Η
διάλεξη του Μάνου Χατζιδάκι για το ρεμπέτικο τραγούδι δόθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1949 στο «Θέατρο Τέχνης» του Κάρολου Κουν,επαναπροσδιορίζοντας ουσιαστικά τη θέση του ρεμπέτικου και τολμώντας αν και νεαρός συνθέτης τότε,να δώσει μια διάλεξη για την ανάδειξη του ρεμπέτικου ως θεμέλιου λίθου της σύγχρονης ελληνικής λαϊκής μουσικής
Check in απόψε στις 9 το βράδυ…
Κουράστηκα για να σε αποκτήσω
αρχόντισσά μου μάγισσα τρελή
σαν θαλασσοδαρμένος μες στο κύμα
παρηγοριά ζητούσα ο δόλιος στη ζωή
Πόσες καρδούλες έχουν μαραζώσει
και ξέχασαν για πάντα τη ζωή
μπροστά στ’ αρχοντικά σου τα στολίδια
σκλαβώθηκαν για σένα ξένοι και ρωμιοί
Αρχόντισσα τα μαγικά σου μάτια
τα ζήλεψα τα έκλαψα πολύ
φαντάστηκα, σκεφτόμουνα παλάτια
μα συ με γέμισες μαρτύριο στη ζωή
Μες την ταβέρνα ξενυχτώ
για σένα βρε μικρό μου
και κάθε μέρα εγώ για σε
τραβώ το διάβολό μου.
Για σένανε πίνω κρασί
για σένα μαραζώνω
για σένα βρε λεβέντισσα
πίνω και μαστουρώνω.
Για σένα βρε λεβέντισσα
πίνω και μαραζώνω.
Αν θέλεις βρε λεβέντισσα
μαζί μου για να ζήσεις
και τη φωτιά που μ’ άναψες
εσύ θα μου τη σβήσεις.
Κοίταξε βρε λεβέντισσα
τα κόλπα σου μην κάνεις
και μένανε που έμπλεξες
πέρα δε θα τα βγάλεις.
Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά
εμένα μ’ αγαπούνε
μόλις θα μ’ αντικρίσουνε
θυσία θα γενούνε
Όσοι δε με γνωρίζουνε
τώρα θα με γνωρίσουν
εγώ κάνω την τσάρκα μου
κι ας με καλαμπουρίζουν
Κι εγώ φτωχός γεννήθηκα
στον κόσμο έχω γυρίσει
μέσα απ’ τα φύλλα της καρδιάς
εγώ έχω μαρτυρήσει
Όλοι οι κουτσαβάκηδες
που ζούνε στο κουρμπέτι
κι αυτοί μες στην καρδούλα τους
έχουν μεγάλο ντέρτι
Ένα πιτσιρίκι είναι ξαπλωμένο
μες στα χορταράκια παραπονεμένο.
Θέλει να φουμάρει ένα τσιγαράκι,
μα δεν έχει φράγκο, είναι μπατιράκι.
Του ‘ρθε μια ιδέα, κάπου να τη στήσει
όποιος κι αν περάσει τσιγάρο να ζητήσει.
Μα κακή του τύχη λίγο παραπάνω
στη γωνιά τον δρόμου τρακάρει πολιτσμάνο.
Κάνει το κορόιδο, ζούλα τον κοιτάει
και με κόλπο έξυπνο τον εχαιρετάει.
