Π

ρόσφυγας της Μικρασιατικής καταστροφής,φτωχή…Γυναίκα που τα έζησε όλα, τράβηξε τον δρόμο της, διεκδίκησε τα θέλω της, πίστεψε στον εαυτό της…χτυπήθηκε αλύπητα από την μοίρα…και σηκώθηκε ξανά και ξανά…
Check in απόψε στις 9 το βράδυ…
Συρματοπλέγματα βαριά
ζώνουν τη δόλια μου καρδιά
Κουράγιο δόλια μου καρδιά
τα σύρματα να σπάσεις
και αν η ζωή σε χτύπησε
το θάρρος σου μη χάσεις
Συρματοπλέγματα βαριά
ζώνουν τη δόλια μου καρδιά
Όλα τα βάρη σου ζωή
τα φόρτωσες σ’ ένα κορμί
Πόσο φαρμάκι βρε ζωή
πού θέλεις να το βάλω,
ξεχείλισαν τα σπλάχνα μου
και δε χωράνε άλλο.
Συρματοπλέγματα βαριά
ζώνουν τη δόλια μου καρδιά
Αυτή τη μαύρη την ζωή
κανένας δε θα τη χαρεί
Παλεύω σαν τον ναυαγό
στην μαύρη καταιγίδα,
τον χάρο με τα ματιά μου
πολλές φορές τον είδα
Συρματοπλέγματα βαριά
ζώνουν τη δόλια μου καρδιά
Το τελευταίο βράδυ μου
απόψε το περνάω
κι όσοι με πίκραναν πολύ
τώρα, που φεύγω απ’ τη ζωή
όλους τους συγχωρνάω.
Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σα λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή.
Εκεί που πάω δεν περνά
το δάκρυ και ο πόνος.
Τα βάσανα και οι καημοί
εδώ θα μείνουν στη ζωή
κι εγώ θα φύγω μόνος.
Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σα λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή.
Δυο πόρτες έχει η ζωή
άνοιξα μια και μπήκα.
Σεργιάνισα ένα πρωινό
κι ώσπου να ‘ρθει το δειλινό
από την άλλη βγήκα.
Όλα είναι ένα ψέμα,
μια ανάσα, μια πνοή,
σα λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή.
Πήρα τη στράτα κι έρχομαι
μες στη βροχή και βρέχομαι
στα σκαλοπάτια σου εγώ σφυρίζω
άσε με μέσα για να ‘ρθω
και στρώσε μου να κοιμηθώ
Να με στεγνώσεις με φιλιά
μες στη ζεστή σου αγκαλιά
και μη μ’ αφήσεις πια να ξαναφύγω
κοντά σου πάρε με να ‘ρθω
και στρώσε μου να κοιμηθώ
Κανένα μάτι δε θα δει
πέτα σαν πρώτα το κλειδί
και έχεις το λόγο μου
γλυκιά μ’ αγάπη
στιγμή δε θα σ’ απαρνηθώ
και στρώσε μου να κοιμηθώ
hΣύρμα πάνω σύρμα κάτω
παίζω εγώ τον μπαγλαμά
και η βλάμισσα χορεύει
όμορφο καρσιλαμά
Παλαμάκια παλαμάκια
να χτυπούν τα τακουνάκια
να κτυπούν τα τακουνάκια
στο τσιμέντο στα πλακάκια
Με τρελαίνεις με πεθαίνεις
με τον όμορφο χορό
σπάσ’ τα όλα κάφτα όλα
και θα τα πληρώσω εγώ
Να σε χαίρεται που σ’ έχει
κείνο τ’ όμορφο παιδί
και ο μπαγλαμάς που παίζω
δυο στη μέση ας κοπεί
Απ’ τα ψηλά στα χαμηλά
κι απ’ τα πολλά στα λίγα
αχ πώς κατάντησα στη ζωή
κι από το πρώτο το σκαλί
στο τελευταίο πήγα
Μα κανένας δε μου φταίει
για το χάλι μου
σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου
Απ’ τις κακιές παρέες μου
ηρθ’ η καταστροφή μου
ρεζίλεψα στην τρέλα μου
τ’ όνομα του πατέρα μου
και κλαίω απ’ την ντροπή μου
Μα κανένας δε μου φταίει
για το χάλι μου
σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου
Στο πατρικό το σπίτι μου
θέλω για να γυρίσω
με τι κουράγιο όμως να μπω
και στους δικούς μου τι να πω
πώς να τους αντικρίσω
Μα κανένας δε μου φταίει
για το χάλι μου
σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου
Το τελευταίο βράδυ μου
απόψε το περνάω
κι όσοι με πίκραναν πολύ
τώρα που φεύγω απ’ τη ζωή
όλους τους συγχωρνάωΌλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σαν λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγήΕκεί που πάω δεν περνά
το δάκρυ και ο πόνος
τα βάσανα και οι καημοί
εδώ θα μείνουν στη ζωή
κι εγώ θα φύγω μόνοςΌλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σαν λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγήΔυο πόρτες έχει η ζωή
άνοιξα μια και μπήκα
σεργιάνισα ένα πρωινό
κι ώσπου να ‘ρθει το δειλινό
από την άλλη βγήκαΌλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σαν λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή
Ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκιρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκιρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκιμονορούφι να το πιω Είναι ο πόνος μου μεγάλοςείναι ο πόνος μου μεγάλοςείναι ο πόνος μου μεγάλοςκι η φουρτούνα που περνώ Ήταν γλυκό το στόμα τηςμα ψεύτικη η αγάπη τηςψεύτικη η αγάπη τηςμα ανάθεμα τα χείλη της Ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκιρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκιρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκιμονορούφι να το πιω Ρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκιρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκιρίχ’ τε στο γυαλί φαρμάκινα το πιω σαν το κρασί Για δυο μάτια που χω χάσει<br style="margin: 0px; padding: 0px;">για δυο μάτια πουχω χάσειγια δυο μάτια που… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Αν θέλεις, μάνα, να το δεις
το δύστυχο παίδί σου,
ελα μεσ’ στο Γεντί Κουλέ,
να κλάψει η ψυχή σου.
