Σου έλεγα “Έχεις σπασμένα τα φτεράκαι μην πετάς πολύ ψηλά, θα τσακιστείς”.Και μου λεγες “Καλά, καλά”.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">Σου έλεγα “Μη δίνεσαι, μη σκορπίζεσαι,<br style="box-sizing: border-box;">κοίταξε λίγο και τον εαυτό σου”.<br style="box-sizing: border-box;">Και μουλεγες “Καλά, καλά”. Ταξίδευες, γινόσουν νύχτα λίγο λίγο.Σου έλεγα “Χανόμαστε, χανόμαστε,δεν το καταλαβαίνεις;”Κι εσύ μου έλεγες “Καλά, καλά”. Γιατί εσύ δεν ήσουν άνθρωποςγιατί εσύ ήσουν χιονάνθρωποςπου λίγο λίγο τέλειωνες,εγώ σε ζέσταινα κι εσύ μου έλιωνες. Σου έλεγα “Απ’ την καλή σου την καρδιάζεις για τους άλλους μοναχά και εσύ δεν ζεις”.Και μου λεγες “Καλά, καλά”.</p><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 10px;">Σου έλεγα “Μη νοιάζεσαι,… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Σε συζητάν δίχως γιατί και όχι άδικαόπως κοιμάσαι στα στενά παλιά λαδάδικαέγινες φήμη και γι’ αυτό δε φυλακίζεσαιζεις στο σκοτάδι παστρικά μα δεν ορκίζεσαι Λάμπεις στα κόκκινα σατέν που σε τυλίγουνεάσπροι και σέρτικοι καπνοί σε καταπίνουνεσε καλντερίμια ξενυχτάς υγρά λιθόστρωταστου πληρωμένου παραδείσου την αυλόπορτα Τόσα δίνω πόσα θεςστα λαδάδικα πουλάν αυτό που θεςκάθε κάμαρα κελίμε βαριά παλικαρίσια αναπνοή Μύριες χαμένες μοναξιές με σένα σμίγανεφεύγαν καράβια μα πριν φύγουν σου σφυρίζανεπόσα παιδιά ήρθαν να βρουν το αντριλίκι τουςκαι σου ακουμπήσανε δειλά το χαρτζιλίκι τους Τόσα δίνω πόσα θεςστα λαδάδικα πουλάν αυτό που θεςκάθε κάμαρα κελίμε βαριά παλικαρίσια αναπνοήΤόσα δίνω πόσα θεςστα… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά
τριγυρνάνε οι νταλίκες στην Αθήνα
στα λιμάνια, στους σταθμούς, στην αγορά
ό, τι ψάχνεις στη ζωή να βρεις ξεκίνα.
Σ’ έχω δει πολλές φορές να τριγυρνάς
στο λαβύρινθο της πόλης σαν χαμένος
το σακάκι σου στον ώμο να κρατάς
κι όλους όσους δε θυμούνται φορτωμένος.
Σα σκηνές από ταινία “προσεχώς”
μοιάζεις μέσα στις στροφές αυτού του νόστου
δυο γενιές χαμένες πίσω δυστυχώς
κι η Αθήνα μια μητρόπολη του νότου
Αφού με έσπειρε μια μοίρα αυτοκρατόρισσαμήτρα με γέννησε αρχαία Μακεδόνισσαμ’ άδεια φαρέτρα πολεμάω το χειμώνααπό το κάστρο στην καρδιά του Πλαταμώνα Αφού με φέρνει μονοπάτι φαναριώτικοένα σοκάκι με κρατάει σαλονικιώτικοέλα ένα βράδυ την υπόσχεση να πάρειςπριν να τη σβήσει με σφουγγάρι ο Βαρδάρης Σ’ αναζητώΣ’ αναζητώ στη Σαλονίκη ξημερώματαλείπει το βλέμμα σου απ’ της αυγής τα χρώματασ’ αναζητώσ’ αναζητώ μ’ ένα βιολί κι ένα φεγγάριλείπει το όνειρο εσύ και το δοξάρι Αφού μεθάω μ’ ένα κρασί αγιονορείτικοκαι μ’ ένα ντέρτι σεκλετίζομαι πολίτικοβρες το μαχαίρι που στα δύο μας χωρίζεικι έλα εδώ στων στεναγμών το μετερίζι Αφού στον Όλυμπο οι Θεοί… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Στης Ανατολής τα μέρημε ταξίδεψε ένα αστέριμια Αυγουστιάτικη βραδιάστην πιο όμορφη σαβάνανα γυρέψω τη νιρβάνασε μιας κόρης τη ματιάΒεδουϊνοι σε μια ράμπαμε μονόχορδη ραμπάμπαιστορούν την Ουμ Χαράμανηψιά λεν του Προφήτηπου ‘μοιαζε του Αποσπερίτηκαι τραγούδαγε γλυκά Λέιλα λέιλ γιαλέιλιαγκαλιά