Π
αίρνει τον πόνο «αγκαζέ» και μας θέτει απέναντι από τα πραγματικά μας προβλήματα μέσα από μοιραίες κραυγές και κραυγαλέες σιωπές. Μεταπηδάει με μαεστρία από το ειδικό στο γενικό χρησιμοποιώντας ορολογία και έννοιες διφορούμενες που καταλήγουν να αφορούν όλους μας…Έφυγε στις 7 Απριλίου του 2000.
Check in απόψε στις 9 το βράδυ…
Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώραη ώρα που γεννιέται η ζωήη ώρα που ταιριάζει η αναπνοή σουμαζί με την δική μου αναπνοήΚι αν είναι η αρχή στην κατηφόραη πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώραη ώρα που μου σβήνεις τον καημόη ώρα που και η σκέψη μου πεθαίνεικαι που δε θέλω να `χει τελειωμόΚι αν είναι η αρχή στην κατηφόραη πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώραη ώρα που μ’ αρέσει να πονώη ώρα που σου δίνω την ψυχή μουχωρίς να νιώθω τίποτα φτηνόΚι αν είναι η αρχή στην κατηφόραη πιο μεγάλη… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Και τι δεν κάνω
την πικραμένη σου ζωή για να γλυκάνω
κι εσύ μου δίνεις και μια πίκρα παραπάνω
κάθε στιγμή
Και τι δεν κάνω
την παγωμένη σου καρδιά για να ζεστάνω
κι εσύ μου δίνεις και μια πίκρα παραπάνω
για πληρωμή
Αμαρτία μεγάλη
μια καρδιά που για σένα λαχταράει και πεθαίνει
να τη βλέπεις σαν ξένη
Και τι δεν κάνω
για να βρεθώ στην αγκαλιά σου τι δεν κάνω
και μ’ αποφεύγεις σαν αλήτη, σαν ζητιάνο
κάθε στιγμή
Πες μου παππού, πες μου παππούαυτός ο κόσμος πάει πουκαι του δικού σου του σκοπούμάθε μου την αξίαΝα σε συλλάβω δεν μπορώμυαλό δεν έχω κοφτερόήμουνα κι έμεινα μωρόστην κυριολεξία Πες μου γιαγιά, πες μου γιαγιάγιατί αν δεν έχουμε μαγιάό,τι κι αν κάνουμε γιαγιάη ζύμη δε φουσκώνειΚαι πες μου σε παρακαλώόταν το αλεύρι είναι καλόπως αβγαταίνει το κιλόκαι βγαίνουνε δυο τόνοι Πες μου μπαμπά, πες μου μπαμπάτον κόσμο με τον αραμπάτον κόσμο με τον αραμπάγιατί να τον ταράξειςΤώρα δεν πιάνεται μπαμπάπετάει τρέχει κολυμπάμ’ ένα λαχάνιασμα μπαμπάστη σκέψη και στις πράξεις Πες μου μαμά, πες μου μαμάγιατί όταν πάω σινεμάενώ αλλάζω σινεμάτο… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Άνοιξε Πέτρο άνοιξε να μπω να ξαποστάσωαπό τη γη στον ουρανό κουράστηκα να φτάσωτι παριστάνεις τα ες ες και μου γυρεύεις πάσοθα μ’ αναγκάσεις τελικά το στόμα να χαλάσω Τι εισιτήριο ζητάς και πώς να στο πληρώσωεγώ δεν αξιώθηκα τα χρέη μου να δώσωήρθα για να ξεκουραστώ δεν ήρθα να μαλώσωτι εισιτήριο ζητάς και πώς να στο πληρώσω Άνοιξε στον Πανάγαθο να μπω να μαρτυρήσωκι αν θα μου βρει παράπτωμα με ξαναστέλνεις πίσωξέρω καλά τι θα του πω και πώς θα καθαρίσωκαι λέγε ποιος με κάρφωσε στα μούτρα να τον φτύσω Ώσπου να βρεις το φάκελο εγώ θα ξεπαγιάσωβάλε με… Διαβάστε περισσότερα/Read more »
Ήταν ψεύτικα
τα γλυκόλογά της όλα
ήταν ψεύτικα
βρήκα την καταστροφή μου
κι ερωτεύτηκα
όλα ψεύτικα
Ήταν κάλπικα
τα φιλιά που μου πουλούσε
ήταν κάλπικα
κι όταν είδα την αλήθεια
πόσο ντράπηκα
όλα κάλπικα
Ήταν θάνατος
το πιοτό που με κερνούσε
ήταν θάνατος
και δεν είμαι από πέτρα
ούτε αθάνατος
ήταν θάνατος
Δε θέλω την συμπόνια κανενός
τον έζησα τον κόσμο και τον είδα
είν’ η καρδιά μου μαύρος ουρανός
που κρύβει κεραυνούς και καταιγίδα
Την ώρα που ξεχείλισε ο πόνος
την ώρα που με πνίγει ο καημός
αυτήν την ώρα θέλω να μαι μόνος<br style="margin: 0px; padding: 0px;">δεν θέλω την συμπόνια κανενός</p><p style="overflow-wrap: break-word; margin-bottom: 1.3em; color: rgb(102, 102, 102); font-family: "Sorts Mill Goudy", serif; font-size: 16.8px; letter-spacing: normal; white-space: normal;">Με της αχαριστίας το νερό<br style="margin: 0px; padding: 0px;">πόσες φορές δε μουβρεξαν τα χείλη
ακόμα κι η γυναίκα π’ αγαπώ
ακόμα κι οι καλύτεροι μου φίλοι
Είδα τα μάτια σου κλαμμένα, καλή μου,
και πόνεσ’ η ψυχή μου.
