Σ
την τελευταία της σεζόν εκπομπή,ένα SpIrtoKoyto αποχαιρετά την πόλη παίρνοντας την ΠΤΗΣΗ SpIrtoKoyto_On_Air με προορισμό Χ στις θερινές διακοπές.
Check in απόψε στις 9 το βράδυ…
From the blog
69 Comments
Μέλος/Member
Σ’ ένα μινοράκι σ’ έβαλα κρυφάπάλι η μουσική θα κάνει θαύματαγιατί σε θέλω. Της ψυχής μου ο ήχος είναι αυτός που ακούςσε παραπλανώ με στίχους ψεύτικουςγιατί σε θέλω. Έτσι βγαίνουν τα τραγούδια μάτια μουσε γνωρίζει ο πόνος και έρχεται κοντά σουακουμπάει το χέρι πάνω στα μαλλιά σουκι έτσι κάνεις κουράγιο και τραγούδι άγιο. Το τραγούδι μου γλυκό λυπητερόΚαρυάτιδα να γίνω δεν μπορώγια να με θέλεις. Μια φωτογραφία μου παλιά κρατάςδεν της μοιάζω πια γι’ αυτό δε μ’ αγαπάςαχ δε με θέλεις. Έτσι βγαίνουν τα τραγούδια μάτια μουσε γνωρίζει ο πόνος και έρχεται κοντά σουακουμπάει το χέρι πάνω στα μαλλιά σουκι… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Ποτέ τόσες νύχτες για σένα
Ποτέ τόσο εσύ πουθενά
Κι εκεί που σε παίρνω για ψέμα
Στο αίμα μου μπαίνεις ξανά
Κι εγώ που χρόνια ζω για σένα
Ποτέ δε θα μπω σ’ άλλο σώμα
Ποτέ κι ας γυρνώ σαν σκιά
Ποτέ κι ας μοιράζομαι ακόμα
στο πριν, στο ποτέ στο μετά
Ποτέ
Ποτέ τόσες νύχτες για νύχτες
Ποτέ τέτοιο τέλος φωτιά
Κι εκεί που κοιμόσουν και μ’ είχες
Καπνός από στάχτη παλιά
Κι εγώ που χρόνια ζω λες κι ήρθες
Ποτέ δε θα μπω σ’ άλλο σώμα
Ποτέ κι ας γυρνώ σαν σκιά
Ποτέ κι ας μοιράζομαι ακόμα
Στο πριν, στο ποτέ, στο μετά…
Ποτέ
Μέλος/Member
Παράμ παράμ παράμ γυρνάω χορεύωστην άμμο του χειμώνα με τα φύκιατη θάλασσα που αρρώστησε γιατρεύωκαι κάνω με τα αστέρια σκουλαρίκια Παράμ παράμ παράμ παραμονεύειστο πέλαγο του χρόνου το καράβιμιαν άγκυρα η ζωή μου ζητανεύειτο βάθος του έρωτα της να συλλάβει Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύγαλάζια μοίραγια παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήραθάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμιπάρ’ την καρδιά μου και κάν’ την νησίτου ανέμου αγρίμι Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύγαλάζια μοίραγια παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήραθάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμιπάρ’ την καρδιά μου και κάν’ την νησίτου ανέμου αγρίμι Παράμ παράμ παράμ παραμυθένιοναυάγιο μες στα σύννεφα η… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Μες στο φτηνό ξενοδοχείο και στα σεντόνια των πολλώνμες σε καθρέφτες δίχως μνήμη θα ξεκινήσουμε λοιπόνγλιστρούν τα όνειρα στον ύπνο όπως τα τρένα στο σταθμόκαι στην ανάσα σου γυρεύω κάποιο αρχαίο σκηνικό Ίσως φταίνε τα φεγγάρια που ‘μαι τόσο μοναχήνιώθω πως γερνώ τα βράδια και χρωστάω στη ζωήίσως φταίνε τα φεγγάρια και πολλοί με λεν τρελήπου όλο ψάχνω στα σκοτάδια μήπως κάτι και συμβείίσως φταίνε τα φεγγάρια ίσως πάλι φταις κι εσύ Μια αχτίδα φως περνά τις γρίλιες και σβήνει αυτά που γίναν χθεςπώς μπλέκουν λέω οι ιστορίες και των ανθρώπων οι τροχιέςμες στο φτηνό ξενοδοχείο και στα σεντόνια των… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Τους ανθρώπους της ζωής μου κάθισα να τους μετρήσω τους παρόντες, τους απόντες κάνα δυο περαστικούς. Όσους ήρθαν για να μείνουν όσους έφυγαν πριν γίνουν, τους κοινόχρηστους, τους ξένους, τους πολύ προσωπικούς. Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι ή μου βγαίνουνε πολλοί κι είναι η μοναξιά που επείγει ό, τι με μελαγχολεί. Και μου βγαίνουν πάντα λίγοι ή μου βγαίνουνε πολλοί σ’ ένα μέτρημα που ανοίγει την παλιά μου την πληγή. Τους ανθρώπους της ζωής μου θα ’ θελα να τους κρατήσω… Τα αγρίμια, τους αγγέλους και τους πιο κανονικούς. Όσους άφησαν σημάδι όσους πήρε το σκοτάδι, τους εκείνους, τους τυχαίους… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