η νύχτα θέλειμ’ ό,τι αισθάνομαι βαδίζωδε θυμάμαι δεν ελπίζωΛέιλα λέιλ γιαλέιλιαγκαλιά η νύχτα θέλειόσο κι όπου θα με πάνεοι καρδιές που αγαπάνε Μια Σαββατογεννημένηστη σκηνή της με πηγαίνεικαι στη γη πια δεν πατώΠορφυρό της τάζω αμάξιχίλια δώρα από μετάξικαι τον όρκο της ζητώΣτης αγάπης τα μυστήριαπάψε να ζητάς πειστήριαμ’ απαντά η Ουμ Χαράμστο Βασίλειο της Ερήμουμ’ άλλα μάτια δες ψυχή μουτι `ναι… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Στης Ανατολής τα μέρημε ταξίδεψε ένα αστέριμια Αυγουστιάτικη βραδιάστην πιο όμορφη σαβάνανα γυρέψω τη νιρβάνασε μιας κόρης τη ματιάΒεδουϊνοι σε μια ράμπαμε μονόχορδη ραμπάμπαιστορούν την Ουμ Χαράμανηψιά λεν του Προφήτηπου μοιαζε του Αποσπερίτη</span><br style="margin: 0px; padding: 0px; color: rgb(102, 102, 102); font-family: "Sorts Mill Goudy", serif; font-size: 16.8px; letter-spacing: normal; white-space: normal;"><span style="color: rgb(102, 102, 102); font-family: "Sorts Mill Goudy", serif; font-size: 16.8px; letter-spacing: normal; white-space: normal;">και τραγούδαγε γλυκά</span></p><p style="overflow-wrap: break-word; margin-bottom: 1.3em; color: rgb(102, 102, 102); font-family: "Sorts Mill Goudy", serif; font-size: 16.8px; letter-spacing: normal; white-space: normal;"></p><p style="overflow-wrap: break-word; margin-bottom: 1.3em; color: rgb(102, 102, 102); font-family: "Sorts Mill Goudy",… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Έτσι για να πω πως σε κέρδισαθα ‘θελα μια φορά να σε πληγώσωεσύ να μου ζητάς όσα σου στέρησακαι εγώ να μην μπορώ να σου τα δώσω Ωραία που τα λες μα έλα που σε ξέρωτα λόγια σου σαν μάγισσα τα ξόρκισακαι άσε τις απειλές πως δήθεν θα υποφέρωκαι να σκεφτείς ότι σαν σήμερα σε γνώρισα Πως να γλιτώσει μάτια μου ο ένας απ’ τον άλλοπως θες να αλλάξουμε ουρανότώρα που μοιάζουμε με δίδυμα φεγγάριαπου ξενυχτάνε με τον ίδιο στεναγμόΠως να γλιτώσει μάτια μου ο ένας απ’ τον άλλοπως θες να αλλάξουμε ουρανότώρα που μοιάζουμε με δίδυμα φεγγάριαπου ξενυχτάνε με… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Τα χείλη μου ξερά και διψασμέναγυρεύουνε στην άσφαλτο νερόπερνάνε δίπλα μου τα τροχοφόρακαι συ μου λες μας περιμένει η μπόρακαι με τραβάς σε καμπαρέ υγρό Βαδίζουμε μαζί στον ίδιο δρόμομα τα κελιά μας είναι χωριστάσε πολιτεία μαγική γυρνάμεδε θέλω πια να μάθω τι ζητάμεφτάνει να μου χαρίσεις δυο φιλιά Με παίζεις στη ρουλέτα και με χάνειςσε ένα παραμύθι εφιαλτικόφωνή εντόμου τώρα ειν’ η φωνή μουφυτό αναρριχώμενο η ζωή μουμε κόβεις και με ρίχνεις στο κενό Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορίαπώς η ιστορία γίνεται σιωπήτι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένοσυγχώρα με που δεν καταλαβαίνωτι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί Αγάπη μου… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Το δρόμο που μου δείχνεις να βαδίσω
τον γνώρισα από μικρή
ζητάω τώρα κάπου ν’ ακουμπήσω
ν’ αφήσω την παλιά ζωή
Μια ζωή μέσα στους δρόμους και στις νύχτες
μια ζωή με παρανόμους και ξενύχτες
