Το 76 λίγο πριν να φέξειπήρα ένα πλοίο άσπρο σαν ψυγείοσαν νοσοκομείο Το 76 σαν χοντρό αστείοκρύο χειρουργείο το εθνικό θηρίομ’ έστειλε στη Χίο Θρυλικός κομπάρσος με προφίλ κουρέλαλούτσα στον ιδρώτα σάπιο καλοκαίρικουρεμένοι σβέρκοι Εθνική διχόνοια τράκες και καψόνιαίδια πελατεία απ’ το σινέ Ομόνοιασαν φτηνή κολώνια Το 76 έκλεισα τα μάτιακάπνισα μια γόπα σβήστηκα απ’ το χάρτηκόλαση του Δάντη Σαν παροπλισμένος ψευτοεπαναστάτηςείχα τ’ άλλοθί μου το κουτσό σκυλί μουτην αποστολή μου Τραύλιζα διατάξτε έσυρα δυο μήνεςμείναν άλλοι δέκα να μαι στο Χαϊδάρι</span><br style="color: rgb(13, 114, 165); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; letter-spacing: normal; white-space: normal;"><span style="color: rgb(13, 114, 165);… Διαβάστε περισσότερα/Read more »

Στίχοι: Σταμάτης Μεσημέρης Μουσική: Σταμάτης Μεσημέρης Πρώτη εκτέλεση: Σταμάτης Μεσημέρης Άλλες ερμηνείες: Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Τάνια Κικίδη ( Ντουέτο ) Έχω τόσα βράδια να σε δω και περιμένω μέσα μου ένα άλογο τυφλό αγριεμένο μη καπνίζεις τόσο, σ’ αγαπώ και να προσέχεις μη σε πάρει σύννεφο λευκό και να μη τρέχεις. Πόσο μου λείπεις πόσο μου λείπεις……. Ένα τηλεφώνημα προχτές μη μου αλλάζεις πάγωσε στα χείλια ο καφές μη με ξεχάσεις μια φωτογραφία δυο διπλά και στην υγειά σου δυο τσιγάρα όπως μια φορά κι όλα δικά σου. Πέρασαν δυο μήνες σε ζητώ και με πονάω κόλλησαν οι δείχτες στο… Διαβάστε περισσότερα/Read more »

Η συγκίνηση έχει φύγειΗ συγκίνηση έχει φύγειΗ συγκίνηση έχει φύγει μωρόΗ συγκίνηση έχει φύγει μακριάΞέρετε ότι με κάνατε λάθος μωρόΚαι θα μετανιώσετε κάποια μέρα Η συγκίνηση έχει φύγειΈχει φύγει μακριά μουΗ συγκίνηση έχει φύγει μωρόΗ συγκίνηση είναι φύγει μακριά από μέναΑν και, εγώ θα εξακολουθούν να ζουν σεόμως, τόσο μόνος θα είμαι Η συγκίνηση έχει φύγειέχει φύγει για τα καλάΗ συγκίνηση έχει φύγει το μωρόέχει φύγει για τα καλάSomeday ξέρω ότι θα είναι πάνω από όλα το μωρόΑκριβώς όπως ξέρω ότι ένας καλός άνθρωπος θα πρέπει να ξέρετε ότι είμαι ελεύθερη, δωρεάν τώρα μωρόείμαι ελεύθερος από την περίοδό σαςΑχ είμαι… Διαβάστε περισσότερα/Read more »

io di notte sono qui
E ripenso ancora a te
E mi sembra che così
Tu sia vicino a me

Io di notte sono qui
Senza chiedermi il perché
Sto pensando alla mia vita
Così legata a te

Sono un uomo come quelli
Che non san dimenticare
E perciò spero ancora che
Tu ritornerai da me

Io di notte sono qui
E ripenso ancora a te
E mi sembra che così
Tu sia vicino a me
Vicino a me
Vicino a me

Βαριά βραχιόλια οι λύπες πως μ’ αγαπάς δεν είπες. Το ‘χω παράπονο μάνα μου, στόμα μου κι ας πέθανε το σώμα μου. Δε θέλω, φως μου, κόσμο στα χείλη μου έχω δυόσμο. Το ‘χω παράπονο πάρε μου, ζήτα μου της λησμονιάς σαϊτα μου. Σου στέλνω μ’ ένα γράμμα του φεγγαριού τη λάμα. Παρ’ τη και χτύπα με μάνα μου, τρέλα μου κι αν κλαίει η ψυχή σου, γέλα μου. Ψηλά βουνά κι εσείς των άστρων θωριές. Ποτάμια αχνά, ελάτια, δάφνες, μυρτιές. Την καρδιά μου, ωχ φωτιά μου, όποιος δει να της πει να ‘ρθει κοντά μου, μην αργεί. Ξενιτειά μου,… Διαβάστε περισσότερα/Read more »

https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTULJVIsQGiWgDz4KC6hNWMsXJTgHLLuzpTAg&usqp=CAU&ec=45761791

