Α
ποτελεί από μόνος του ξεχωριστό κεφάλαιο στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού με φανατικούς φίλους από τα χρόνια τα παλιά,σφράγισε μια ολόκληρη εποχή, υπηρέτησε πιστά και με διεισδυτικό λόγο το κοινωνικό τραγούδι,με τρόπο ξεχωριστό, με εκείνη την ιδιαίτερη «βραχνάδα» στη φωνή του. Και κάτι βράδια που ονειρεύονται οι Τσιγγάνοι,γυρίζει στον τόπο που γεννήθηκε για το ρεσιτάλ μιας ζωής, γεμάτης αντιθέσεις…
Check in απόψε στις 9 το βράδυ…
Στη δουλειά υποθέτω ότι μπήκατε πολύ μικρός, με τέτοια οικογενειακή παράδοση…Κι όμως… Ήρθα στην Αθήνα, σε μια σχολή μηχανικών• στον «Ήφαιστο». Εκεί έπρεπε να πληρώνουμε σαράντα δραχμές τον μήνα• λεφτά που δεν υπήρχανε. Ο πατέρας μου• ένα σαντούρι σε γάμους, σε πανηγύρια, και αυτά… Πήγα, λοιπόν, στην οδό Ηπείρου, σ’ ένα μηχανουργείο όπου έκαναν κεφαλές από γκαζιέρες. Πήγαινα και πάνω στον Άγιο Ιερόθεο, στο βουνό, εκεί που παλιά έγραφε «Παύλος, ο Βασιλεύς των Ελλήνων», με άσπρο βαμμένο και πέτρες. Κάτω από ’κεί, κάτω απ’ το στέμμα δηλαδή, ήταν τα σκουπίδια με τους τενεκέδες. Εκεί δούλευα. Τώρα δεν φαίνεται, αλλά τότε… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Στίχοι:Γιάννης Θεοδωράκης
Μουσική:Μίκης Θεοδωράκης
Εκτελέσεις:
κης Θεοδωράκης2.Δημήτρης Ψαριανός
3.Σούλα Μπιρμπίλη4.Γιάννης Πουλόπουλος5.Γιώργος Νταλάρας6.Κώστας
Χατζής7.Σωκράτης Μάλαμας8.Μαργαρίτα Ζορμπαλά
9.Μανώλης Μητσιάς
Δακρυσμένα μάτια νυσταγμένοι κήποι
όνειρα κομμάτια ας ήτανε να ζω
στους μεγάλους δρόμους κάτω απ’ τις αφίσες
στα χιλιάδες χρώματα ας ήταν να βρεθώ
Να ταν η καρδιά μου λαμπερό αστέριταν η ματιά μου δίκοπο μαχαίρι
να
αστραφτερό σπαθί μες το μεσημέρι
αστραφτερό σπαθί μες το μεσημέρι
Καλησπέρες…Καλησπέρες σε όλους…
Ετοιμοι για απογείωση…???