Ο

Check in απόψε στις 9 το βράδυ…
Άσε με να κάτσω πλάι σου
κι ό,τι θέλεις συλλογίσου,
δε θα σου μιλήσω, δε θα σου μιλήσω.
Μίλα με τους άλλους γύρω σου
για ν’ ακούω τη φωνή σου,
σε παρακαλώ, σε παρακαλώ.
Σύνορα η αγάπη δε γνωρίζει,
πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ.
Γέρνεις και ο ίσκιος σου μ’ αγγίζει
κι εγώ ριγώ, κι εγώ ριγώ.
Άσε με απ’ το ποτήρι σου
μια γουλιά να πιω ακόμα,
δίψασα πολύ, δίψασα πολύ.
Φεύγει η ζωή και χάνεται
και τ’ αφίλητό μου στόμα
καίει για ένα φιλί, καίει για ένα φιλί.
ΠΑΝΩ ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΛΕΙΝΑ
Ένας Γερμανός και μια Εβραία,γνωριστήκαν κάποιο καλοκαίριΉτανε γλυκός κι ήταν ωραία,κι όμως δεν του έδωσε το χέριΚλαίει η μικρούλα στ’ ακρογιάλι,μέθυσε στο καπηλειό αυτόςκι είναι τόσο ωραίο παλληκάρι,Θεέ μου γιατί να ναι Γερμανός</span><br style="color: rgb(13, 114, 165); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; letter-spacing: normal; white-space: normal;"><br style="color: rgb(13, 114, 165); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; letter-spacing: normal; white-space: normal;"><span style="color: rgb(13, 114, 165); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; letter-spacing: normal; white-space: normal; background-color: rgb(243, 247, 254);">Δεν μπορώ να σ’ αγαπήσω Φραντς</span><br style="color: rgb(13, 114, 165); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; letter-spacing: normal; white-space: normal;"><span style="color: rgb(13,… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Ένας Γερμανός και μια Εβραία,γνωριστήκαν κάποιο καλοκαίριΉτανε γλυκός κι ήταν ωραία,κι όμως δεν του έδωσε το χέριΚλαίει η μικρούλα στ’ ακρογιάλι,μέθυσε στο καπηλειό αυτόςκι είναι τόσο ωραίο παλληκάρι,Θεέ μου γιατί να ναι Γερμανός</span><p style="margin-bottom: 1.3em; color: rgb(102, 102, 102); font-family: "Sorts Mill Goudy", serif; font-size: 16.8px; letter-spacing: normal; white-space: normal;"></p><p style="margin-bottom: 1.3em; color: rgb(102, 102, 102); font-family: "Sorts Mill Goudy", serif; font-size: 16.8px; letter-spacing: normal; white-space: normal;">Δεν μπορώ να σ’ αγαπήσω Φραντς<br style="margin: 0px; padding: 0px;">δεν μπορώ να σ’ αγαπήσω Φραντς<br style="margin: 0px; padding: 0px;">κάποιο βράδυ πέρασαν τα τανκς<br style="margin: 0px; padding: 0px;">κάποιο βράδυ πέρασαν τα τανκς<br style="margin: 0px; padding:… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Κάτι τρέχει, κάτι τρέχει
και ο κόσμος κέφια έχει,
το παράθυρο δεν μπάζει
και η βρύση μας δε στάζει.
Στην κρεμάστρα το φουστάνι
μοναχό του σκέρτσα κάνει,
κι ο παλιός μας ο καθρέφτης
τρεις φορές γίνεται ψεύτης.
Κάτι τρέχει, κάτι τρέχει
και το σύννεφο δε βρέχει,
ξεγελάστηκε τ’ αστέρι,
βγήκε μέρα μεσημέρι.
Οι ληστές τα αντικλείδια
τα κρεμάσανε στολίδια,
φρονιμέψαν τα κορίτσια
κι οι γριές κάνουν καπρίτσια.
