Κάθε χρόνο στις 25 Μαρτίου τιμούμε και γιορτάζουμε τον ξεσηκωμό των υπόδουλων Ελλήνων κατά του Τούρκου δυνάστη, ένα γεγονός που επιβεβαιώνει ιστορικά και το Google Doodle άλλωστε. 
Όμως μη ανησυχείτε, δεν πρόκειται να επαναλάβουμε τις ιστορικές λεπτομέρειες. Ελπίζουμε να έχετε μάθει πια να ξεχωρίζετε την 25η Μαρτίου από την 28η Οκτωβρίου και τους Τούρκους δυνάστες από τους Γερμανούς κατακτητές και δεν χρειάζεστε βοήθεια κοινού, για να απαντήσετε, αν παρ’ ελπίδα κάποιος προπέτης ήθελε να σας προκαλέσει.
Εκείνο όμως που θέλουμε να κάνουμε και θα το κάνουμε, γιατί μας ξέρετε τώρα πια, πόσο αγύριστα κεφάλια είμαστε, είναι να σας πούμε μερικά ανέκδοτα της επανάστασης του 1821, που αλλιεύσαμε από την Μηχανή του Χρόνου, τα οποία αποδεικνύουν πανηγυρικά, ότι η απόσταση που μας χωρίζει από το “Μολών Λαβέ” του Λεωνίδα και το “Πάταξον μεν, Άκουσον δε” του Αλκιβιάδη, είναι πολύ μικρή και ότι τελικά …
όσα χρόνια κι αν περάσουν, ιστορικά παραμένουμε τα ίδια τσαμπούκια που είμαστε 3000 χρόνια πριν
Αρκεί να μην μας προκαλέσει κανείς. Γιατί τότε … την έκατσε τη βάρκα! Ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν σπιλώνουμε, σημαίες και λάβαρα δεν σηκώνουμε ούτε κουνάμε το δάχτυλο σε κανένα, αλλά … την έκατσε, πως να το κάνουμε τώρα;
Αυτοί ήμεθα και … Deal with It!!! 😎
Στα ανέκδοτα του 1821 λοιπόν ο λόγος.
Ο Αλή Πασάς για τους Έλληνες
Ο ηπειρώτης οπλαρχηγός Xρήστος Παλάσκας, που υπηρετούσε στην Αυλή του Αλή Πασά, βάπτισε τον γιο του και του έδωσε το όνομα Λεωνίδας. Το πληροφορήθηκε ο Αλή και αστειευόμενος σε συγκέντρωση Αλβανών και Ελλήνων οπλαρχηγών, στην οποία συμμετείχε και ο Παλάσκας, είπε τα παρακάτω αινιγματικά:
«Σεις οι Έλληνες κάτι τολμηρό σχέδιο έχετε στα κεφάλια σας. Και αυτά τα ονόματα ακόμη που δίνετε στα παιδιά σας θα ‘φταναν να δικαιώσουν την υποψία μου. Δεν τα βαφτίζετε πια Πέτρο, Μανώλη, Κώστα, αλλά Αριστείδη, Δημοσθένη, Λεωνίδα, Θεμιστοκλή. Λοιπόν να ξέρετε ένα πράμα: Βλέπω γύρω μου μπουλούκι καπεταναίους, Αρβανίτες, Έλληνες, Τούρκους, Ευρωπαίους. Ούτε να ταπεινώσω κανένα θέλω, ούτε την άξια να κατεβάσω. Οι Έλληνες ξεχωρίζετε απ’ όλους. Είσθε έξυπνοι, ικανοί, ανδρείοι. Αλλά κοντά σ’ αυτά τα μεγάλα σας προτερήματα έχετε και τα μεγάλα σας ελαττώματα, προ πάντων την ανυπακοή και τον φθόνο. Και να γιατί δεν θα προκόψουν τα σχέδια που κλωσσάτε μέσ’ στα κεφάλια σας. Γιατί δεν θα ‘μαι εγώ εκεί να σας οδηγώ».
Πολύ κοντά…
Μια φορά πλησίασε τον Καραΐσκάκη ένα από τα παλικάρια του, που ήρθε για πρώτη φορά να πολεμήσει και τρομαγμένο του είπε…
– Στρατηγέ, τα πράγματα άρχισαν να ‘ναι πολύ δύσκολα.
– Γιατί μωρέ; τον ρώτησε ο στρατηγός.
– Να, οι Τούρκοι έφτασαν πολύ κοντά μας.
Και ο Καραϊσκάκης με χαμόγελο τού είπε:
– Μα κι εμείς τώρα είμαστε πολύ, πάρα πολύ, κοντά τους. Γιατί φοβάσαι;
Δίκαια ή Άγια;
Όταν οι στρατιώτες του Καραϊσκάκη έπιασαν ένα συνάδελφό τους που είχε λιποτακτήσει κατά την ώρα της μάχης κι ετοιμάζονταν να τον εκτελέσουν, ο μεγάλος στρατηγός του ‘21 τους σταμάτησε και τους είπε:
– Σταθείτε μια στιγμή. Σας αφήνω να τον κάνετε ό,τι θέλετε. Αλλά σας λέω τούτο μονάχα: Αν τον σκοτώσετε, θα πράξετε δίκαια. Αν τον συγχωρήσετε, θα πράξετε άγια.
Μαντεύετε τι «έπραξαν» οι στρατιώτες.
Ο Κολοκοτρώνης και ο οξύθυμος στρατιώτης
Ο Κολοκοτρώνης έκανε μια μέρα δριμύτατες παρατηρήσεις σ’ ένα από τους άνδρες της φρουράς. Εκείνος, οξύθυμος καθώς ήταν, κατέβασε από τον ώμο το καρυοφύλλι του, σκόπευσε τον Κολοκοτρώνη στο κεφάλι και τράβηξε τη σκανδάλη. Αλλά το όπλο έπαθε εμπλοκή.
Ατάραχος, τότε, ο Γέρος του Μοριά του είπε:
– Σε τιμωρώ με δέκα ημέρες περιορισμό στη σκηνή σου, γιατί δεν συντηρούσες καλά το όπλο σου.
Όταν οι Έλληνες έστειλαν βόλια στους Τούρκους
Οι Τούρκοι, πολιορκημένοι μέσα στην Ακρόπολη, μη έχοντας άλλο μολύβι για βόλια, χαλούσαν τις κολόνες που ‘χαν μέσα τους, για στερεότητα, αυτό το μέταλλο. Οι Έλληνες, μόλις πήραν είδηση την καταστροφή, τους έστειλαν μήνυμα να σταματήσουν αυτό το χαλασμό και θα τους στείλουν οι ίδιοι βόλια!
Έτσι κι έγινε. Οι Έλληνες ραγιάδες έστειλαν βόλια στους Τούρκους για να τους σκοτώσουν, παρά να βλέπουν να καταστρέφουν ό,τι σεβάστηκαν οι αιώνες.
Respect? Respect! Props! άλλως Propers ή Proper Respect, όπως λένε στην ιντερνετική διάλεκτο.
Και καλό 3ήμερο, παίδες Ελλήνων! 🥰
Τα Ανέκδοτα αλιεύσαμε από την Μηχανή του Χρόνου: https://www.sansimera.gr/anekdota/categories/elliniki-epanastasi

Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις…
Φοβάμαι,πως ο Νεοέλληνας ούτε τσαμπούκι είναι πλέον ,αφού καταπίνει αμάσητο όσο σανό τον ταίσουν,ούτε επαναστάτης…Παρήλθον οι χρόνοι εκείνοι,οι καιροί σφυρίζουν καναπέ…