Για μια γυναίκα χάθηκα,
βαρειά καταδικάστηκα.
Τα ρούχα, το ρολόι μου,
θα σ’ τα γυρίσω πίσω,
γιατί μεσ’ στο Γεντι Κουλέ,
τα νιάτα μου θ’ αφήσω.
Για μια γυναίκα χάθηκα,
βαρειά καταδικάστηκα.
Μεσ’ στο κελί το σκοτεινό
γυρνώ χωρίς ελπίδα
και τη βαρειά, μανούλα μου,
τη σέρνω, αλυσίδα.
Μην κλαις, μανούλα μου, μην κλαις,
δεν φταίει ο Γεντί Κουλές.
Σαν τον αετό είχα φτερά ώ ώ ώ
και πέταγα
και πέταγα πολύ ψηλά
μα ένα χέρι λατρεμένο
ένα χέρι λατρευτό
μου τα κόβει τα φτερά μου
για να μη ψηλά πετώ
Είμ’ αετός χωρίς φτερά
χωρίς αγάπη και χαρά
χωρίς αγάπη και χαρά
είμ’ αετός χωρίς φτερά
Το χέρι αυτό το λατρευτό ώ ώ ώ
μες στη ζωή
μες στη ζωή θα τ’ αγαπώ
ό, τι και να μου ’χει κάνει
όλα του τα συγχωρώ
με φτερούγες τσακισμένες
πάντα εγώ θα τ’ αγαπώ
Σβήσε με κυρά μου
απ’ τα τεφτέρια σου
κι άντε ν’ ανταμώσεις
ξανά τα ταίρια σου
Στα ώπα ώπα σ’ είχα
και σε ζηλεύανε
να βρούνε τέτοιον άντρα
κι άλλες γυρεύανε
Δώσε τώρα τη καρδιά σου
σε άλλο πρόσωπο
και μαζί του τώρα παίξε
ρόλο διπρόσωπο
Στα ώπα ώπα σ’ είχα
και σε ζηλεύανε
να βρούνε τέτοιον άντρα
κι άλλες γυρεύανε
Σβήσε με κυρά μου
απ’ τα κιτάπια σου
και μοίραζε όπου θέλεις
τώρα τα χάδια σου
Στα ώπα ώπα σ’ είχα
και σε ζηλεύανε
να βρούνε τέτοιον άντρα
κι άλλες γυρεύανε
Βασανιστήρια μου έκανες πολλά
Και η αγάπη που σου είχα πήγε στράφι
Μα είναι και Θεός που βλέπει από ψηλά
Και ένα ένα στο τεφτέρι του τα γράφει
Κι αν τσαλαπάτημα είμαι καθενός
Και μες στον βούρκο που με πέταξες κυλιέμαι
Μα είναι και Θεός που βλέπει από ψηλά
Και με την σκέψη αυτή παρηγοριέμαι
Κι αν είμαι βάρκα στη ζωή χωρίς κουπιά
Και την καρδιά μου η απονιά σου την πληρώνει
Μα είναι και Θεός που βλέπει από ψηλά
Κι από τη κρίση του κανένας δε γλιτώνει
Αντιλαλούνε τα βουνά,
σαν κλαίω εγώ τα δειλινά
περνούν οι ώρες θλιβερές
σ’ ένα παλιό ρολόι
κι εγώ τους αναστεναγμούς
τους παίζω κομπολόι
Αντιλαλούνε τα βουνά,
σαν κλαίω εγώ τα δειλινά
Εμπάφιασ’ απ’ τα ντέρτια μου
κι απ’ τα πολλά σεκλέτια μου
κουράγιο είχα στη ζωή,
μα τώρα που σε χάνω
θα είναι προτιμότερο για μένα να
πεθάνω
Αντιλαλούνε τα βουνά,
σαν κλαίω εγώ τα δειλινά
Στενάζω απ’ τις λαβωματιές
κι απ’ τις δικές σου μαχαιριές
λαβωματιές με γέμισες
και μ’ έφαγαν οι πόνοι
και στη φωτιά που μ’ έριξες,
τίποτα δε με σώνει
Καλησπέρες…Καλησπέρες σε όλους…
Ετοιμοι για απογείωση…???