Στάσου που πας;Δεν είν’ τα χέρια σου αδειανά,κοίταξε μια ζωή κρατάς,στάσου πού πας; Στάσου που πας;Σαν τον τυφλό στα σκοτεινά,δίχως να βλέπεις περπατάς,σταμάτα άνθρωπο πατάς,σταμάτα άνθρωπο πατάς. Άκου μιλώ,μην κάνεις ότι δεν ακούς,αγάπη μόνο σου ζητώ,μονάχα αυτό, μονάχα αυτό. Άκου μιλώ!Εγώ όσο ζω θα σ’ αγαπώκι όταν γυρίσεις θα ‘μαι δω.Τ’ ακούς αυτό; Τ’ ακούς αυτό; Στάσου που πας;Μεγάλοι οι λογαριασμοίκαι μ’ ένα “γεια σου” δεν ξοφλάς,στάσου που πας; Στάσου που πας;Σαν το χαμίνι στο δρομί,νομίζεις πέτρα πως κλοτσάς,σταμάτα άνθρωπο πατάς,σταμάτα άνθρωπο πατάς. Άκου μιλώ,μην κάνεις ότι δεν ακούς,αγάπη μόνο σου ζητώ,μονάχα αυτό, μονάχα αυτό. Άκου μιλώ!Εγώ όσο ζω θα… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Χαμογελώ μα δε γελώ
είναι μεγάλη διαφορά,
τον μακιγιάρω τον καημό
να φιγουράρει για χαρά.
Σ’ αυτόν τον κόσμο τον τρελό
και τον σακάτη τον καιρό
χαμογελώ μα δε γελώ
κι αυτό που μόλις το μπορώ.
Χαμογελώ μα δε γελώ
κι όταν μου λεν πως μ’ αγαπούν
Θεέ μου λέω σε καλό μου,
τόση ψευτιά πώς τη μπορούν.
Σ’ αυτόν τον κόσμο τον τρελό
και τον σακάτη τον καιρό
χαμογελώ μα δε γελώ
κι αυτό που μόλις το μπορώ.
Κι όταν κι εσύ πως μ’ αγαπάς
μου λες με λόγια τρυφερά,
τότε για πρώτη μου φορά
τότε γελάω δυνατά.
Μη μας περιφρονάς, μη μας περιφρονάς
γράψε, βρε ιστορία, δυο λόγια και για ‘μας.
Γράψε για ‘μας τους ταπεινούς
και τους ανώνυμους της πλάσης
σκαλί είμαστε για τους τρανούς
οι θεατές στις παρελάσεις.
Αν δεν υπήρχαμε εμείς
πώς θα ξεχώριζαν οι άλλοι;
Αν δεν υπήρχαν οι μικροί
πώς θα υπήρχαν οι μεγάλοι;
Μη μας περιφρονάς, μη μας περιφρονάς
γράψε, βρε ιστορία, δυο λόγια και για ‘μας.
Αρνήσου το αν μπορείς
αρνήσου το αν μπορείς
από την ίδια λάσπη
πλαστήκαμε κι εμείς.
Για ‘μας δεν νοιάζεται κανείς
είμαστε τ’ άγραφο το χιόνι
μας ξέρουν πέντε συγγενείς
η μάνα μας και οι γειτόνοι.
Κάποιο παράθυρο έχει φως κάποιον τον καίει ο πυρετόςμας φεύγει βήμα βήμαΚάποιο καράβι στ’ ανοιχτάμε χίλια βάσανα βαστάνα μην το πιει το κύμα Κι εμείς οι τρεις στον καφενέτσιγάρο πρέφα και καφέΒρε δε βαριέ , βρε δε βαριέσαι αδερφέ Κάποιος στην άκρη του γκρεμούκοιτάει το τέλος τ’ ουρανούμονάχος του πεθαίνειΚάποιος στη μάχη πολεμάη σφαίρα δίπλα μας περνάστο στήθος του πηγαίνει Κι εμείς οι άλλοι, μα το ναικάνουμε πάρτι ρεφενέΒρε δε βαριέ , βρε δε βαριέσαι αδερφέ Έξω αστράφτει και βροντάκι ένας διαβάτης περπατάχαμένος μες την μπόρα.Κάπου δε θα `χουνε ψωμίκάπου πεινάει ένα παιδίκαι κλαίει αυτή την ώρα. Κι εμείς χορτάτοι,… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Νεογέννητο βλαστάρι λερωμένοστα απόνερα του κόσμου ξεπλυμένο,δεν έμαθε βιβλίο να διαβάζειγυφτάκι, ο λαός μας το φωνάζει,δεν έμαθε βιβλίο να διαβάζειγυφτάκι, ο λαός μας το φωνάζει,γυφτάκι, ο λαός μας το φωνάζειδεν έμαθε βιβλίο να διαβάζει. Γυφτάκι, χόρεψέ μας τσιφτετέλινα φας ένα κομμάτι απ’ το καρβέλι,κι αυτό, σαν