Δίχως να τα χάσει το πιτσιρικάκι,
απ’ τον πολιτσμάνο ζητάει τσιγαράκι
Πάλιωσε το σακάκι μου
Θα σβήσω απ’ το μεράκι μου
Και καημό, και καημό έχω μεγάλο
Δεν μπορώ, δεν μπορώ να πάρω άλλο
Και καημό, και καημό έχω μεγάλο
Δεν μπορώ, δεν μπορώ να πάρω άλλοΤόσα κοστούμια χάρισα
Μα τώρα που ρεστάρισα
Φίλος δε, φίλος δε με πλησιάζει
Τα παλιόρουχα, τα παλιόρουχα κοιτάζει
Φίλος δε, φίλος δε με πλησιάζει
Τα παλιόρουχα, τα παλιόρουχα κοιτάζει
Κάτω στα λε , βρε κάτω στα λε , κάτω στα λεμονάδικακάτω στα λεμονάδικα γίνηκε φασαρίαδυο λαχανάδες πιάσανεκαι κάναν την κυρία Τα σίδερα, βρε τα σίδερα, τα σίδερα τους φόρεσαντα σίδερα τους φόρεσαν και στη στενή τους πάνεκι αν δε βρεθούν τα λάχανατο ξύλο που θα φάνε Κυρ αστυνό , βρε κυρ αστυνό , κυρ αστυνόμε μη βαράςκυρ αστυνόμε μη βαράς, γιατί κι εσύ το ξέρειςπως η δουλειά μας είναι αυτήκαι ρέφα μη γυρεύεις Εμείς τρώμε, βρε εμείς τρώμε, εμείς τρώμε τα λάχαναεμείς τρώμε τα λάχανα, τσιμπούμε τις παντόφλεςγια να μας βλέπουν τακτικάτης φυλακής οι πόρτες Δε μας φοβί βρε… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Τρέξε, μάγκα, να ρωτήσεις
να σου πουν ποια είμ’ εγώ
είμ’ εγώ γυναίκα φίνα, ντερμπεντέρισσα
που τους άντρες σαν τα ζάρια τους μπεγλέρισα.
Πως θα γίνω εγώ δική σου,
πάψε να το συζητάς
δε γουστάρω τις παρόλες, σου ξηγήθηκα
στις ταβέρνες και στα καμπαρέ γεννήθηκα.
Δε με συγκινούν αγάπες
φτάνει να καλοπερνώ
κάθε βράδυ να τραβάω το ποτήρι μου
και να σφάζονται λεβέντες για χατήρι μου.
«Θα ήθελα προκαταβολικά να σας πληροφορήσω, πως μ’ όλη μου την καλή διάθεση, δεν είμαι σε θέση να πω, ούτε καινούργια πράγματα, ούτε κι όσα μιλήσω απόψε να τα δώσω με σοφία. Θα προσπαθήσω όμως, κι όσο μπορώ πιο καλά, να σας μεταδώσω αυτό που με κάνει να ζω και να βλέπω την αξία του μέχρι σήμερα περιφερόμενου λαϊκού σκοπού της πόλης.
Πάμε τσάρκα πέρα στο Μπαξέ Τσιφλίκι
κούκλα μου γλυκιά απ’ τη Θεσσαλονίκη
Στου Νικάκη τη βαρκούλα, γλυκιά μου Μαριγούλα
να σου παίξω φίνο μπαγλαμάΠάμε τσάρκα πέρα στο Καραμπουρνάκι
να τα πιούμε μια βραδιά στο Καλαμάκι
κι από ‘κει στο Μπεχτσινάρι, σε φίνο ακρογιάλι
να σου παίξω φίνο μπαγλαμάΠάμε τσάρκα στην Ακρόπολη, στη Βάρνα
κι από ‘κει στα κούτσουρα του Δαλαμάγκα
Μαριγώ θα σε τρελάνει, ν’ ακούσεις τον Τσιτσάνη
να σου παίξει φίνο μπαγλαμά
Πάμε τσάρκα πέρα στο Μπαξέ Τσιφλίκικούκλα μου γλυκιά απ’ τη ΘεσσαλονίκηΣτου Νικάκη τη βαρκούλα, γλυκιά μου Μαριγούλανα σου παίξω φίνο μπαγλαμά Πάμε τσάρκα πέρα στο Καραμπουρνάκινα τα πιούμε μια βραδιά στο Καλαμάκικι από κει στο Μπεχτσινάρι, σε φίνο ακρογιάλι</span><br style="color: rgb(13, 114, 165); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; letter-spacing: normal; white-space: normal;"><span style="color: rgb(13, 114, 165); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; letter-spacing: normal; white-space: normal; background-color: rgb(243, 247, 254);">να σου παίξω φίνο μπαγλαμά</span><br style="color: rgb(13, 114, 165); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; letter-spacing: normal; white-space: normal;"><br style="color: rgb(13, 114, 165); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; letter-spacing:… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
?w=848
Καλησπέρες…Καλησπέρες σε όλους…