Έ
να όνομα συνυφασμένο με την λαϊκή ελληνική μουσική και μία φωνή από μέταλλο. Αυτή με την οποία έμαθε τους Έλληνες να τραγουδούν όχι με τη φωνή αλλά με την ψυχή τους.
Γεννήθηκε στις 2 Απριλίου του 1948…
Check in απόψε στις 9 το βράδυ…
From the blog
109 Comments
Dj_Admin
Μέλος/Member
Σου έλεγα “Έχεις σπασμένα τα φτερά και μην πετάς πολύ ψηλά, θα τσακιστείς”. Και μου ‘λεγες “Καλά, καλά”. Σου έλεγα “Μη δίνεσαι, μη σκορπίζεσαι, κοίταξε λίγο και τον εαυτό σου”. Και μου ‘λεγες “Καλά, καλά”. Ταξίδευες, γινόσουν νύχτα λίγο-λίγο. Σου έλεγα “Χανόμαστε, χανόμαστε, δεν το καταλαβαίνεις;” Κι εσύ μου έλεγες “Καλά, καλά”. Γιατί εσύ δεν ήσουν άνθρωπος γιατί εσύ ήσουν χιονάνθρωπος που λίγο-λίγο τέλειωνες, εγώ σε ζέσταινα κι εσύ μου έλιωνες. Σου έλεγα “Απ’ την καλή σου την καρδιά ζεις για τους άλλους μοναχά και εσύ δεν ζεις”. Και μου ‘λεγες “Καλά, καλά”. Σου έλεγα “Μη νοιάζεσαι, μη μοιράζεσαι, κράτα… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Σου έλεγα “Έχεις σπασμένα τα φτεράκαι μην πετάς πολύ ψηλά, θα τσακιστείς”.Και μου λεγες “Καλά, καλά”.</p><p style="margin-bottom: 10px; color: rgb(42, 66, 71); font-family: "Helvetica Neue", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 16px; letter-spacing: normal; text-align: center; white-space: normal;">Σου έλεγα “Μη δίνεσαι, μη σκορπίζεσαι,<br>κοίταξε λίγο και τον εαυτό σου”.<br>Και μουλεγες “Καλά, καλά”. Ταξίδευες, γινόσουν νύχτα λίγο λίγο.Σου έλεγα “Χανόμαστε, χανόμαστε,δεν το καταλαβαίνεις;”Κι εσύ μου έλεγες “Καλά, καλά”. Γιατί εσύ δεν ήσουν άνθρωποςγιατί εσύ ήσουν χιονάνθρωποςπου λίγο λίγο τέλειωνες,εγώ σε ζέσταινα κι εσύ μου έλιωνες. Σου έλεγα “Απ’ την καλή σου την καρδιάζεις για τους άλλους μοναχά και εσύ δεν ζεις”.Και μου λεγες “Καλά,… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Θάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσες και με ταξίδευες, σαν το καράβι κι έλεγες: Θα σ’ αγαπώ με τα καλοκαίρια με τρικυμίες και με βροχές με μαξιλάρι τα δυο μου χέρια θα ονειρεύεσαι ό,τι θες Ένα ποτήρι θάνατο θα πιω, απόψε να μεθύσω Τα καλοκαίρια πες μου πώς μπορώ μονάχος μου να ζήσω Ένα ποτήρι θάνατο θα πιω απόψε να μεθύσω σε μονοπάτι αδιάβατο θα βγω, θα βγω να σε ζητήσω Θάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσες και με ταξίδευες, σαν το καράβι κι έλεγες: Θα σ’ αγαπώ, μη μου συννεφιάζεις σαν αμαρτία και σαν γιορτή Μάθε στα μάτια μου… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Αν στείλεις μήνυμα χαράς
σημάδι πως με αγαπάς αγαπημένη
να ‘ρθεις να σε καλοδεχτώ
κι αν χάθηκες σε αγαπώ αγαπημένη
Καλοκαίρια και χειμώνες
περιμένω να φανείς
δάκρυα καυτά σταγόνες
θα με καιν ώσπου να ‘ρθεις
Κι αν θέλεις όρκους της ζωής
