Προσωπικά πιστεύω ότι το καλό και το κακό συνυπάρχουν μέσα σε κάθε άνθρωπο. Άρα ο παράδεισος και η κόλαση συμβιώνουν στην καθημερινότητά μας, κι η κάθε ώρα/μέρα καθορίζεται ανάλογα με το ποιο από τα δύο (καλό ή κακό) υπερισχύει. Είναι ακριβώς όπως η παραβολή με τους 2 λύκους που έχει ο καθένας μέσα του. Τον καλό λύκο και τον κακό λύκο. Κερδίζει ο λύκος που ταίζεις περισσότερο.
Ο Παράδεισος και η Κόλαση προϋποθέτουν δύο είδη ανθρώπων, τον καλό και το κακό. Αλλά το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας αιωρείται μεταξύ αμαρτίας και αρετής.
Η δικιά μου εμένα Παράδεισο είναι ετούτη: μια μικρή μυρωδάτη καμαρούλα με παρδαλά φουστάνια και μοσκοσάπουνα κι ένα διπλόφαρδο κρεβάτι με σούστες, και δίπλα μου το θηλυκό γένος.
Νίκος Καζαντζάκης, 1883-1957, Έλληνας συγγραφέας
(«Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά»)
Καλή ‘ναι η δικαιοσύνη, μα για τους αγγέλους —ο άνθρωπος ο κακομοίρης δεν αντέχει, θέλει έλεος…
Μπας και βρίσκεται στον πάτο της Κόλασης, Κύριε, η πόρτα της Παράδεισος;
Καλό βράδυ σε όλους. Εύχομαι η νέα χρονιά να είναι έτσι όπως την θέλει ο καθένας… με όσο το δυνατόν λιγότερα κακά κι όσο το δυνατόν περισσότερα καλά.