ους ανθρώπους της ζωής μουκάθισα να τους μετρήσωτους παρόντες, τους απόντεςκάνα δυο περαστικούς.Όσους ήρθαν για να μείνουνόσους έφυγαν πριν γίνουν,τους κοινόχρηστους, τους ξένους,τους πολύ προσωπικούς. Και μου βγαίνουν πάντα λίγοιή μου βγαίνουνε πολλοίκι είναι η μοναξιά που επείγειό,τι με μελαγχολεί.Και μου βγαίνουν πάντα λίγοιή μου βγαίνουνε πολλοίσ’ ένα μέτρημα που ανοίγειτην παλιά μου την πληγή. Τους ανθρώπους της ζωής μουθα θελα να τους κρατήσω…<br>Τα αγρίμια, τους αγγέλους<br>και τους πιο κανονικούς.<br>Όσους άφησαν σημάδι<br>όσους πήρε το σκοτάδι,<br>τους εκείνους, τους τυχαίους<br>τους πολύ προσωπικούς.</p><p style="margin-bottom: 10px; color: rgb(42, 66, 71); font-family: "Helvetica Neue", Helvetica, Arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: center; white-space: normal;">Και μου βγαίνουν… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Ξεγέλασες τους ουρανούς με ξόρκια μαύρη φλόγαΠως η ζωή χαρίζεται χωρίς ν’ ανατραπείΚι όλα τα λόγια των τρελών που ήταν δικά μας λόγιαΤα μάγευες με φάρμακα στην άσωτη σιωπή Πενθούσες με τους έρωτες γυμνός και μεθυσμένοςΓιατί με τους αθάνατους είχες λογαριασμούςΤις άριες μιας όπερας τραύλιζες νικημένοςΜιας επαρχίας μαθητής μπροστά σε δυο χρησμούς Τι ζήλεψες τι τα ’θελες τα ένδοξα ΠαρίσιαΈτσι κι αλλιώς ο κόσμος πια παντού είναι τεκέςΔιεκδικούσες θαύματα που δίνουν τα χασίσιαΚαι παραισθήσεις όσων ζουν μέσα στις φυλακές Και μια βραδιά που ντύθηκες ο Άμλετ της ΣελήνηςΈσβησες μ’ ένα φύσημα τα φώτα της σκηνήςΚαι μονολόγους άρχισες κι αινίγματα να… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Άσε με να κάνω λάθοςΜην μου λες πως ειν’ ντροπήάσε με να βρω μονάχοςΠοιο το τέλος ποια η αρχήάσε με μονάχο μου να νιώσωΤην ουσία μέσα σ’ όλα που ‘χεις πειΑν αντίρρηση μου φέρειςΘα θυμώσω και το ξέρειςΑν με χάσεις αιτία θα ‘σαι εσύ Άσε με να κάνω λάθοςάσε με να κούραστώάσε με να ‘ρθω μονάχοςΚαι συγνώμη να σου πωΈχω μπόλικο καιρό να κοροϊδεύωΚάθε λέξη, κάθε έννοια και σκοπόΈχω όρεξη πολύ να αλητεύωΚι ας μη ξέρω για τι ψάχνω ή τι θα βρω Μη μου λες για εξερευνήσειςΚαι για χώρες μακρινέςΜη μου λες για κατακτήσειςΚαι για μαζικές δομέςΠες μου μόνο… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Τα ζηλιάρικά σου μάτια μ’ έχουνε τρελάνει
δε λογάριασα παλάτια σκλάβο μ’ έχουν κάνει
Μαραζώνω σαν το κεράκι λιώνω
με παιδεύεις γιατί δε μ’ αγαπάς
Σε αγάπησα στ’ αλήθεια και για σένα κλαίγω
έχω φλόγα μες στα στήθια άκου που στο λέω
σ’ αγναντεύω, σε λατρεύω
μην κακιώνεις γιατί θα τρελαθώ
Είναι κρίμα να μ’ αφήνεις μόνος μου να λιώνω
μαύρη συντροφιά μου δίνεις μοναχά τον πόνο
η ματιά σου η άσπλαχνη καρδιά σου
μου `χει πάρει το δόλιο μου μυαλό
Μέλος/Member
