Π

αράξενος χειμώνας μπαίνει
παράξενη εποχή
Κανείς δεν ξέρει πού πηγαίνει
δεν ξέρει που θα βγει…
Check in απόψε στις 9 το βράδυ…
Ξύπνησα μες τον ύπνο μουκι άκουσα δυο φωνές.Η μια μου είπε ξέχνα τηνκι πάψε πια να κλαις.Μα η άλλη ήταν η δική σουμες απ’ του ύπνου του εφιάλτη τις γραμμές.Μου λεγε αγάπη μου κοιμήσουΘα μαι κοντά σου όταν με θες…Τα χρόνια είναι αμέτρηταμα είν’ η ζωή μικρή.Συνήθισα να σ’ αγαπώσυνήθισες κι εσύ.Μα είναι τα χρόνια ένα δοχείοένα φθηνό ξενοδοχείο για δυο στιγμές.Για να χωράει κάπου ο πόνοςτις νύχτες όταν μένω μόνος.Τις σιωπές μου να μετράωνα σε θυμάμαι όταν πονάω να μου λεςΘα μαι κοντά σου όταν με θες…Το παραμύθι τέλειωσεκι αρχίζει η ζωή.Αχ να ταν η αλήθεια σουσαν ψέμα αληθινή.Τι… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Βαριά ποτά, βαριά τσιγάραστα μπαρ της μοναξιάς στάλα με στάλαένα παλιό τραγούδι σιγοκλαίειπόσο δε χόρτασαν τα χείλη σου να λέειΤι κι αν δεν είναι ο κόσμος ότι ονειρεύτηκεςτι κι αν σε ντύνει πάντα με ελπίδες ψεύτικεςη νύχτα απόψε μοιάζει να είναι φίλη σουκόκκινο το φεγγάρι βάλτο στα χείλη σουΒαριά ποτά, βαριά τσιγάραστα μπαρ της μοναξιάς στάλα με στάλαένα παλιό τραγούδι σιγοκλαίειπόσο δε χόρτασαν τα χείλη σου να λέειΌπου και να ‘σαι μην δακρύσειςξημέρωμα μονάχη να γυρίσειςτ’ αστέρια δες παράξενα θλιμμένανα σε ρωτούν να σου μιλούν για μέναΤι κι αν δεν είναι ο κόσμος ότι ονειρεύτηκεςτι κι αν σε ντύνει πάντα… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Από τα βάθη της ψυχήςκι από του νου τα ύψηαπ’ το βυθό της θάλασσαςως τις βουνοκορφέςψάχνω να σε βρω Μια σφαίρα υγρή γύρω απ’ τη γημια ουράνια δεξαμενήεκεί που λούζονται οι ψυχέςπριν να χαθούν στο σύμπανμε ένα πήδο ένα πρωίνα μπω με μια βουτιά εκείαπ’ τον βυθό, απ’ τον πάτονα δω τα πάνω κάτωνα βρω όλα τα χαμέναίσως να βρω κι εσένα Αχ, να σε βρω, αχ, να σε βρωμόνο για λίγο να σε δων’ ακούσω τη σκιά σουνα μου φωνάζει γεια σου Ακούς στα δέντρα τα πουλιάάνθρωποι είναι με φτεράπου φέρνουν τα μηνύματααπό τον άλλο κόσμο Φυσάει αέρας στα… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερόκαι το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόριΑύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώτότε που φεύγανε μπουλούκια οι σταυροφόροι Παντιέρες πάγαιναν του ανέμου συνοδειάκαι ξεκινούσαν οι γαλέρες του θανάτουστο ρογοβύζι ανατριχιάζαν τα παιδιάκι ο γέρος έλιαζε, ακαμάτης, τ’ αχαμνά του Του ταύρου ο Πικάσο ρουθούνιζε βαριάκαι στα κουβέλια τότε σάπιζε το μέλιτραβέρσο ανάποδο, πορεία προς το βοριάτράβα μπροστά, ξοπίσω εμείς και μη σε μέλει Κάτω απ’ τον ήλιο αναγαλιάζαν οι ελιέςκαι φύτρωναν μικροί σταυροί στα περιβόλιατις νύχτες στέρφες απομέναν οι αγκαλιέςτότες που σ’ έφεραν, κατσίβελε, στη μπόλια Ατσίγγανε κι αφέντη μου