μια ζωή τα ίδια λόγια να μου λένε
έχω βαρεθεί τον κόσμο, κι όλα μου φταίνε
Τον κόσμο που μου δείχνεις να γνωρίσω
τον ξέρω φίλε πιο καλά
τον έχω μάθει πριν σε συναντήσω
απ’ έξω κι ανακατωτά
Μια ζωή μέσα στους δρόμους και στις νύχτες
μια ζωή με παρανόμους και ξενύχτες
μια ζωή τα ίδια λόγια να μου λένε
έχω βαρεθεί τον κόσμο, κι όλα μου φταίνε
Δε σε πιστεύω όταν λες πως μ’ αγαπάςδε σε πιστεύω όταν λες πως δε με θέλειςτώρα που σ’ έμαθα απ’ έξω και καλάδε σε πιστεύω κι ας μου λες πως με πιστεύεις Δε σε πιστεύω όταν έρχεσαι αργά“κλεισμένη” μέσα στης ζωής τα παραμύθιαδε σε πιστεύω κι ας μου λες καμιά φοράπως όλα γύρω σου, σου έγιναν συνήθεια Πιστεύω μόνο παραμύθια λαϊκάτα κόκκινα τα μπλουζ που κοροϊδεύειςθες και βουλιάζεις κάθε μέρα στα βαθιάαφού δεν ξέρεις στη στεριά να ταξιδεύεις Δε σε πιστεύω όταν λες πως μ’ αγαπάςδε σε πιστεύω κι ας μου λες ότι με νιώθειςείσαι από κείνες που θολώνουν τα… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Έτυχε να με γεννήσειςκαι ζωή να μου χαρίσειςστον πιο δύσκολο καιρόμάνα πού ζω Το βαρκάκι που με φέρνειεμπατάρησε και γέρνειπες μου πού να κρατηθώπού να σταθώ Η ελπίδα μας χαμένηκαι η μοίρα μας γραμμένηστου διαβόλου το κιτάπινα του βγει το μάτι Ένα τέτοιο χαρακτήραμάνα μου από ποιον τον πήρασε ποιον έμοιασα να ξέρωπου υποφέρω Όλα γύρω με πειράζουνκαι γρουσούζη με φωνάζουνμε πληγώνει ό,τι δωμάνα πού ζω Η ελπίδα μας χαμένηκαι η μοίρα μας γραμμένηστου διαβόλου το κιτάπινα του βγει το μάτι. Το παιγνίδι τους στημένογια τα γούστα τους φτιαγμένοβόλτα φέρνει και γυρίζεικαι μας ορίζει Παίρνω και αφήνω δρόμουςκαι με τους… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Σε μια στοίβα καλαμιές αποκοιμήθηκα
και έβλεπα από την αρχή πως ξαναγεννήθηκα
πως ξαναγεννήθηκα
Έβλεπα φωτιές στο δρόμο
έβλεπα παντού φωτιές
πως καιγόνταν τα κορμιά μας
ζούσαν μόνο οι ψυχές
και δεν είχαν ούτε πόνο
ούτε και λαβωματιές
να ‘μενα στον άλλο κόσμο
να μην ξύπναγα ποτές
Σε μια στοίβα καλαμιές αποκοιμήθηκα
σαν με ξύπνησε η βροχή αχ πόσο λυπήθηκα
αχ πόσο λυπήθηκα
Έβλεπα φωτιές στο δρόμο
έβλεπα παντού φωτιές
πως καιγόνταν τα κορμιά μας
ζούσαν μόνο οι ψυχές
και δεν είχαν ούτε πόνο
ούτε και λαβωματιές
να ‘μενα στον άλλο κόσμο
να μην ξύπναγα ποτές
Άλλη μια μάχη νικημένος, νικημένος στα σημείατώρα δεν έχω παραμύθια,παραμύθια ούτε αστείαάλλη μια νύχτα με τα όνει,με τα όνειρα μπλεγμένοςπόσα λάθη είμαι ακόμα,είμαι ακόμα χρεωμένος Η αλήθεια μου άδειο πιάτοκαι πηδάω στον αέραστης ψυχής το παρακάτωστου μυαλού το παραπέρα Χρόνια που πέρασαν μια χούφταφύγαν σαν μια χούφτα αέραςό, τι μου αφήσαν τσιγάρα,τα τσιγάρα μίας μέραςφίλοι που κάναν στη ζωή μου,στη ζωή μου τη γιορτή τουςάδειο μπουκάλι είμαι κι εγώ,είμαι κι εγώ μες τη δική τους Η αλήθεια μου άδειο πιάτοκαι πηδάω στον αέραστης ψυχής το παρακάτωστου μυαλού το παραπέραστης ψυχής το παρακάτωστου μυαλού το παραπέρα Της ζωής μου μόνο εγώ… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Του βάζεις δύσκολα του κόσμου αυτού του άμυαλουκαι ξενυχτάς με το ζεϊμπέκικο του αρχάγγελουγελάς με