Είχα είχα μια αγάπη αχ καρδούλα μουπου ‘μοιαζε συννεφάκι συννεφούλα μουσαν συννεφά συννεφάκι φεύγει ξαναγυρνάειμ’ αγαπάει τη μια την άλλη με ξεχνάει Κι ένα βράδυ κι ένα βράδυ βράδυ αχ καρδούλα μουδιώχνω ξαφνικά τη συννεφούλα μουδεν αντέχω δεν αντέχω άλλο πια να με γελάειμ’ αγαπάει τη μια την άλλη με ξεχνάει Κι έρχεται ο Απρίλης αχ καρδούλα μουνα κι ο Μάης κι ο Μάης συννεφούλα μουδίχως δίχως τραγούδι δάκρυ και φιλίδεν είν’ ά δεν είν’ άνοιξη φέτος αυτή Συννεφούλα συννεφούλα να γυρίσεις σου ζητώκαι τριγύρνα μ’ όσους θέλεις κάθε βράδυδεν αντέχω δεν αντέχω άλλο να ‘μαι μοναχόςμ’ αγαπάς τη μια και με ξεχνάς… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Είχα μια αγάπη, αχ καρδούλα μου,που μοιαζε συννεφάκι, συννεφούλα μου.<br>Σαν συννεφάκι φεύγει ξαναγυρνάει<br>μ’ αγαπά τη μια την άλλη με ξεχνάει.</p><p style="margin-bottom: 10px; color: rgb(42, 66, 71); font-family: "Helvetica Neue", Helvetica, Arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: center; white-space: normal;">Κι ένα βράδυ αχ καρδούλα μου<br>διώχνω ξαφνικά τη συννεφούλα μου.<br>Δεν αντέχω άλλο πια να με γελάει<br>μ’ αγαπάει τη μια την άλλη με ξεχνάει.</p><p style="margin-bottom: 10px; color: rgb(42, 66, 71); font-family: "Helvetica Neue", Helvetica, Arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: center; white-space: normal;">Κι έρχεται ο Απρίλης αχ καρδούλα μου<br>να κι ο Μάης συννεφούλα μου.<br>Δίχως τραγούδι, δάκρυ και φιλί<br>δεν είναι άνοιξη φέτος αυτή.</p><p style="margin-bottom: 10px; color:… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Οι κόκκινες, οι πράσινες,
οι θαλασσιές σου οι χάντρες
στα χέρια χθες εφέρανε
δέκα λεβέντες άνδρες.
Φέραν κακό και ταραχή
στης Κοκκινιάς τις μάντρες
οι πράσινες, οι κόκκινες,
οι θαλασσιές σου οι χάντρες.
Λάι λα λα ……
Ώχ, βγάλε τα στολίδια σου
που βάζεις σαν περνάς
και πάψε τα παιχνίδια σου
και μη μας τυραννάς.
Τα κόκκινα, τα πράσινα,
τα μπλε σου τα βραχιόλια
τρέλαναν τα Πετράλωνα
και ‘καψαν τα Σεπόλια.
Αλλά αν βρεθεί ο μάστορας,
θα κλαίει η καρδιά μου η
δόλια τα πράσινα, τα κόκκινα,
τα μπλε σου τα βραχιόλια.
Λάι λα λα ……
Ώχ, βγάλε τα στολίδια σου
που βάζεις σαν περνάς
και πάψε τα παιχνίδια σου
και μη μας τυραννάς.
Μέλος/Member
Μέλος/Member
Από τα πολλά που μου ‘χεις καμωμέναδε σε θέλω πια δε σε θέλω πιατα σωθικά μου τα ‘χεις μαυρισμέναδε σε θέλω πια δε σε θέλω πια Δε μ’ αρέσουν πλέον τα γινάτιαδεν ποθώ τα δυο γλυκά σου μάτιαπαίζω και γελώ άλλην αγαπώμάθε κι άλλη μια πως δε σε θέλω πια Τι μου το λες πως δεν μπορείς να ζήσειςδε σε θέλω πια δε σε θέλω πιαμε φοβερίζεις πως θ’ αυτοκτονήσειςδε σε θέλω πια δε σε θέλω πια Δε μ’ αρέσουν πλέον τα γινάτιαδεν ποθώ τα δυο γλυκά σου μάτιαπαίζω και γελώ άλλην αγαπώμάθε κι άλλη μια πως δε σε θέλω… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
?itok=yZNyp_bj
Μέλος/Member
Σε προσκάλεσα στην αγάπη σαν πρώτα
μα προτίμησες να χαθείς μες στα φώτα
Στα προσχήματα και στους φόβους σου τρέχεις να κρυφτείς
όσα έταξες και τα πέταξες πρέπει να σκεφτείς
Σε προσκάλεσα στην αγάπη σαν πρώτα
Ετοιμάζω ταξίδι μοναχά για πάρτη σου
στα μεγάλα νησιά του μυαλού και του χάρτη σου
Κι αν σκορπίσαμε και ψαχνόμαστε τώρα
κι αν αφήσαμε να μας φύγει η ώρα
Όσα είπαμε και δε γίνανε θέλουν προσοχή
αν θελήσουμε θα γυρίσουμε πάλι στην αρχή
Κι αν σκορπίσαμε και ψαχνόμαστε τώρα
Ετοιμάζω ταξίδι μοναχά για πάρτη σου
στα μεγάλα νησιά του μυαλού και του χάρτη σου
Καλησπέρες…Καλησπέρες σε όλους…
Ετοιμοι για απογείωση…???