πιθηκάκι μαθημένοδαγκώνει το χαλκά που είναι δεμένο,γυφτάκι, χόρεψέ μας τσιφτετέλινα φας ένα κομμάτι απ’ το καρβέλι,να φας ένα κομμάτι απ’ το καρβέλιγυφτάκι, χόρεψέ μας τσιφτετέλι. Το βράδυ, στη μεγάλη την πλατείατο πιάσανε να κάνει επαιτεία,σε κάτι λεπτεπίλεπτους τουρίστεςπου ‘μοιαζαν περισσότερο μ’ αρτίστες,σε κάτι λεπτεπίλεπτους τουρίστεςπου ‘μοιαζαν περισσότερο μ’ αρτίστες,που ‘μοιαζαν περισσότερο μ’ αρτίστεςσε κάτι… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Ο ήλιος έχει μια πορείαΟι πέτρες ίδια ιστορίαΤα δέντρα έχουν ένα νόμοκαι τα ποτάμια ίδιο δρόμοΟι κήποι έχουν τα λουλούδιαΤα καναρίνια τα τραγούδιαΟι λίμνες νούφαρα και χήνεςΚι ο χρόνος δώδεκα τους μήνες Εμείς δεν έχουμε πορείαΚάθε λαός και ιστορίαΚάθε σοφός και θεωρίαΚάθε δυο τρεις και μια θρησκείαΚάθε λαός και μία μπάνγκαΜάρκα, δολάρια και φράγκαΗ επιστήμη στο φεγγάριΚαι το χτικιό στο παλληκάρι Η γης μπαλόνι και γυρίζειΗ γης μπαρούτι και μυρίζειΚαι των ανθρώπων το μυαλόΈκανε το κακό καλόΕμείς στα χέρια περιστέριΚαι στις φτερούγες του μαχαίριΚαι το παιδί και το καμάριΣτον πόλεμο σαν το σφαχτάριΔυο μέτρα κάτω απ’ το θυμάριΚι η καημενούλα… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Ζητείται φίλος που να ξέρει να γελάει Ζητείται φίλος με μεγάλη αμοιβή Σπάνιο είδος στον αιώνα που γυρνάει Σπάνιο είδος κι η φιλία ακριβή Ζητείται κάστρο σμιλεμένο με γρανίτη Για να στεγάσω του ανέμου την γενιά Κι εκείνο το άστρο που το λένε αποσπερίτη Να το κρεμάσω για λυχνάρι στη γωνιά Όποιος θέλει να με βρει να μου στείλει μια γραφή ταχυδρομική θυρίδα η ελπίδα Όποιος θέλει να με βρει να μου στείλει μια γραφή ταχυδρομική θυρίδα η ελπίδα Ζητείται χώμα μακριά από την Αθήνα Για να φυτέψω μια τριανταφυλλιά Ζητείται χρώμα από γαρούφαλα και κρίνα Να ζωγραφίσω ένα δάσος… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Τ’ αστέρι του βοριά
θα φέρει η ξαστεριά
μα πριν φανεί μέσα από το πέλαγο πανί
θα γίνω κύμα και φωτιά
να σ’ αγκαλιάσω ξενιτιά
Κι εσύ χαμένη μου Πατρίδα μακρινή
θα γίνεις χάδι και πληγή
σαν ξημερώσει σ’ άλλη γη
Τώρα πετώ για της ζωής το πανηγύρι,
Τώρα πετώ για της χαράς μου τη γιορτή
Φεγγάρια μου παλιά
καινούρια μου πουλιά
διώχτε τον ήλιο και τη μέρα απ’ το βουνό
για να με δείτε να περνώ
σαν αστραπή στον ουρανό.
Αγάπη είναι να σου δίνω
χωρίς ποτέ να το θυμάμαι,
να με φωνάζεις κι εγώ να `μαι
μες στης ζωής σου την ηχώ.
Αγάπη είναι να σε κλείνω
στα βλέφαρά μου όταν κοιμάμαι
τις νύχτες για να μη φοβάμαι
που λείπεις και σ’ αναζητώ.
Αγάπη είναι να σ’ αγγίζω
κι ο πυρετός μου να μ’ ανάβει
να γίνομαι εγώ καράβι
να ταξιδεύω στ’ ανοιχτά.
Αγάπη είναι να ραγίζω
όταν εσύ θα νιώθεις πόνο
κι όταν με βλέπεις να ματώνω
να κλαις με αναφιλητά.
Είχα, που λες, κι εγώ έναν φίλο,
έναν αλήτη γέρο σκύλο
που μου τον πήρε το “εκατό”.
Έξω πολλά σκυλιά γυρίζουν,
κάτι σκυλιά που δεν γαβγίζουν
και περπατούν στα δυο.
