μου τώρα βρέχει
και φεγγάρι πια δεν έχει
Συννεφιές συννεφιές
όταν δε σε βλέπω έχω ακεφιές
Οι χαρές οι χαρές
κι ό, τι άλλο όμορφο να ‘ταν δυο φορές
τους καημούς δε θα μετρούσα
δυο φορές θα σ’ αγαπούσα
Συννεφιές συννεφιές
όταν δε σε βλέπω έχω ακεφιές
Μέλος/Member
Μέλος/Member
Στον Πειραιά συννέφιασε
και στην Αθήνα βρέχει
άλλος αγάπη έχασε
κι άλλος αγάπη έχει
Ανάβω το τσιγάρο μου
και η βροχή το σβήνει
χτυπώ την πόρτα π’ αγαπώ
μα εκείνη δεν ανοίγει ω!
μα εκείνη δεν ανοίγει
Βλέπω τις κούρσες να περνούν
απ’ τον μεγάλο δρόμο
κι εσύ το ξέρω πως γελάς
με τον δικό μου πόνο
Σε μια κολόνα στέκομαι
και πήρε να νυχτώνει
δεν λογαριάζω την βροχή
όσο κι αν δυναμώνει ω!
όσο κι αν δυναμώνει
Μέλος/Member
Όνειρο δεμένο στο μουράγιο
πόρτα μου κλεισμένη στο νοτιά
έκανα τον πόνο μου κουράγιο
στην αγάπη μου έβαλα φωτιά.
Μαύρος βαρύς ο ουρανός
απόψε που ‘ρθες να με βρεις
είναι μεγάλος ο καημός
να το αντέ να τον αντέξεις δεν μπορείς.
Στην αγάπη μου έστησαν καρτέρι
κι από τ’ άστρα κλέψανε το φως
άστραψε στην νύχτα το μαχαίρι
κι ο καημός μου γίνηκε αδελφός.
Μαύρος βαρύς ο ουρανός
απόψε που ‘ρθες να με βρεις
είναι μεγάλος ο καημός
να το αντέ να τον αντέξεις δεν μπορείς.
Μέλος/Member
Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα η ώρα που γεννιέται η ζωή η ώρα που ταιριάζει η αναπνοή σου μαζί με την δική μου αναπνοή Κι αν είναι η αρχή στην κατηφόρα η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα. Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα η ώρα που μου σβήνεις τον καημό η ώρα που και η σκέψη μου πεθαίνει και που δε θέλω να ‘χει τελειωμό Κι αν είναι η αρχή στην κατηφόρα η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα. Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα η ώρα που μ’ αρέσει να πονώ η ώρα που σου δίνω την ψυχή μου… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Μέλος/Member
Λευτέρη Λευτέρη Λευτέρη
σ’ έχω σταμπάρει στο παλιό μου το τεφτέρι
Λευτέρη Λευτέρη Λευτέρη
μην κοροϊδεύεις κι έχω γίνει πια ξεφτέρι
Βάλε μυαλό για κάνε μου τη χάρη
βάλε μυαλό χρυσό μου παλληκάρι
σταμάτα πια μην κάνεις το λιοντάρι
σταμάτα πια σε πήραμε χαμπάρι
Στην αμμουδιά μου κλέψανε τη βάρκα
και δε θα βγω να πάμε απόψε τσάρκα
στον ουρανό με γέλασε τ’ αστέρι
και δε θα βρω το σπίτι σου Λευτέρη
Μα την αυγή η μέρα σαν χαράξει
θα μπω στου μπάρμπα Θόδωρου τ’ αμάξι
και μια και δυο Λευτέρη Λευτεράκη
θα ‘ρθώ να σου τα ψάλω ένα χεράκι
Μέλος/Member
Κάτω στον Πειραιά
στα Καμίνια
φτώχεια καλή καρδιά
μα και γκρίνια
μάζεψα μια βραδιά
τα σαΐνια
κι ήρθα κρυφά
τον παλιό μου καημό
να σου πω.
Μάτια βουρκωμένα
παραπονεμένα
δίχως αγάπη και πόνο
κανένας δεν ζει
μάτια βουρκωμένα
πάρτε με κι εμένα
πάρτε με τώρα να πάμε
στο κόσμο μαζί.
Κάτω στον Πειραιά
στο μουράγιο
είπα να σκοτωθώ
μα τον άγιο
μα έκανα υπομονή
και κουράγιο
κι ήρθα κρυφά
τον παλιό μου καημό
να σου πω.
Μάτια βουρκωμένα
παραπονεμένα
δίχως αγάπη και πόνο
κανένας δεν ζει
μάτια βουρκωμένα
πάρτε με κι εμένα
πάρτε με τώρα να πάμε
στο κόσμο μαζί.
Καλή συνέχεια και καλή εβδομάδα σε όλους…♥