Search Album Καλλιτέχνης Είδος Μουσικής Στιχουργός Θεματολογία Συνθέτη

Πήρες τις νύχτες σου τις καληνύχτες σουχάθηκες μέσ’ τη βροχήάφησες μια φωτογραφία για να μιλάμε μαζίότι παράτησες ειν’ όπως τ άφησεςόλα είναι ίδια εδώόλα βουλιάζουνεόλα ρημάζουνεπάντα στον ίδιο σκοπόκι εγώ ακόμα εδώ. Γύρω μου πρόσωπα κρύα κι απρόσωπααπελπισμένες σιωπέςχάρτινα άσματα ροκ αποσπάσματααπεγνωσμένες φωνέςβράδια ανόητα πάντα αυτονόηταχάνονται μέσ’ τον καπνόόνειρα ήπια χρόνια ερείπιαπάντα στον ίδιο σκοπόκι εγώ ακόμα εδώ. Αντέχω ακόμα μάτια μουΑντέχωΣε σένα ελπίζω μάτια μουΜόνο εσένα έχωΑντέχω ακόμα μάτια μουΑντέχωΜόνο για σένα μάτια μουΜόνο για σένα αντέχω Έρωτες διάφοροι μόνοι κι αδιάφοροισέρνονται δίχως μιλιάη εγκατάλειψη σε επανάληψημια ιστορία παλιάόλα είναι γνώριμα ίδια κι ανώριμαπότε θα φύγω από δωόλα τελειώνουνε… Διαβάστε περισσότερα/Read more »

αν είναι να γίνει και η εκπομπή της Πέμπτης τούμπα ναι να κάνεις την Δευτέρα Πέμπτη 

Γυρίζουν το κλειδί στην πόρτα, παίρνουν
τα παλιά, φυλαγμένα γράμματά τους,
διαβάζουν ήσυχα, κι έπειτα σέρνουν
για τελευταία φορά τα βήματά τους.

Ήταν η ζωή τους, λένε, τραγωδία.
Θεέ μου, το φρικτό γέλιο των ανθρώπων,
τα δάκρυα, ο ίδρως, η νοσταλγία
των ουρανών, η ερημιά των τόπων.

Στέκονται στο παράθυρο, κοιτάνε
τα δέντρα, τα παιδιά, πέρα τη φύση,
τους μαρμαράδες που σφυροκοπάνε,
τον ήλιο που για πάντα θέλει δύσει.

Όλα τελείωσαν. Το σημείωμα να το,
σύντομο, απλό, βαθύ, καθώς ταιριάζει,
αδιαφορία, συγχώρηση γεμάτο
για κείνον που θα κλαίει και θα διαβάζει.

Βλέπουν τον καθρέφτη, βλέπουν την ώρα,
ρωτούν αν είναι τρέλα τάχα ή λάθος,
«όλα τελείωσαν» ψιθυρίζουν «τώρα»,
πως θ’ αναβάλουν βέβαιοι κατά βάθος..

Πάλι μέτρησα τ΄αστέρια κι όμως κάποια λείπουνεμόνο τα δικά σου χέρια δε μ΄ εγκαταλείπουνε…Πώς μ΄αρέσουν τα μαλλιά σου στη βροχή να βρέχονταιτα φεγγάρια στο κορμί σου να πηγαινοέρχονται… Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μαςκαι στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας…Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μαςγια μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας… Τα φιλιά σου στο λαιμό μου μοιάζουνε με θαύματασαν τριαντάφυλλα που ανοίγουν πριν απ΄τα χαράματα…Στων ματιών σου το γαλάζιο έριξα τα δίχτυα μουστις δικές σου παραλίες θέλω τα ξενύχτια μου… Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μαςκαι… Διαβάστε περισσότερα/Read more »

Τα βουνά περνάω
και τις θάλασσες περνώ
Κάποιον αγαπάω
Δυο ευχές κρατάω
και δυο τάματα κρατώ
Περπατώ και πάω

Κάποιος είπε πως η αγάπη
σ’ ένα αστέρι κατοικεί
αύριο βράδυ θα ‘μαι εκεί
Κάποιος είπε πως ο έρωτας
για μια στιγμή κρατά
αύριο βράδυ θα ‘ναι αργά

Στα πουλιά μιλάω
και στα δέντρα τραγουδώ
Κάποιον αγαπάω
Κι όταν τραγουδάω
προσευχές παραμιλώ
περπατώ και πάω

Κάποιος είπε πως ο δρόμος
είναι η φλέβα της φωτιάς
ψυχή μου πάντα να κυλάς
Κάποιος είπε πως ταξίδι
είναι μόνο η προσευχή
καρδιά μου να ‘σαι ζωντανή

Κάποιος είπε πως η αγάπη
σ’ ένα αστέρι κατοικεί
αύριο βράδυ θα ‘μαι εκεί
Κάποιος είπε πως ο έρωτας
για μια στιγμή κρατά
αύριο βράδυ θα’ναι αργά

Το καθρεφτάκι σου παλιό και πίσω απ’ τη θαμπάδα η Σμύρνη με το Κορδελιό και η παλιά Ελλάδα Μουτζουρωμένο το γυαλί μα πίσω απ’ τους καπνούς του βλέπει ο Θεός το Αϊβαλί και σταματάει ο νους του Τα σμυρνέικα τραγούδια ποιος σου τα ‘μαθε να τα λες και να δακρύζεις της καρδιάς μου ανθέ Το καθρεφτάκι σου παλιό και το μυαλό χαμένο σε ποιο τα ήπιες καπηλειό και βγήκες μεθυσμένο Μουτζουρωμένο το γυαλί μα πίσω απ’ τους καπνούς του βλέπει ο Θεός το Αϊβαλί και σταματάει ο νους του Τα σμυρνέικα τραγούδια ποιος σου τα ‘μαθε να τα λες και… Διαβάστε περισσότερα/Read more »