με τι να σε στολίσω;φέρτε το μαυριτάνικο σκουτί… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Βρέχει κι εγώ τυλίχτηκασ’ αυτή την αγκαλιάστα σκουριασμένα σύννεφα στα φύλλαστης βρεγμένης γης τη μυρωδιά Ας ήτανε να πνιγώ σαν μια σταγόναμέσα στα χείλια σου εγώβροχή μου σκέπασε αυτή τη γωνιάτούτο το σώμα που διψά Βρέχει και στους καταυλισμούςχορεύουν τα παιδιάστάζει ο θεός στις προσευχές στο ντέφιστις καρδιές στα πόδια τα γυμνά Ας ήτανε να πνιγώ σαν μια σταγόναμέσα στα χείλια σου εγώβροχή μου σκέπασε αυτή τη γωνιάτούτο το σώμα που διψά Ήρθες βροχή μου κι άλλαξεςτο δρόμο και το νουκαι βούλιαξε το βήμα μου ποτάμικι άθελά μου με τραβάς αλλού Ας ήτανε να πνιγώ σαν μια σταγόναμέσα στα χείλια… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Έχω ανάγκη μια σου λέξημια αλήθεια μες τις αυταπάτεςκαι μια αγκαλιά να με γιατρέψειαπό θανάσιμες αγάπεςέχω ανάγκη να βουλιάξωμέσα στο πιο βαθύ σου βλέμμααπ’ την αλήθεια να τρομάξωκαι να φουντάρω σ’ ένα ψέμα Έχω ανάγκη να σου δείξωπως είμαι πλέον οπαδός σουμε την παλάμη μου ν’ αγγίξωτον πυρετό στο μέτωπό σουέχω ανάγκη να σε νιώσωσαν μια προσωπική μου νίκημε πόσα βράδια να πληρώσωτη μοναξιά που μου ανήκει Μια κρύα νύχτα του Σεπτέμβρηένα σακατεμένο βράδυμόνο τα μάτια σου θυμάμαιδυο φλόγες μέσα στο σκοτάδιμια κρύα νύχτα του Σεπτέμβρηπου όσο θυμάμαι με πονάειέχουν περάσει τόσα χρόνιαμ’ αυτή η αγάπη δεν περνάει Απόψε δε… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Σ’ έχω ώρες ώρες μα το Θεό
τόσο πολλή ανάγκη
που τρέχουν απ’ τα μάτια μου
θάλασσες και πελάγη
Στείλε ένα γράμμα μια συλλαβή
αν έχεις το Θεό σου
που κρέμομαι απ’ τα χείλη σου
κι είμαι στο έλεός σου
Ανάθεμά σε δε με λυπάσαι
που καίγομαι και λιώνω
που μ’ έκανες και σ’ αγαπώ
και τώρα μαραζώνω
Κλειδώθηκαν οι σκέψεις μου
μες στου μυαλού τα υπόγεια
αχ πόσα θέλω να σου πω
και δεν υπάρχουν λόγια
Ανάθεμά σε δε με λυπάσαι
που καίγομαι και λιώνω
που μ’ έκανες και σ’ αγαπώ
και τώρα μαραζώνω
Αν είσαι μία θάλασσα
Στο βυθό σου χάρισέ με
Κι αν είσαι μία φυλακή
Έλα διπλαμπάρωσέ με
Αν είσαι ένα όνειρο
Κράτα με να μην ξυπνήσω
Κι αν είσαι εσύ του πηγαιμού
Ποτέ μου μη γυρίσω πίσω
Πρώτη φορά που αγαπώ
Πρώτη φορά σωπαίνω
Και μες στην απουσία σου
Γεννιέμαι και πεθαίνω
Αν είσαι ένας χρυσός σταυρός
Στο κορμί σου σταύρωσέ με
Κι αν εγώ είμαι θνητός
Δώσε μια κι ανάστησέ με
Αν είσαι εσύ ο θάνατος
Πάρε με στην αγκαλιά σου
Κι αν είμαι εγώ αθάνατος
Όλη μου η ζωή δικιά σου