γέλιο δυνατό κι όποιος αντέξειμετά ζητάς σιωπή που δε σηκώνει λέξη Μοναχική και σπάνιαγυρνάς μες στα Βαλκάνιαανέμους να θερίσειςσαν Παναγιά σ’ έναν τεκέψάχνεις του κόσμου το λεκέγια να τον καθαρίσεις Μελαχροινούς Θεούς τις νύχτες ονειρεύεσαικαι μ’ όποιον ήλιο σεργιανάς τον ερωτεύεσαιοχτώ μποφόρ κι οι δράκοι βγήκανε στο κύμαπαίρνεις μελάνι και φτερό και γράφεις ποίημα Μοναχική και σπάνιαγυρνάς μες στα Βαλκάνιαανέμους να θερίσειςσαν Παναγιά σ’ έναν τεκέψάχνεις του κόσμου το λεκέγια να τον καθαρίσειςΜοναχική και σπάνιαγυρνάς μες στα Βαλκάνιαανέμους να θερίσειςσαν Παναγιά σ’ έναν τεκέψάχνεις του… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Κάποιοι φίλοι μας τις νύχτες που τους λεν αλήτεςκαι μας βλέπουν και μας γνέφουν απ’ τους ουρανούςέρχονται μες στα σκοτάδια σαν τους λωποδύτεςπαίζουν και πονούν και μας τραγουδούντα κιτάπια τους που δεν τα πιάνει ο νους Στων αγγέλων πάμε πάμε τα μπουζούκιαπου είναι σαν τις μέρες τις βυζαντινέςπέταξε τα μαύρα τα γνωστά σου λούσακαι βάλε στην ψυχή σου ανθρώπινες φωνές Κάποιοι άγνωστοι τις νύχτες χρόνια ισοβίτεςψέλνουνε κάτι τραγούδια αγιασμένα πιαστου παράδεισου την πύλη σαν τους αλφαμίτεςτα τραγούδια τους και το χάδι τουςτα τραγούδια τους μας λεν και κλαιν σιγά Στων αγγέλων πάμε πάμε τα μπουζούκιαπου είναι σαν τις μέρες τις… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Πες μου πού πουλάν καρδιές να σου πάρω μια πες μου πού πουλάν χαρές να σου πάρω δυο πες μου πού πουλάν ψυχές να σου πάρω μια πού πουλάν αϊτόφτερα να σου πάρω δυο Θέλω να ‘χεις δυο καρδιές ν’ αγαπάς διπλά τον κόσμο θέλω να ‘χεις δυο ψυχές γιομάτες να ‘ναι δυόσμο θέλω να ‘σαι αετός Πες μου πού πουλάν καρδιές να σου πάρω μια πες μου πού πουλάν ψυχές να σου πάρω δυο πού πουλάν τις Κυριακές τις γιορτές τις σκόλες πες μου πού πουλάν χαρές να στις πάρω όλες Θέλω να ‘σαι αετός σ’ αψηλά να πας… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Πες μου πού πουλάν καρδιές να σου πάρω μιαπες μου πού πουλάν χαρές να σου πάρω δυοπες μου πού πουλάν ψυχές να σου πάρω μιαπού πουλάν αϊτόφτερα να σου πάρω δυο Θέλω να χεις δυο καρδιές</span><br style="color: rgb(13, 114, 165); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; letter-spacing: normal; white-space: normal;"><span style="color: rgb(13, 114, 165); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; letter-spacing: normal; white-space: normal; background-color: rgb(243, 247, 254);">ν’ αγαπάς διπλά τον κόσμο</span><br style="color: rgb(13, 114, 165); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; letter-spacing: normal; white-space: normal;"><span style="color: rgb(13, 114, 165); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; letter-spacing: normal; white-space: normal;… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Κάθεσαι στο μπαλκονάκι
σαν λουλούδι αθάνατο
μα εγώ σαν τ’ αηδονάκι
παίζω με το θάνατο.
Δε με νοιάζει κι αν πεθάνω
δε με νοιάζει κι αν χαθώ
ένα μόνο με μαραίνει
που μ’ αφήνεις μοναχό.
Σ’ αγαπώ σαν αμαρτία
σε μισώ σαν φυλακή.
