Ε
χει πει πολλά, έχει κάνει πολλά. Έχει συμπάθειες και αντιπάθειες. Όπως όλοι μας…
Αλλά,όσο και να αμφισβητείται,τολμά να προχωρεί σε δρόμους απαγορευτικούς για άλλους.
Η μουσική του Κραουνάκη αποτελεί την “κίνηση” των αισθήσεων,χτίζοντας νότα νότα γέφυρες με τον έρωτα, την ζωή και τον θάνατο…
Check in απόψε στις 9 το βράδυ…
Lady StilettoMy home is this ghetto alone in a moment foreverTerror in facesinfesting their places without leaving traces to sever Lock up and Let gomy dripping and sweating are leaving a mark on their Persians baby Attack themthere’s no one to back themthe trophy’s the heart that’s still burning Lady stilettoyou know it’s forbidden my soul will stay hidden pretendingpoking and foolinglet them go drooling my things will keep proving I’m winning Salty tequilatheir heads start to reel and I let them come up for a breatherJump on them HoneyWe’re sniffing for money this baby is called Lady Stiletto It’s… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
ΌλαΘέλω να τα ξέρω όλαΌχι επειδή είμαι κουτσομπόλαΔεν το κάνω από κακόΘέλω να ’χω υλικόΚι ας μου τρώει η περιέργεια τη σόλα ΌλαΛες κι οι τοίχοι έχουν κόλλαΚαι κολλάω εγώ τ’ αυτίΤι είπε αυτός και τι είπ’ αυτή Ποια πόρτα άνοιξεΠοια σκάλα έτριξεΠοιος έτρεξεΤι έτρεξεΠοια πόρτα άνοιξεΚαι ποιο κουβάρι έμπλεξε Ποια πήγε κι άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα; Ε; Έξι πατώματαΤι μαγειρέψανεΠοιοι δώσαν δικαιώματαΠώς τα βολέψανεΤι χάψανΤι χορέψανε Βρε μπας και είμαι καταβάθος μια κυράτσα;Διότι… ΌλαΘέλω να τα ξέρω όλαΔε με νοιάζει αυτή η φρατζόλαΤο δικό μου το ψωμίΕίναι η κάθε μια στιγμήΠου θα λύσω τα μυστήριά τους … ποια… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Όπου κι αν πας θα ‘σαι πάντα εδώ
θα ‘χεις κλειδί και θ’ ανοίγεις την πόρτα
όμως φοβάμαι μωρό μου μη φύγω εγώ
έλα να πάμε οι δυο μας μια βόλτα.
Πάμε στον Άδωνι για καφέ
που πηγαίνουν τεκνά και φρικιά
και αράζουνε και αθλητές
και που πηγαίνει και μία χοντρή νευρικιά
Κυριακή να της φύγει το στρες.
Κι όλα μοιάζουν ένα τίποτα
και κυκλοφορούν ανύποπτα
κι είσαι η λαχτάρα μου
ο καφές και τα τσιγάρα μου.
Ό,τι κι αν ζήσουμε το ‘χουμε δει
σαν μία σκηνή από άλλη ταινία
Κι όλος ο κόσμος μωρό μου μπορεί και το ζει
έλα κερνάω καφέ στην πλατεία.
Το ροκ αρχίζει και δεν τελειώνειΣου ροκανίζει το παντελόνιγιατί είσαι ροκ Το ροκ δουλεύει, κι η νύχτα τρίζεισε ξενιτεύει, και σε γυρίζειγιατί είσαι ροκ Το ροκ σε παίρνει και σε σηκώνεισε τριβελίζει, σ’ αναστατώνειaround the clock Ροκ είναι ο βράχος και κλοκ ο χρόνοςκι εγώ μοναχός, μα όχι μόνοςγιατί είσαι Ροκ είν’ ο βράχος και κλοκ ο χρόνοςκι εγώ μονάχος μα όχι μόνοςγιατί ‘σαι ροκ Γιατί το ροκ ότι και να ‘σαιάμα δεν το ‘χεις, να το φοβάσαιγιατί είναι Ροκ είναι σμόκιν και ελβιέλοείν’ ο Αμπότ με τον Κοστέλοαυτοί ‘ναι ροκ Ροκ είν’ ο Έλβις, ο δυναμίτηςΒασιλειάδου και Αυλωνίτηςαυτοί ‘ναι… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Η Μαλάμω με καμάριπου μοσχοβολά θυμάριμεσ’ στους δρόμους της Αθήναςέχει εννιά γι’ αυτήν ο μήναςτα κουμπούρια γεμισμένατα ‘χει πάντα κουμπωμένακι όλοι τρέχουν να τη δουνμε καημό και τραγουδούν.Μαλάμω με τη φούρια σουβάρα τα κουμπούρια σουβάρα τα κουμπούρια σουπανάθεμα τη φούρια σουΜπαμ και Μπουμοι κουμπουριέςφυτεύεις βόλια στις καρδιές.Απαράτησε τα γίδιατα σιγκούνια τα στολίδιαστην Αθήνα μάνι μάνιέβανε κοντό φουστάνιτα κουμπούρια της γεμάτατα κουνά π’ αναθεμά τατα κουνά και περπατάεικι όλη η Αθήνα τραγουδάει.Μαλάμω με τη φούρια σουβάρα τα κουμπούρια σουβάρα τα κουμπούρια σουπανάθεμα τη φούρια σουΜπαμ και Μπουμοι κουμπουριέςφυτεύεις βόλια στις καρδιές.Ρίχνει βόλια η ματιά τηςη πλεξούδα η ξανθιά τηςμε τα φρύδια… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Καλησπέρες…Καλησπέρες σε όλους…
Ετοιμοι για απογείωση…???…Έχουμε μία εκπομπή να κάνουμε,που το ίντερνετ την προηγούμενη φορά δεν μας άφησε…