θα ορκιστώ από αρχής αγαπημένη
εγώ στα μάτια σου μετρώ
τ’ απέραντο και το μικρό αγαπημένη
Καλοκαίρια και χειμώνες
περιμένω να φανείς
δάκρυα καυτά σταγόνες
θα με καιν ώσπου να ‘ρθεις
Μέλος/Member
Αφού με έσπειρε μια μοίρα αυτοκρατόρισσαμήτρα με γέννησε αρχαία Μακεδόνισσαμ’ άδεια φαρέτρα πολεμάω το χειμώνααπό το κάστρο στην καρδιά του Πλαταμώνα Αφού με φέρνει μονοπάτι φαναριώτικοένα σοκάκι με κρατάει σαλονικιώτικοέλα ένα βράδυ την υπόσχεση να πάρειςπριν να τη σβήσει με σφουγγάρι ο Βαρδάρης Σ’ αναζητώΣ’ αναζητώ στη Σαλονίκη ξημερώματαλείπει το βλέμμα σου απ’ της αυγής τα χρώματασ’ αναζητώσ’ αναζητώ μ’ ένα βιολί κι ένα φεγγάριλείπει το όνειρο εσύ και το δοξάρι Αφού μεθάω μ’ ένα κρασί αγιονορείτικοκαι μ’ ένα ντέρτι σεκλετίζομαι πολίτικοβρες το μαχαίρι που στα δύο μας χωρίζεικι έλα εδώ στων στεναγμών το μετερίζι Αφού στον Όλυμπο οι Θεοί… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Σε συζητάν δίχως γιατί και όχι άδικαόπως κοιμάσαι στα στενά παλιά λαδάδικαέγινες φήμη και γι’ αυτό δε φυλακίζεσαιζεις στο σκοτάδι παστρικά μα δεν ορκίζεσαι Λάμπεις στα κόκκινα σατέν που σε τυλίγουνεάσπροι και σέρτικοι καπνοί σε καταπίνουνεσε καλντερίμια ξενυχτάς υγρά λιθόστρωταστου πληρωμένου παραδείσου την αυλόπορτα Τόσα δίνω πόσα θεςστα λαδάδικα πουλάν αυτό που θεςκάθε κάμαρα κελίμε βαριά παλικαρίσια αναπνοή Μύριες χαμένες μοναξιές με σένα σμίγανεφεύγαν καράβια μα πριν φύγουν σου σφυρίζανεπόσα παιδιά ήρθαν να βρουν το αντριλίκι τουςκαι σου ακουμπήσανε δειλά το χαρτζιλίκι τους Τόσα δίνω πόσα θεςστα λαδάδικα πουλάν αυτό που θεςκάθε κάμαρα κελίμε βαριά παλικαρίσια αναπνοήΤόσα δίνω πόσα θεςστα… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Το δρόμο που μου δείχνεις να βαδίσω
τον γνώρισα από μικρή
ζητάω τώρα κάπου ν’ ακουμπήσω
ν’ αφήσω την παλιά ζωή
Μια ζωή μέσα στους δρόμους και στις νύχτες
μια ζωή με παρανόμους και ξενύχτες
μια ζωή τα ίδια λόγια να μου λένε
έχω βαρεθεί τον κόσμο, κι όλα μου φταίνε
Τον κόσμο που μου δείχνεις να γνωρίσω
τον ξέρω φίλε πιο καλά
τον έχω μάθει πριν σε συναντήσω
απ’ έξω κι ανακατωτά
Μια ζωή μέσα στους δρόμους και στις νύχτες
μια ζωή με παρανόμους και ξενύχτες
μια ζωή τα ίδια λόγια να μου λένε
έχω βαρεθεί τον κόσμο, κι όλα μου φταίνε
Μέλος/Member
Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά
τριγυρνάνε οι νταλίκες στην Αθήνα
στα λιμάνια, στους σταθμούς, στην αγορά
ό, τι ψάχνεις στη ζωή να βρεις ξεκίνα.
Σ’ έχω δει πολλές φορές να τριγυρνάς
στο λαβύρινθο της πόλης σαν χαμένος
το σακάκι σου στον ώμο να κρατάς
κι όλους όσους δε θυμούνται φορτωμένος.
Σα σκηνές από ταινία “προσεχώς”
μοιάζεις μέσα στις στροφές αυτού του νόστου
δυο γενιές χαμένες πίσω δυστυχώς
κι η Αθήνα μια μητρόπολη του νότου.