Νιώθω να πέφτω μη μ’ αφήσειςστο σώμα σου να με κοιμήσεις να ζεσταθώβραδιάζει πάλι και κρυώνωτον εαυτό μου ξεγυμνώνω σ’ ότι αγαπώ. Έψαχνα χρόνια να σε βρωτώρα μαζί σου στο βυθό τα χω χαμένααπό το φως σου θα πιαστώ να αγγίξω λίγο ουρανόμέσα από σένα μέσα από σένα μέσα από σένα. Κομμένη ανάσα στο σκοτάδιαπ’ το φιλί σου ανάσας χάδι θα γεννηθώνα βγει ξανά απ’ την ρωγμή μουη ξεχασμένη δύναμη μου να σ’ αγαπώ. Έψαχνα χρόνια να σε βρωτώρα μαζί σου στο βυθό τα χω χαμένααπό το φως σου θα πιαστώ να αγγίξω λίγο ουρανόμέσα από σένα μέσα από σένα… Διαβάστε περισσότερα/Read more »

Κράτησέ με σαν να με γεννούσεςσαν ωκεανός που αναζητούσεςόπως ο ουρανός τον άσωτό του γιο. Κράτα με κι αρχίζει ο κόσμος τώρα.Κράτα με που πέθανα σαν χώρα.Κράτησέ με σαν να ζήλευες ξανά. Μείνε για ναντέξω το χρόνο<br>πριν με γκρεμίσει.<br>Μόνο εσένα θέλω<br>ένα δρόμο να μου χαρίσεις.<br>Είναι ριζωμένος ο φόβος μου<br>σαν νύχτα βαθιά<br>Γίνε γύρω απτο πρόσωπό μουζεστή αμμουδιά. Κράτα με λες κι ήρθα από τ`αστέριακράτα με κι ας έχω αίμα στα χέριααγάπησε τα λάθη που θα κάνω πριν χαθώ. Κι από την αρχή ζωγράφισέ μεσαν τις τύψεις σου αγκάλιασέ μεόσο το κορμί ρίχνει σκιά θα σου δοθώ. Κράτα με σαν όρκο ξεχασμένοσαν… Διαβάστε περισσότερα/Read more »

Σαν ξεχασμένο τσιγάρο στα χείλησβήνει η πόλη αργά σκοτεινιάζεινύχτα σαν ψέμα της πρώτης Απρίλησιωπές που έχουν ματώσει αγιάζειτις ταξιδεύει μ’ άσπρο κοχύλιτους δίνει όνειρο και τις σκεπάζει Κλείσε τα ματάκια σου εδώ στα σκοτεινάετούτη η ώρα ξεκουράζει τα φτερά σουαύριο θα βγεις ξανά στου ήλιου τη φωτιάαναζητώντας το μετά απ’ τα όρια σου Ένα φιλί χωρίς παραλήπτημονάχο πουλί τριγυρνά στο χαλάζιένα χέρι τραβάει το σύρτηκάποιας πόρτας που σ’ έρημο βγάζειη δόση κάνει πουτάνα το χρήστηο άγγελός του απόψε νυστάζει Κλείσε τα ματάκια σου εδώ στα σκοτεινάετούτη η ώρα ξεκουράζει τα φτερά σουαύριο θα βγεις ξανά στου ήλιου τη φωτιάαναζητώντας το… Διαβάστε περισσότερα/Read more »

Μοιράζω φύλλα και ποντάρω σε ένα ψέμακαι σε αφουγκράζομαι σαν τίγρης της Βεγγάζης.Και συ με κείνο το παράπονο στο βλέμμαμέσα από ύποπτα προσπέκτους με κοιτάζεις. Βαμμένα κόκκινα τα χείλια μέσα και έξω,σε περιμένω σε ένα χάρτινο κρεβάτι.Με τα παιχνίδια μου δεν πρόλαβα να παίξω,στο ίδιο ψέμα θα ποντάρω, κάνε κάτι. Κάτι νεκρά ΣαββατοκύριακαΠόσο μου λείπειςΝα μ’ αγαπήσεις περιμένωΤι λες, δε σε καταλαβαίνω. Κάτι νεκρά ΣαββατοκύριακαΠόσο φοβάμαιΝα σε χαρώ δεν προλαβαίνωΤι λες, δε σε καταλαβαίνω. Μοιράζω φύλλα και βουλιάζω μες το ψέμα.Μια γκρίζα φλέβα στο κρανίο πάει να σπάσει.Ό,τι μου χάρισες το πλήρωσα με αίμα.Μια στάλα έρωτα στη φέξη και στη… Διαβάστε περισσότερα/Read more »

Και τι μπορώ να πω για σένα
που να ‘ναι εσύ
λέξεις με δέρμα και μαλλιά
γραμματικές για την αφή
χέρια πλεγμένα

Θέλω τη μέρα που θα φύγεις
απ’ το πρωί να μου γελάς
κι όταν την πόρτα θα ανοίγεις
να είναι σαν να μ’ αγαπάς

Και πώς μπορώ να σε θυμάμαι
και να ‘σαι εσύ
τα γέλια σου σαν τα νερά
μια ήσυχη λέξη στ’ αυτί
και να νικάμε