Ήθελα να ‘μαι η αφήστην άκρη των δακτύλων σουό, τι αγγίζειςνα ‘χει κάτι κι από ‘μέναΝα ‘μαι τη νύχτα η φωνήχαμένων φίλων σουπου λεν’ τραγούδια παλιά κι αγαπημέναΉθελα να ‘μαι εισιτήριο στην τσέπη σουόταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σουΉθελα να ‘μαι εισιτήριο στην τσέπη σουόταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σουΉθελα να ‘μαι η σκιάστην άκρη των βλεφάρων σουΗ μόνη λέξη στο παραμιλητό σουΝα ‘μαι η πρώτη ρουφιξιάαπ’ το τσιγάρο σουκι η τελευταία γουλιά απ’ το ποτό σουΉθελα να ‘μαι εισιτήριο στην τσέπη σουόταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σουΉθελα να ‘μαι εισιτήριο στην τσέπη σουόταν σε μένα ταξιδεύει… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Από παιδί θυμάμαι προσπαθώνα κλέψω το γλυκό μέσα απ’ το βάζομε ξύλινα σπαθιά να πολεμώκαι μια ζωή στα πόδια να το βάζωΜα ό, τι μας δένει στα παλιάείναι οι κακές συνήθειεςτο νιώθω τώρα καθαράπως είναι αργά γι’ αλήθειεςΌλη μου η ζωή συνένοχη και πώς γουστάρωτα πιο μεγάλα ψέματα στα πιο αθώα βλέμματαόλη μου η ζωή συνένοχη και πώς γουστάρωκάτι απογέματα με καφέ και τσιγάροΑπό παιδί θυμάμαι προσπαθώστα λάθη μου φτηνά να τη γλιτώσωμου μάθαν να φοβάμαι ό, τι αγαπώκαι μια ζωή να φεύγω πριν να δώσωΜα ό, τι μας δένει στα παλιάείναι οι κακές συνήθειεςτο νιώθω τώρα καθαράπως είναι αργά… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Φύσαγε τότε ένας αέρας όλο δαίμονες
Θυμάμαι μόνο τα μαλλιά σου τρελαμένα
Είναι παιδιά που δε μεγάλωσαν οι έρωτες
Παιδιά ορφανά στα παραμύθια ξεχασμένα
Πες μου τι μένει όταν τα ψέματα τελειώνουνε
Λόγια δικά μας που ακούγονται σαν ξένα
Κάποιον δικάζουνε και κάποιον αθωώνουνε
Πες μου τι μένει όταν τα ψέματα τελειώνουνε
Τις άγριες νύχτες που αγγίζονται τα σώματα
Κι η λογική γίνεται άλλοθι της τρέλας
σε ζωγραφίζω απ’ την αρχή μ’ όλα τα χρώματα
κάποιας παλιάς και σκοτεινής ακουαρέλας
Πες μου τι μένει…
Πες μου τι μένει όταν τα ψέματα τελειώνουνε
Λόγια δικά μας που ακούγονται σαν ξένα
Κάποιον δικάζουνε και κάποιον αθωώνουνε
Πες μου τι μένει όταν τα ψέματα τελειώνουνε
Παγώνουν οι νύχτες, αδειάζουν οι μέρες
Ξεφτίζουν των φίλων οι καλημέρες
Πολλές ανάσες, τελειώνει ο αέρας
ασήκωτο βάρος το τέλος της μέρας
Ακόμα κι αν έφυγες είσαι κοντά μου
Είσαι η όαση στην ερημιά μου
Ακόμα κι αν λείπεις είσαι μαζί μου
Κάνεις παράδεισο την κόλαση μου
Η πόλη με πνίγει, μα εγώ δραπετεύω
Τα ματιά σου δρόμοι, που μέσα ξεφεύγω
Η πόλη με πνίγει απλά κοίταξε με
σ’ αλλιώτικους κόσμους, φυγάδεψε με
Ακόμα κι αν έφυγες…
Τώρα που γρήγορα νυχτώνει
σαν παραμύθι θα στο πω
ό, τι αγαπάς δεν τελειώνει
κι εγώ ακόμα σ’ αγαπώ
ό, τι αγαπάς δεν τελειώνει
κι εγώ ακόμα σ’ αγαπώ
Τώρα που γρήγορα βραδιάζει
σαν τραγουδάκι θα στο πω
ό, τι θυμάσαι δεν βουλιάζει
μη με ξεχνάς που σ’ αγαπώ
ό, τι θυμάσαι δεν βουλιάζει
μη με ξεχνάς που σ’ αγαπώ
Είναι πολλά που δεν τα ξέρεις
κι ήθελα τόσο να στα πω
όμως δε θέλω να υποφέρεις
γιατί ακόμα σ’ αγαπώ
όμως δε θέλω να υποφέρεις
γιατί ακόμα σ’ αγαπώ
Καλησπέρες…Καλησπέρες σε όλους…
Ετοιμοι για απογείωση…???