Θα σου γλιστρήσει από τα χέρια άλλη μια μέραθα τις μετράς και θα ‘ναι οι μισέςθα βλέπεις θάλασσα και θα ‘σαι σε μια ξέραμόνο τα κύματα θ’ ακούς και τις φωνές. Κάνει στην άκρη ο καιρός να σε χωρέσειμια αυταπάτη οι επιλογέςΈχεις αφήσει το ταξίδι σου στη μέσηγια το χατίρι σου αλλάζουν οι εποχές. Κρύβεις ακόμα μια φορά το πρόσωπό σουμακάρι να ‘τανε τα πάντα αλλιώςΜακάρι να ‘ταν να περνούσε το δικό σουνιώθεις χαμένος, αλλά είσαι ζωντανός. Σαν ναυαγός που ονειρεύεται καράβιακρατώντας τη φωτιά του ζωντανήψάχνεις ακόμα στον ορίζοντα σημάδιαπου θα σε φέρουν πάλι πίσω στη ζωή. Χάνεις αυτό που… Διαβάστε περισσότερα/Read more »

Δε λες κουβέντα,
κρατάς κρυμμένα μυστικά
και ντοκουμέντα
κι ακούω μόνο
συνθήματα μεταλλικά
των μικροφώνων

Ξέρω τ’ όνομά σου
την εικόνα σου και πάλι από την αρχή
ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας
μια αλλιώτικη ζωή

Περνούν οι νύχτες,
τα δευτερόλεπτα βαριά
στους λεπτοδείκτες
ζητώντας κάτι
που να μη γίνεται ουρλιαχτό
κι οφθαλμαπάτη

Ξέρω τ’ όνομά σου
την εικόνα σου και πάλι από την αρχή
ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας
μια αλλιώτικη ζωή

Στων χιλιομέτρων
την ερημιά και στη σιωπή των χρονομέτρων
ακούγονται τώρα
σειρήνες μεταγωγικά κι ασθενοφόρα

Ξέρω τ’ όνομά σου
την εικόνα σου και πάλι από την αρχή
ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας
μια αλλιώτικη ζωή

Κοίτα εγώ, αν μου επιτρέπεις
δεν είμαι μόνο αυτό που βλέπεις
Κι είναι φορές που αναρωτιέμαι
πώς καταφέρνω και κρατιέμαι

Του το κρατάω αυτού του κόσμου
που δε μου ανήκει ο εαυτός μου
Γι’ αυτό τα δίχτυα που του ρίχνω
είναι όσα θέλω εγώ να δείχνω

Κοίτα εγώ αν θες να ξέρεις
είμαι όλα αυτά που αναφέρεις
Μόνο που κάπου κατά βάθος
όποιος με ξέρει κάνει λάθος

Του το κρατάω αυτού του κόσμου
που δε μου ανήκει ο εαυτός μου
Γι’ αυτό τα δίχτυα που του ρίχνω
είναι όσα θέλω εγώ να δείχνω

Κοίτα εγώ
Κοίτα εγώ

Έρημος δρόμος ξεκινά
στου χωρισμού την άκρη
ξέρω πως δε θα ‘ρθεις ξανά
μα δεν κυλά το δάκρυ.

Ξέρω πως δε θα ‘ρθεις ξανά
άλλη φορά δε θα σε δω
όμως για μένα είσ’ εδώ
είσαι παντού και πουθενά.

Όσο η καρδιά σου κι αν ξεχνά
εγώ πεθαίνω ακόμα
εγώ θα ζω στα σκοτεινά
χωρίς ψυχή και σώμα.

Είσ’ ένα αγκάθι στην καρδιά
και μια σταγόνα αίμα
μια πίκρα μέσα στη βραδιά
μι’ αλήθεια κι ένα ψέμα.

Τα βήματα σου ζωντανά
στο χώμα το βρεγμένο
ξέρω πως δε θα ‘ρθεις ξανά
μα εγώ σε περιμένω.