K

άπου ανάμεσα στα τραγούδια αυτής της ΠΤΗΣΗΣ θα υπάρχει ένα τραγούδι για όλους…
Check in απόψε στις 9 το βράδυ…
Σ’ ακολουθώ στην τσέπη σου γλιστράωσαν διφραγκάκι τόσο δα μικρόΣ’ ακολουθώ και ξέρω πως χωράωμες στο λακκάκι που ‘χεις στο λαιμό Έλα κράτησέ με και περπάτησέ μεμες στο μαγικό σου το βυθόπάρε με μαζί σου στο βαθύ φιλί σουμη μ’ αφήνεις μόνο θα χαθώ Σ’ ακολουθώ και ξέρω πως χωράωμες στο λακκάκι που ‘χεις στο λαιμό Σ’ ακολουθώ και πάνω σου κολλάωσαν φανελάκι καλοκαιρινόΣ’ ακολουθώ σ’ αγγίζω και πονάωκλείνω τα μάτια και σ’ ακολουθώ Έλα κράτησέ με και περπάτησέ μεμες στο μαγικό σου το βυθόπάρε με μαζί σου στο βαθύ φιλί σουμη μ’ αφήνεις μόνο θα χαθώ Σ’ ακολουθώ σ’… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Ένα πρωί ξύπνησαΩ! ομορφιά μου αντίο,ομορφιά μου,ομορφιά μου αντίο, ,αντίο,αντίοένα πρωί ξύπνησακαι βρήκα τον εισβολέα (μιλάει για τα γερμανικά στρατεύματα). Ω! αντάρτη πάρεμε μακριάΩ! ομορφιά μου αντίο,ομορφιά μου,ομορφιά μου αντίο, ,αντίο,αντίοω! αντάρτη πάρεμε μακριάγιατί αισθάνομαι ότι θα πεθάνω Και αν πεθάνω σαν αντάρτηςΩ! ομορφιά μου αντίο,ομορφιά μου,ομορφιά μου αντίο, ,αντίο,αντίοκαι αν πεθάνω σαν αντάρτηςΕσύ (μου) πρέπει να με θάψεις Να με θάψεις εκεί, στο βουνόΩ! ομορφιά μου αντίο,ομορφιά μου,ομορφιά μου αντίο, ,αντίο,αντίονα με θάψεις εκεί στο βουνόκάτω από τη σκιά ενός υπέροχου λουλουδιού Και οι άνθρωποι που θα περνούν (από εκεί)Ω! ομορφιά μου αντίο,ομορφιά μου,ομορφιά μου αντίο, ,αντίο,αντίοκαι οι άνθρωποι που θα περνούν (από… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
o bella ciao, bella ciao, bella ciao, ciao, ciao,una mattina mi son svegliatoe ho trovato l’invasor. O partigiano, portami via,o bella ciao, bella ciao, bella ciao, ciao, ciao,o partigiano, portami viache mi sento di morir. E se io muoio da partigianoo bella ciao, bella ciao, bella ciao, ciao, ciao,e se io muoio da partigianotu mi devi seppellir. E seppellire lassù in montagna,o bella ciao, bella ciao, bella ciao, ciao, ciao,e seppellire lassù in montagnasotto l’ombra di un bel fior. Tutte le genti che passeranno,o bella ciao, bella ciao, bella ciao, ciao, ciao,tutte le genti che passerannomi diranno: «Che bel fior!» E questo è il fiore… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μες στο νερό ψάρι χρυσό γλιστράς
κι εγώ ψαράς με δίχτυ αδειανό
Θάλασσα εσύ κι εγώ ο ναυαγός σου
Στην αγκαλιά σου πεθαίνω και ζω
Είσαι νοτιάς κι εγώ πουλί χαμένο
Εκεί που θέλεις με πηγαίνεις, με πετάς
Είσαι βοριάς, παγώνεις τα φτερά μου
Κι ύστερα μ’ ένα φιλί ψηλά με πας
Κρατάς εσύ τιμόνι και πανιά