Είδα στα χείλη σου την πίκρα, γλυκιά μου,
και ράγισ’ η καρδιά μου.
Είναι μαράζι να σε βλέπω να λιώνεις
και να με φαρμακώνεις.
Ποιος έχει βάλει στο δικό σου το χέρι
της ζήλιας το μαχαίρι;
Αν είμ’ εγώ η αφορμή που υποφέρεις,
σ’ το λέω να το ξέρεις,
χίλια κομμάτια την καρδιά μου θα κάνω,
θα σβήσω, θα πεθάνω.
Σ’ ευχαριστώ Θεούλη μου
που μ’ άφησες να ζήσω
άλλη μια μέρα τον αγά
να τον υπηρετήσω
Να ναι καλά ο κύρης μου<br>τον πόλεμο να παίρνει<br>κι ας μπαίνει στο κονάκι μου<br>τα βράδια και με δέρνει</p><p style="margin-bottom: 10px; color: rgb(42, 66, 71); font-family: "Helvetica Neue", Helvetica, Arial, sans-serif; letter-spacing: normal; white-space: normal;">Ναχει το γιαταγάνι του
γερό κι ακονισμένο
κι ας πάρει το κεφάλι μου
το χιλιοκολασμένο
Εφτά νομά σ’ ένα δωμά
που να ξαπλώ να κλείσεις μά
Ο ένας πάει σινεμά
ο άλλος πέφτει και κοιμά
ύπνος με βάρδια δηλαδή
στην πόρτα σύρμα για κλειδί.
Εφτά νομά δυστυχισμέ
σ’ ένα δωμά φυλακισμέ
δικαίως αγανακτισμέ
και με τα πάντα αηδιασμέ .
Πως τα ’χεις έτσι μοιρασμέ
ντουνιά ψευτοπολιτισμέ ;
Οι δυο δουλε απ’ τους εφτά
από τα χρέ τι να προφτά ;
Σαν τα τσουβά , σαν τα σκουπί
εφτά νομά χωρίς ελπί
σ’ ένα δωμά μισογιαπί.
Ποιος να φωνά και τι να πει;
Αυτό; που κλέ για να ταϊ κουτσουβελάκια
απ’ το Θεό κι από εμέ συγχωρεμέ
αυτός που κλέ γι’ αποταμί σε μασουράκια,
παλιοκοπρί αηδιαστί και σιχαμέ .
Αυτός που κλέ γιατί δε βγαί με το τιμίως,
είναι αθώ σου λέει κλέ γιατί πεθαί
αυτός που κλέ για να τα κρύ και υπογείως,
όταν ψοφί κι οι κολασμέ δεν τον εθέ .
Αυτός που κλέ ένα καρβέ κι ύστερα τρέχει
κύριε Πρό δεν είναι κλέ σεσημασμέ
πέντ’ έξι μη ένα ψωμί… δικαίως έχει
φασκελωμέ την κοινωνί τη χαλασμέ .