Κόψε με αν θες στα τρία
στάλα αίμα δε θα βγει.
Τα βελούδινά σου χείλη
δε ματώσανε ποτές
είσαι η καύτρα στο καντήλι
που το λάδι μου το καις.
Στα μαλλιά σου κρέμασέ με
χτυποκάρδι και βρισιά
να μη βλέπω άλλα χείλη
να σου πίνουν τη δροσιά.
Σ’ αγαπώ σαν αμαρτία
σε μισώ σαν φυλακή.
Κόψε με αν θες στα τρία
στάλα αίμα δε θα βγει.
Όταν έχω εσέναμπορώ να ονειρεύομαι ξανάν΄ανοίγω μες στη θάλασσα πανιάνα πιάνω μες τα χέρια μουτον κόσμο να τον φτιάξω Όταν έχω εσέναμπορώ να μη βυθίζομαι αργάτα βράδια που ματώνεται η καρδιάκαι πιάνω το μαχαίριτο σκοτάδι να χαράξω Κάνε ένα βήμανα κάνω εγώ το επόμενοαίμα μου και σχήμαλόγος και ψυχή στο συμφραζόμενο Όταν έχω εσένακοιμάμαι σαν παιδί, έχω έναν άνθρωποδε φοβού κανέναΕγώ κι εσύ στον κόσμοτον απάνθρωπο Εσύ κι εγώΌταν έχω εσέναμπορώ να βάψω με ασήμι τη σκουριάμπορώ να κοιμηθώ με σιγουριάνα πιάσω με τα χέρια μουτους δράκους να σκοτώσω Όταν έχω εσένααντέχω, πάω δίπλα στον γκρεμότο ξέρω, έχω ένα χέρι… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Για να σε εκδικηθώσου σκίζω τις φωτογραφίεςκι εσύ όπως και εγώκομμάτια στις γωνιές και στις πλατείεςτα γράμματά σου καίωμέσα στον πυρετό μουκαι σβήνω το όνομά σουμαζί με το δικό μου Για να σε εκδικηθώπετάω ενθύμια και δώρακι εσύ όπως και εγώθρύψαλα και σκουπίδια τώρατις ζωγραφιές σου σκίζωτα πόστερ που αγαπούσεςκαι βάφω τις κουρτίνεςστο χρώμα που μισούσες Για να γιατρέψω τις ατέλειωτες πληγέςαφού δεν βγήκες από μέσα μου ποτέΓια να γιατρέψω τις ατέλειωτες πληγέςαφού δεν βγήκες από μέσα μου ποτέ Για να σε εκδικηθώπετάω ενθύμια και δώρακι εσύ όπως και εγώθρύψαλα και σκουπίδια τώρατις ζωγραφιές σου σκίζωτα πόστερ που αγαπούσεςκαι βάφω… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Αν στείλεις μήνυμα χαράς
σημάδι πως με αγαπάς αγαπημένη
να ‘ρθεις να σε καλοδεχτώ
κι αν χάθηκες σε αγαπώ αγαπημένη
Καλοκαίρια και χειμώνες
περιμένω να φανείς
δάκρυα καυτά σταγόνες
θα με καιν ώσπου να ‘ρθεις
Κι αν θέλεις όρκους της ζωής
θα ορκιστώ από αρχής αγαπημένη
εγώ στα μάτια σου μετρώ
τ’ απέραντο και το μικρό αγαπημένη
Καλοκαίρια και χειμώνες
περιμένω να φανείς
δάκρυα καυτά σταγόνες
Θάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσεςκαι με ταξίδευες, σαν το καράβι κι έλεγες:Θα σ’ αγαπώ με τα καλοκαίριαμε τρικυμίες και με βροχέςμε μαξιλάρι τα δυο μου χέριαθα ονειρεύεσαι ό, τι θεςΈνα ποτήρι θάνατο θα πιω, απόψε να μεθύσωΤα καλοκαίρια πες μου πώς μπορώμονάχος μου να ζήσωΈνα ποτήρι θάνατο θα πιω απόψε να μεθύσωσε μονοπάτι αδιάβατο θα βγωθα βγω να σε ζητήσωΘάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσεςκαι με ταξίδευες, σαν το καράβι κι έλεγες:Θα σ’ αγαπώ, μη μου συννεφιάζειςσαν αμαρτία και σαν γιορτήΜάθε στα μάτια μου να διαβάζειςότι με λόγια δε σου ‘χω πειενα ποτηρι θανατο θα πιω αποψε να μεθυσωτα… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Καλησπέρες…Καλησπέρες σε όλους…
Ετοιμοι για απογείωση…???