Κι εγώ παιδί χαμένο μοναχό
Μάγισσα εσύ κι εγώ ακόλουθός σου
Χωρίς εσένα δεν ξέρω να ζω
Είσαι νοτιάς κι εγώ πουλί χαμένο
Εκεί που θέλεις με πηγαίνεις, με πετάς
Είσαι βοριάς, παγώνεις τα φτερά μου
Κι ύστερα μ’ ένα φιλί ψηλά με πας
Για ιδέστε όλοι τον ακροβάτη που τραμπαλίζεται
για ιδέστε όλοι τον ξενομπάτη πως δε ζαλίζεται
Για ιδέστε τον ακροβάτη που κι όταν πέφτει γελά
και ποτέ δε κλαίει, ποτέ δεν κλαίει
Για ιδέστε που χει το ερημοπούλι αίμα στο φτερό
πετά κι ας το βρε θανάτου βόλι, κόντρα στον καιρό
Με τον καιρό να ναι κόντρα, έχει τιμή σαν πετάς
να μένεις μόνος, να μένεις μόνος
Για ιδέστε όλοι δέστε και μένα άλλο δε ζητώ
που `χω στους ώμους φτερά σπασμένα και ακροβατώ
Γύρισε κάτω η μέρα κι ακόμη εσύ να φανείς
μην κλαις πουλί μου, μην κλαις πουλί μου
Με χάδια τρομαγμένα,με διψασμένα χάδιατου νου μου τα σκοτάδιααπόψε ντύνομαιΛευκό πανί υψώνωκαι πάω όπου με πάειαυτό που με σκορπάει,σου παραδίνομαι Φωτιά μου εσύ κι αέραςστο σύνορο τούτης της μέραςΤη φλόγα σου δώσ’ μουκαι γίνε μου φως μουχρυσόμαλλο δέραςΦωτιά μου εσύ κι αέραςστο σύνορο τούτης της μέραςΤο γέλιο σου δώσ’ μουκαι γίνε του κόσμουτο πέρας Μονάχη μες τους ξένουςκαι μες τους φίλους μόνηνα ‘ξερα τι σε σώνειστον πόνο στη χαράΓυαλί που δεν ραγίζειθα ‘βρισκα να σου τάξωΠες μου πως να πετάξωμε δανεικά φτερά Φωτιά μου εσύ κι αέραςστο σύνορο τούτης της μέραςΤη φλόγα σου δώσ’ μουκαι γίνε μου φως μουχρυσόμαλλο δέραςΦωτιά… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Σου γράφω πάλι από ανάγκηη ώρα πέντε το πρωίτο μόνο πράγμα που ‘χει μείνειόρθιο στον κόσμο είσαι εσύ Τι να τις κάνω τις τιμές τουςτα λόγια τα θεατρικάμες στην οθόνη του μυαλού μουχάρτινα είδωλα νεκρά Να μ’ αγαπάς όσο μπορείς να μ’ αγαπάςΝα μ’ αγαπάς όσο μπορείς να μ’ αγαπάς Κοιτάζοντας μες στον καθρέφτηβλέπω ένα πρόσωπο γνωστόκι ίσως η ασχήμια του να φύγειμόλις πλυθώ και ξυριστώ Βρωμάει η ανάσα απ’ τα τσιγάραβαραίνει ο νους μου απ’ τα πολλάστον τοίχο κάποια Μόνα Λίζασε φέρνει ακόμα πιο κοντά Να μ’ αγαπάς όσο μπορείς να μ’ αγαπάςΝα μ’ αγαπάς όσο μπορείς να μ’… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
I never meant to cause you any sorrowI never meant to cause you any painI only wanted one time to see you laughingI only want to see you laughing in the purple rain Purple rain, purple rainPurple rain, purple rainPurple rain, purple rainI only want to see you bathing in the purple rain I never wanted to be your weekend loverI only wanted to be some kind of friendBaby, I could never steal you from another, oh noSuch a shame our friendship had to end Purple rain, purple