Ψεύτικε ντουνιά,
τι απονιά κρύβεις και τι πόνο!
Γύρω μου πολλοί,
κι ένα σκυλί μ’ αγαπούσε μόνο.
Είχα, που λες, κι εγώ έναν φίλο
που τα “σκυλιά” τον λέγαν σκύλο
γιατί του έλειπε η μιλιά.
Του έλεγα τα παράπονά μου,
πόσο ματώσαν την καρδιά μου
τα δίποδα σκυλιά.
Ψεύτικε ντουνιά,
τι απονιά κρύβεις και τι πόνο!
Γύρω μου πολλοί,
κι ένα σκυλί μ’ αγαπούσε μόνο.
Δώσε μου πράσινο απ’ τα μάτια σου
Και χρυσαφί απ’ τα μαλλιά σου
Κι έλα πριν φέξει ο ουρανός
Έλα να βάψουμε το δρόμο
Έλα να βάψουμε τον κόσμο
Για να ξυπνήσει γαλανός
Μπα σε καλό σου, τι κάνεις; Στάσου!
Μη βάζεις μαύρο απ’ την καρδιά σου
Μη βάζεις μαύρο απ’ την καρδιά σου
Μπα σε καλό σου, μην κλαις, να ζήσεις
Και ξεθωριάσει και μου το σβήσεις
Δώσε μου κόκκινο απ’ τα χείλια σου
Και θαλασσί απ’ τ’ όνειρό σου
Έλα κρυφά στα σκοτεινά
Έλα να βάψουμε τα τρένα
Τα σπίτια τα ορφανεμένα
Και τα λιμάνια γαλανά
Γερμένοι οι δυο στην κουπαστή, σφιχτά σφιχτά αγκαλιασμένοικι ένα ναυτόπουλο πιο κει, τα παλαμάρια του να δένει. Ήταν ωραίο το ταξίδι και η μικρή μας ιστορία,τώρα μια πίκρα έχει μείνει και αυτή η παλιά φωτογραφία. Ένα γλαρόπουλο ψηλά, σε κοίταζε ερωτευμένοκι ο καπετάνιος στα καλιά με το τσιμπούκι του σβησμένο. Ήταν ωραίο το ταξίδι και η μικρή μας ιστορία,τώρα μια πίκρα έχει μείνει κι αυτή η παλιά φωτογραφία. Η πρώτη μας η εκδρομή κάποια Παρασκευή του Μάη,εμείς οι δυο στην κουπαστή κι ένα ναυτόπουλο στο πλάι. Ήταν ωραίο το ταξίδι και η μικρή μας ιστορία,τώρα μια πίκρα έχει μείνει κι… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Πουλήσαν την πραμάτια τους καλά τη φέραν στους πελάτες του ωραία κοιτάξαν τα κιτάπια τους ξανά τα κέρδη τους και σήμερα σπουδαία μα κάτι συνεχώς τους νευριάζει στο σπίτι κάπου κάποια βρύση στάζει το χρήμα είχαν μόνο για Θεό σ’ άλλο Θεό δεν πίστεψαν ούτε ώρα στα φούμαρα των ιδεαλιστών ζωή θα πει εδώ, σήμερα και τώρα το τακ τακ τακ μονάχα τους ταράζει στο σπίτι κάπου κάποια βρύση στάζει πεθάναν από συγκοπή κι οι δυο τους κάναν μια θαυμάσια κηδεία βεβαίως δεν αντάμωσαν Θεό αυτό είναι μια μεγάλη ιστορία μισό λεπτό πριν η πνοή τους σβήσει σταμάτησε να στάζει… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Είδα πολλά σ΄αυτή τη γη,δεν την αντέχω τη ζωή,είδα το αίμα τους στα όνειρα να δίνουνκαι τους φονιάδες τους τρανούς,τους έφταναν στους ουρανούς,είδα να παίρνουνε το Νόμπελ της Ειρήνης. Είδα την πείνα να περνάστα μάτια σου τα σκοτεινά,είδα ονόματα τρανά να την υμνούνεκαι να της ψάλλουν Ωσαννά. Είδα πολλά σ΄αυτή τη γη,δεν την αντέχω τη ζωή,μα έχω εσένα, εσένα κοντά μου και λέωαν δεν μππορώ πια τη γη και τον άνθρωπο κλαίω,όσο υπάρχεις εσύ, υπάρχει κάποιος στον κόσμοπου νιώθει γιατί, γιατί. Είδα πολλά σ΄αυτή τη γη,δεν την αντέχω τη ζωή,είδα τους κλέφτες να γυρίζουνε με φράκα,είδα ηγέτες θρησκειών,τους υπηρέτες των… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Της γειτονιάς μας ο τρελόςόλα ανάποδα τα βλέπειμες στου μυαλού του τον καθρέφτη,μες στου μυαλού του τον καθρέφτη. Πάει στις κηδείες και γελάει,στα γεννητούρια πάει και κλαίει,κι όλα ανάποδα τα λέει,κι όλα ανάποδα τα λέει. Στους πλούσιους και στους αρχοντάδεςδεν τους μιλάει με το έτσι θέλω,κι αλλού γυρνάει το κεφάλι,κι αλλού γυρνάει το κεφάλι. Ενώ στους γεωργούς και στους χτιστάδεςτους βγάζει αμέσως το καπέλολες κι είναι άρχοντες μεγάλοι,λες κι είναι άρχοντες μεγάλοι. Θε μου, τι ομορφιά, τι φωςτης γειτονιάς μας ο τρελός.Γλυκαίνεσαι να τον ακούς.Να ’χαμ’ ακόμα άλλους δυο τέτοιους τρελούς. Της γειτονιάς μας ο τρελόςόλα ανάποδα τα βλέπειμες στου… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Είμαι ένας άνθρωπος απλός, ούτε καλός ούτε κακόςούτε κακός ούτε καλός, είμαι ένας άνθρωπος απλός. Δεν είμ’ εγώ απ’ τους τρανούςπου δεν τους βάζει ανθρώπου νους.Είμαι ένας άνθρωπος απλός, ούτε καλός ούτε κακόςούτε κακός ούτε καλός, είμαι ένας άνθρωπος απλός. Την ιστορία μου κανείς δε θα τη γράψεικι όταν πεθάνω μόνο η μάνα μου θα κλάψει.Κι είμαι ένας άνθρωπος απλός, ούτε καλός ούτε κακόςούτε κακός ούτε καλός, είμαι ένας άνθρωπος απλός. Τη μοίρα μου άλλοι κυβερνάνε, άλλοι την τύχη μου κρατούντον κόσμο στο χαμό τον πάνε, κι εμένα ούτε με ρωτούν.Κι είμαι ένας άνθρωπος απλός, ούτε καλός ούτε κακόςούτε κακός… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Στα παλιά λεωφορεία ο καθένας μια ιστορία,είν’ η φτώχεια εισιτήριο κι η ουρά ένα μαρτύριο.στην ουρά γίνονται φίλοι μοδιστρούλες κι υπάλληλοι,οικοδόμοι και ραφτάδες, μόρτες και πορτοφολάδες. Πρόσωπα χλωμά σαν άστρα, σαν λουλούδια μαραμένα,που τα κόψαν απ’ τη γλάστρα και τα στέλνουν `δω κι εκεί,χέρια βρωμικα και τίμια που αν δεν ξέρουνε να γράφουν,δώδεκα πανεπιστήμια έχουν βγάλει στη ζωή. Στα παλιά λεωφορεία στριμωξίδι, φασαρία,και πικρή φιλοσοφία για την άδικη ζωή,μοιάζει, φίλε, αυτός ο κόσμος με παλιό λεωφορείοκι οι ανθρώποι ένα φορτίο που το σέρνει εδώ κι εκεί. Δύσκολο, πικρό ταξίδι, φασαρία, στριμωξίδι,ποιος, στ’ αλήθεια, θα μπορέσει τ’ αλλουνού να φάει τη… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μου λέει ο ήλιος καλημέρα, Τρίτη να είναι ή Δευτέρα.Κι αν είναι Τρίτη τι πειράζει, το σήμερα με τ’ αύριο μοιάζει.Θα κάνω όνειρα ξανά, όπως εχθές όπως και πέρσι.Τι κι αν δεν βγουν αληθινά, να ονειροπολώ μ’ αρέσει. Τι σήμερα, τι αύριο, τι χθες, γέλα αν θες, κλάψε αν θες.Αδέλφια είν’ ο πόνος κι η χαρά, τι σήμερα, τι αύριο, τι χθες.Πέθανε αν θες, ζήσε αν θες, δεν έχει και μεγάλη διαφορά. Όποια απόφαση κι αν πάρω, θα την πετάξω σαν τσιγάρο.Θά ’ρθει η μέρα, θα ξανάρθει, κι εγώ θα κάνω τα ίδια λάθη.Περνά η ζωή, περνά ο καιρός, κι… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Καλησπέρες…Καλησπέρες σε όλους…
Ετοιμοι για απογείωση…???