?w=684&h=513
Μέλος/Member
Της νύχτας οι αμαρτωλοί και της αυγής οι μόνοι
θέλουν βαρύ ζεϊμπέκικο και νευρικό τιμόνι
σε τόπους τριγυρίζουνε σβησμένους απ’ το χάρτη
για μια σταγόνα ουρανό για μιαν αγάπη σκάρτη
Όσοι με το Χάρο γίναν φίλοι
με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη
στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι
πάντα γελαστοί, πάντα γελαστοί
πάντα γελαστοί και γελασμένοι
Τα νιάτα μας διαδρομή Αθήνα Σαλονίκη
μια πόλη χτίσαμε μαζί κι ακόμα ζω στο νοίκι
έπεσα να σ’ ονειρευτώ σε ψάθα από φιλύρα
κι είδα πως βγάζει η νύχτα φως και τ’ όστρακο πορφύρα
Όσοι με το Χάρο γίναν φίλοι
με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη
στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι
πάντα γελαστοί, πάντα γελαστοί
πάντα γελαστοί και γελασμένοι
Μέλος/Member
Τα χείλη μου ξερά και διψασμέναγυρεύουνε στην άσφαλτο νερόπερνάνε δίπλα μου τα τροχοφόρακαι συ μου λες μας περιμένει η μπόρακαι με τραβάς σε καμπαρέ υγρό Βαδίζουμε μαζί στον ίδιο δρόμομα τα κελιά μας είναι χωριστάσε πολιτεία μαγική γυρνάμεδε θέλω πια να μάθω τι ζητάμεφτάνει να μου χαρίσεις δυο φιλιά Με παίζεις στη ρουλέτα και με χάνειςσε ένα παραμύθι εφιαλτικόφωνή εντόμου τώρα ειν’ η φωνή μουφυτό αναρριχώμενο η ζωή μουμε κόβεις και με ρίχνεις στο κενό Πως η ανάγκη γίνεται ιστορίαπως η ιστορία γίνεται σιωπήτι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένοσυγχώρα με που δεν καταλαβαίνωτι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί Αγάπη μου… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
hthttps://i.yti Κάποιοι φίλοι μας τις νύχτες που τους λεν αλήτεςκαι μας βλέπουν και μας γνέφουν απ’ τους ουρανούςέρχονται μες στα σκοτάδια σαν τους λωποδύτεςπαίζουν και πονούν και μας τραγουδούντα κιτάπια τους που δεν τα πιάνει ο νους Στων αγγέλων πάμε πάμε τα μπουζούκιαπου είναι σαν τις μέρες τις βυζαντινέςπέταξε τα μαύρα τα γνωστά σου λούσακαι βάλε στην ψυχή σου ανθρώπινες φωνές Κάποιοι άγνωστοι τις νύχτες χρόνια ισοβίτεςψέλνουνε κάτι τραγούδια αγιασμένα πιαστου παράδεισου την πύλη σαν τους αλφαμίτεςτα τραγούδια τους και το χάδι τουςτα τραγούδια τους μας λεν και κλαιν σιγά Στων αγγέλων πάμε πάμε τα μπουζούκιαπου είναι σαν τις μέρες… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
https://i.ytimg.com/vi/lpZHlQw8bUc/hqdefault.jp
Δώσε μου φωτιά ν’ ανάψω
βάλε μου κρασί να πιω
πρέπει απόψε να ξεγράψω
ό, τι στον κόσμο αγαπώ
Δώσε μου φωτιά να κάψω πια απ’ την καρδιά
του χωρισμού το βάσανο
βάλε μου να πιω απ’ το πιοτό το δυνατό
της λησμονιάς το βάλσαμο
Δώσε μου ανθούς να ρίξω
όπου πας κι όπου διαβείς
δώσε μου ψυχή ν’ αντέξω
τα χαστούκια της ζωής
Δώσε μου φωτιά να κάψω πια απ’ την καρδιά
του χωρισμού το βάσανο
βάλε μου να πιω απ’ το πιοτό το δυνατό
της λησμονιάς το βάλσαμο
Μέλος/Member
https://i.ytimg.com/vi/lpZHlQw8bUc/hqdefault.jp Άλλη μια μάχη νικημένος, νικημένος στα σημείατώρα δεν έχω παραμύθια,παραμύθια ούτε αστείαάλλη μια νύχτα με τα όνει,με τα όνειρα μπλεγμένοςπόσα λάθη είμαι ακόμα,είμαι ακόμα χρεωμένος Η αλήθεια μου άδειο πιάτοκαι πηδάω στον αέραστης ψυχής το παρακάτωστου μυαλού το παραπέρα Χρόνια που πέρασαν μια χούφταφύγαν σαν μια χούφτα αέραςό, τι μου αφήσαν τσιγάρα,τα τσιγάρα μίας μέραςφίλοι που κάναν στη ζωή μου,στη ζωή μου τη γιορτή τουςάδειο μπουκάλι είμαι κι εγώ,είμαι κι εγώ μες τη δική τους Η αλήθεια μου άδειο πιάτοκαι πηδάω στον αέραστης ψυχής το παρακάτωστου μυαλού το παραπέραστης ψυχής το παρακάτωστου μυαλού το παραπέρα Της ζωής μου μόνο… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Μέλος/Member
Δε σε πιστεύω όταν λες πως μ’ αγαπάςδε σε πιστεύω όταν λες πως δε με θέλειςτώρα που σ’ έμαθα απ’ έξω και καλάδε σε πιστεύω κι ας μου λες πως με πιστεύεις Δε σε πιστεύω όταν έρχεσαι αργά“κλεισμένη” μέσα στης ζωής τα παραμύθιαδε σε πιστεύω κι ας μου λες καμιά φοράπως όλα γύρω σου, σου έγιναν συνήθεια Πιστεύω μόνο παραμύθια λαϊκάτα κόκκινα τα μπλουζ που κοροϊδεύειςθες και βουλιάζεις κάθε μέρα στα βαθιάαφού δεν ξέρεις στη στεριά να ταξιδεύεις Δε σε πιστεύω όταν λες πως μ’ αγαπάςδε σε πιστεύω κι ας μου λες ότι με νιώθειςείσαι από κείνες που θολώνουν τα… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Καλησπέρες…Καλησπέρες σε όλους…
Ετοιμοι για απογείωση…???