Σε πότισα το πιο γλυκό μου δάκρυ
με πότισες τον πιο γλυκό καημό
σε άγγιξα στου ονείρου μου την άκρη
και στράγγιξα τον πρώτο στεναγμό
Θα κλείσω τα μάτια θ’ απλώσεις τα χέρια
να βρουν να φωλιάσουν λευκά περιστέρια
αγάπη μου πρώτη αγάπη μεγάλη
θα κλείσω τα μάτια κι όπου με βγάλει
Λαχτάρησα ζωή απ’ τη ζωή σου
λαχτάρησες το φως του αυγερινού
στα σύννεφα περπάτησα μαζί σου
κι ανοίξανε οι πόρτες τ’ ουρανού
Θα κλείσω τα μάτια θ’ απλώσεις τα χέρια
να βρουν να φωλιάσουν λευκά περιστέρια
αγάπη μου πρώτη αγάπη μεγάλη
θα κλείσω τα μάτια κι όπου με βγάλει
Άσ’ τον τρελό στην τρέλα του
και μη τον συνεφέρεις
Τι κρύβει μέσα το μυαλό
ενός τρελού δεν ξέρεις
Μπορεί να βρει στην τρέλα του
αυτά που ’χει ποθήσει
και που δεν αξιώθηκε
να δει και ν’ αποκτήσει
Βρε άσ’ τον τρελό στην τρέλα του
άσ’ τονε στο όνειρό του
Τον κόσμο αυτό σιχάθηκε
κι έφτιαξε ένα δικό του
Δε μου κάνει αίσθηση καμία
αν θα φύγεις τούτη την στιγμή,
φύγε να κοπάσει η τρικυμία,
φύγε να μερώσουν οι καημοίΜα τι είναι αυτά που λέω Θεέ μου Θεέ μου
χωρίς αυτήν ποτέ μου ποτέ μου ποτέ μου
δε θα μπορούσα να ζήσω και να ξανά αγαπήσω.Άνοιξε τα χέρια σου να φύγω
μη με τυραννάς, μη με κρατάς
βρήκα το κουράγιο μου για λίγο.
Σαν δικό σου πια μην με κοιτάς.
Ξέρω πως θα φύγεις μακριά μου
Μέσα από την αγκαλιά μου
Θα πετάξεις σαν πουλί
Ξέρω πως θα κλάψουμε κι οι δυο
Στο πικρότερο αντίο
Στο πικρότερο φιλί
Κι όταν σημάνει η ώρα
Τότε καρδιά μου χρυσή
τη μεγαλύτερη μπόρα
Θα την περάσεις εσύ
Στάλα δε με ρώτησες μια στάλα
Αν χωράν μαζί με τ’ άλλα
Τα φαρμάκια τούτα δω
Πίσω ποτέ θα γυρίσεις πίσω
Πόσες νύχτες θα μετρήσω
Ώσπου να σε ξαναδώ
Μαθημε στις κακουχι
άιντε φτου κι απ’ την αρχή
τις κουβε και πειθαρχι
αδιορθω αναρχι
Μαθημε στις κακουχι
άιντε φτου κι απ’ την αρχή
τις κουβε και πειθαρχι
αδιόρθω αναρχι
Δεν προσκυ ποτέ κανε
λένε όχι λέω ναι
στην κρεμα έχω ανε
με κηδε και ζωντανε
Δεν προσκυ ποτέ κανε
λένε όχι λέμε ναι
στην κρεμα έχουμ’ ανε
μας κηδε και ζωντανε
Τι με νοια αν θα πεθα
θα πεθα που θα πεθα
Άμα περάσει τούτο δω
τι να μου κάνουν τ’ άλλα
Ετούτο είν’ ωκεανός
και τ’ άλλα είναι στάλα
Άμα περάσει τούτο δω
τ’ άλλα δεν τα φοβάμαι
Ετούτο είναι απ’ αυτά
που μια φορά περνάμε
Άμα περάσει τούτο δω
τι να μου κάνει ο χάρος;
Ετούτο είναι βάσανο
Ετούτο είναι βάρος
Ετούτο είναι θάνατος
Ετούτο είναι βάρος
Όταν είδα πως θα φύγεις
κόντεψα να τρελαθώ,
μα δεν μπόρεσα να κλάψω
και να παραπονεθώ.
Ούτε “αχ” δε θα πω
αφού έδωσα μπέσα
σε μια μαύρη καρδιά
που δε μ’ έβαλε μέσα.
Ρίξε με κι εσύ πιο κάτω
να με πάρει ο ποταμός,
να με φάει το σκοτάδι,
να με λιώσει ο καημός.
Ρώτα τη συνείδησή σου
κι άφησέ με αν σ’ το πει,
θα ’ναι ο καημός δικός μου
μα δική σου η ντροπή.
Και τι δεν κάνω
την πικραμένη σου ζωή για να γλυκάνω
κι εσύ μου δίνεις και μια πίκρα παραπάνω
κάθε στιγμή
Και τι δεν κάνω
την παγωμένη σου καρδιά για να ζεστάνω
κι εσύ μου δίνεις και μια πίκρα παραπάνω
για πληρωμή
Αμαρτία μεγάλη
μια καρδιά που για σένα λαχταράει και πεθαίνει
να τη βλέπεις σαν ξένη
Και τι δεν κάνω
για να βρεθώ στην αγκαλιά σου τι δεν κάνω
και μ’ αποφεύγεις σαν αλήτη, σαν ζητιάνο
κάθε στιγμή
?itok=anKYswaS
?itok=g-KmBjUe
Καλησπέρες…Καλησπέρες σε όλους…
Ετοιμοι για απογείωση…???