rainPurple rain, purple rainPurple rain, purple rainI only want to see you… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Τόσα χρόνια μες τους χάρτες μου σε ψάχνω,κι ας μην έσκυψες ποτέ στο μέτωπο μουμε τα δυο σου χείλια να αφήσειςμια ανάσα στη ζωή μου. Κι αν η προσευχή μου οινόπνευμα μυρίζει,καπνό και πυρετό,στο γυάλινο το κύμα τ’ όνομά σουφωνάζω να καθρεφτιστεί η φωνή μου. Και στην όχθη που χτενίζεσαι ακουστείσαν αλμυρό τραγούδι που σου φέρνειερωτευμένο το νερό. Και στο διάβολο πουλάω την ψυχή μου εγώ,για να βρεθώ απόψε τυλιγμένοςστου κορμιού σου το βυθό. Κάπου η νύχτα μεσοπέλαγα κρεμιέταιστην αγχόνη τ’ ουρανούκι ο δαίμονας καβάλα στο σκοτάδιαρπάζει τη μετέωρη ευχή μου. Και σαν άστρο καυτερό προς το νησί σουτα λόγια… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Πέταγαν πάνω απ’ τις κορφές
πέρναγαν κι άλλαζαν μορφές
εκεί, τους κυνηγούσαν τις σκιές
κι έμπαιναν μέσα στις βροχές
Πάρτε με σύννεφα μαζί,
Άρματα του Αιθέρα, μία ζωή μια μέρα,
πάρτε με σύννεφα μαζί,
πάρτε με σύννεφα….
Καράβια με κρυφή αποστολή
τις νύχτες φεύγουν στη σιωπή…
Πάρτε με σύννεφα μαζί,
Άρματα του Αιθέρα, μία ζωή μια μέρα,
πάρτε με σύννεφα μαζί,
πάρτε με σύννεφα.
Έρχονται κάτι στιγμές
Που θαρρώ πως τα ‘χω δει όλα
Μα έρχεται πάλι μια στιγμή που λες
Χάλασε του μυαλού μου η κονσόλα
Και στο όνομα ετούτων των στιγμών
Show must go on
Και ίσως κάποτε τελειώσει
Όταν κι ο πάγος στην Ανταρκτική θα έχει λιώσει
Έρχονται κάτι στιγμές που λες
Το δυο χιλιάδες δώδεκα νομίζω
Που θα σε κάνουν να παραδεχτείς σαν κλαις
Τον φαύλο κύκλο μου ποτίζω
Έρχονται κάτι στιγμές
Κι ότι έχτιζα αιώνες τώρα το γκρεμίζω
Και στ’ όνομα ετούτων των στιγμών
Show must go on
Με το ίδιο μακό
και με κέφι κακό
φύγαν μέρες
Το φεγγάρι απ’ τη μια
και του κόσμου η ζημιά
βάλαν βέρες
Τι θα κάνεις εσύ
είναι εννιά και μισή
τον καπνό μου φυσάω
Και προτού να λουστώ
σταυρουδάκι Χριστό
μες στα δόντια κρατάω
Κι όλο εσένα θέλω μόνο
για κανέναν δε σηκώνω
τώρα πια το ακουστικό
Μόνο εσένα και είμαι εντάξει
το ταβάνι έχει πετάξει
δυο φωτιές στον ουρανό
Σε χρειάζομαι και
το καινούργιο παρκέ
με το πόδι πληγώνω
Σου φυλάω μουσικές
στο ταξίδι να καις
μες στο χρόνο
Τι θα κάνεις λοιπόν
το κομμένο Depon
κυνηγάω στο σεντόνι
Και προτού να το πιω
σαν δεσμός με σκορπιό
λογαριάζονται οι πόνοι
Τα ρούχα που δεν έμαθα να πλένωτα βάζω στη σακούλα και σ’ τα φέρνω.Ρωτάς για την καριέρα μουτη νύχτα και τη μέρα μουκι εγώ να σου μιλάω καταφέρνω. Και σκέφτομαι που πίνω κόκα-κόλαγια να ‘ναι πάντα ίδια αλλάζουν όλα.Κι ανοίγω το ψυγείο σου,το “έλα” και το “αντίο” σουζητούσα στη ζωή μου πάνω απ’ όλα. Μαμά, πεινάωμαμά, φοβάμαιμαμά, γερνάω, μαμά.Και τρέμω να ‘μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς:ωραία, νέα κι ατυχής. Τα χρόνια που μεγάλωνες για μένανα ξέρεις πως σου τα ‘χω φυλαγμένα.Και τέλειωσα με άριστααλλά δεν έχω ευχάριστα,όλα στον κόσμο είναι γραμμένα. Τριάντα καλοκαίρια και χειμώνεςτις άγριες σού φέρνω ανεμώνες.Και κοίτα, ένα μυστήριοτου κόσμου το… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Τα ρούχα που δεν έμαθα να πλένωτα βάζω στη σακούλα και σ’ τα φέρνω.Ρωτάς για την καριέρα μουτη νύχτα και τη μέρα μουκι εγώ να σου μιλάω καταφέρνω. Και σκέφτομαι που πίνω κόκα κόλαγια να ναι πάντα ίδια αλλάζουν όλα.<br>Κι ανοίγω το ψυγείο σου,<br>το “έλα” και το “αντίο” σου<br>ζητούσα στη ζωή μου πάνω απ’ όλα.</p><p style="margin-bottom: 10px; color: rgb(42, 66, 71); font-family: "Helvetica Neue", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 16px; letter-spacing: normal; white-space: normal;">Μαμά, πεινάω<br>μαμά, φοβάμαι<br>μαμά, γερνάω, μαμά.<br>Και τρέμω να ‘μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς:<br>ωραία, νέα κι ατυχής.</p><p style="margin-bottom: 10px; color: rgb(42, 66, 71); font-family: "Helvetica Neue", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size:… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Και να που τα ταξίδια
μείναν μόνο όνειρα
Και να που οι φωνές
και τα τραγούδια σώπασαν
Και να που η ζωή
τώρα κυλάει πιο γρήγορα
Και να που τα παιδιά
και τα παιχνίδια χάθηκαν
Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω
Χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος
Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω
Φταίει η ζωή που είναι μικρή
Ραγίσαν τα φεγγάρια
που ‘χε φέρει η άνοιξη
Μαρμάρωσε το φως
στο τελευταίο νύχτωμα
Φτιασίδι ερωτικό
που θα φοράει το αύριο
Στις πιάτσες της βροχής
που θα πουλιέται Σάββατο
Της εξοχής τα πρωινά
θα τα βρούμε ξανά
αγκαλιά στο κρεβάτι
και δεν πειράζει που τόσο νωρίς
θα κοιτάμε χωρίς
να γυρεύουμε κάτι.
Της σιγουριάς τα υλικά
είναι λόγια γλυκά
σε κασέτες γραμμένα
γι’ αυτά που ήρθανε τόσο αργά
μα τα πήρε η καρδιά
με τα χέρια ανοιγμένα.
Η Σωτηρία της ψυχής
είναι πολύ μεγάλο πράγμα
σαν ταξιδάκι αναψυχής
μ’ ένα κρυμμένο τραύμα.
Μια παραλία ερημική
και ν’ απλώναμε εκεί
της ζωής μας το βήμα
και δεν πειράζει που τόσα φιλιά
πριν να γίνουν παλιά
θα τα πάρει το κύμα.
Κι εκεί στην άκρη της γραμμής
θα χαρίζουμε εμείς
τα παλιά μας κομμάτια
σ’ αυτά που ήτανε τόσο μικρά
μα που ρίχναν σκιά
για να μοιάζουν παλάτια.
Καλησπέρες…Καλησπέρες σε όλους…

Ετοιμοι για απογείωση…???