Στης θείας Τζέλας... Γιατί τώρα; The million - dollar question

Με αφορμή τον οργασμό δημόσιων καταγγελιών από θύματα βίας κατά των βιαστών τους, αλλά και των χιλιάδων σχολίων και απόψεων που διαβάζουμε στα κοινωνικά δίκτυα από χρήστες κάθε φύλου και ηλικίας, θεώρησα πως θα ήταν καλό, η θεία Τζέλα να επιστρέψει με ένα ευαίσθητο θέμα κοινωνικού περιεχομένου.
Κατ’ αρχάς, θα ήθελα να δηλώσω τον θαυμασμό μου για τις γυναίκες αλλά και τους άνδρες που έπεσαν θύματα οποιασδήποτε μορφής βίας και βρήκαν τη δύναμη να το πουν και να το καταγγείλουν, οποιαδήποτε χρονική στιγμή.

Τι είναι βία

Η βία, είτε είναι λεκτική, είτε σωματική πρώτα και κύρια δημιουργεί στο θύμα την αίσθηση (ψευδαίσθηση ίσως) της απόλυτης αδυναμίας. Ο θύτης καταφέρνει με διάφορα ψυχολογικά τρικ να εισβάλλει στον ψυχισμό του ατόμου που παρενοχλεί και με το φόβο να παραλύσει τη δυναμική και τη λογική του. Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και αντιδρά ξεχωριστά σε κάθε ερέθισμα. Είναι εξ ορισμού λάθος, να κρίνει κανείς τις αντιδράσεις των άλλων από τη δική του οπτική γωνία. Ιδίως, όταν ο ίδιος δεν έχει βρεθεί στη θέση του θύματος. Πως είστε τόσο σίγουροι ότι εσείς θα αντιδρούσατε; Ο φόβος είναι ένας προστατευτικός μηχανισμός που μπορεί να δημιουργηθεί από οποιοδήποτε ερέθισμα ή ακόμη και χωρίς αυτό. Η σκέψη και μόνο του φόβου είναι κατασταλτικός παράγοντας.

Η τρομοκρατία των ταμπού

Όταν, λοιπόν, βρίσκεται κανείς υπό καθεστώς φόβου και υφιστάμενος οποιασδήποτε μορφής βίας, τελεί υπό τρομοκρατία. Κανένας δεν μπορεί να κρίνει εκ του ασφαλούς το γιατί δεν αντέδρασαν τα θύματα όταν βίωναν τα όσα καταγγέλλουν σήμερα, ούτε όμως μπορεί κανείς να έχει λόγο για το γιατί αντέδρασαν τώρα.
Πρέπει επιτέλους η ψωροκώσταινα να σταματήσει να μάχεται να κρατήσει κρυφά τα θέματα που θεωρούνται ακόμη ταμπού! Πως μπορείτε να ζείτε εν έτη 2021 σε μια κοινωνία που η σεξουαλική βία είναι ταμπού! Ο εργασιακός εκφοβισμός είναι ταμπού! Ο ευτελισμός του ενός ή του άλλου φύλου και ιδίως του θηλυκού είναι ταμπού!
Προς Θεού, δεν απαιτεί κανείς να φτάσει η κατάσταση στο άλλο άκρο, όπως επί παραδείγματι συμβαίνει στην Αμερική. Που ένα αθώο κομπλιμέντο ή ένα χαριτωμένο φλερτ μπορεί να θεωρηθεί κακοποίηση.

Οι θύτες και τα θύματα

Ο θύτης όπως και το θύμα δεν έχει ταυτότητα, ούτε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που μπορεί κανείς να αναγνωρίσει σε έναν άγνωστο, με γυμνό μάτι. Μπορεί να είσαι εσύ, μπορεί εγώ, μπορεί οι παράξενοι ήχοι που ακούς κάθε λίγο από το διπλανό διαμέρισμα να μην είναι η καθαριστική μανία της οικοδέσποινας, ούτε η αγάπη τους για αλλαγή του ντεκόρ. Όλοι μας είμαστε συνένοχοι στη βία αν τη βλέπουμε και δεν την καταγγέλλουμε.

Η Κιβωτός

Η καχυποψία, όμως, μας έπνιξε όλα αυτά τα χρόνια! Επιτέλους οι άνθρωποι για μια φορά συσπειρώθηκαν και βρήκαν τη δύναμη να ξεσκεπάσουν την τρομοκρατία που επικρατεί στο σκοτεινό χώρο του θεάματος, στον «αθώο» κόσμο του αθλητισμού κ.ο.κ.
Αφήστε τους να μιλήσουν! Υπάρχουν ακόμη σφραγισμένα στόματα, πόρτες ερμητικά κλειστές, σπίτια και άνθρωποι που πονούν. Αφήστε επιτέλους όσους βρήκαν τη δύναμη να δημοσιοποιήσουν την αλήθεια τους, να γίνουν κιβωτός
• Για όλες εκείνες τις γυναίκες που ζουν με το φόβο ότι μπορεί να μην ξυπνήσουν το πρωί, ότι ο βίαιος σύντροφός τους μπορεί να βλάψει τα παιδιά τους
• Τους ομοφυλόφιλους που εκμεταλλεύεται κανείς την προτίμησή τους για να τους χλευάσει
• Τους άνδρες που οι ανώτεροι τους στο στρατό ή στη δουλειά τους εξευτελίζουν, βιαιοπραγούν εις βάρος τους σωματικά και λεκτικά
• Τα παιδιά που αναρωτιούνται αν ο θείος ή ο πατριός ή η σύντροφος του μπαμπά τους αγαπάει πολύ ή βιάζει τα κορμάκια τους καθημερινά και εκείνα είναι υποχρεωμένα να κρατήσουν «το μικρό τους μυστικό».
ΟΧΙ! Δεν το δέχομαι! Η βία δεν είναι κοινό μυστικό! Η βία κάθε μορφής είναι καταδικάσιμη, δεν είναι ταμπού! Είναι μια αισχρή πραγματικότητα που πρέπει να γίνει “viral”, για να μιλάμε και τη γλώσσα του σήμερα.

Γιατί τώρα

The million-dollar question. Γιατί τώρα; Αναρωτιέστε ακόμα; Γιατί τώρα βρήκε μια γυναίκα τη δύναμη να μιλήσει και το ντόμινο ξεκίνησε, ένα ντόμινο που το βλέπεις σε ανάποδη αναπαραγωγή. Άρχισαν ένα προς ένα τα τουβλάκια, όχι να γκρεμίζονται, αλλά να στυλώνονται. Ένας – ένας και μια – μια, άντρες και γυναίκες δίνουν δύναμη ο ένας στον άλλον να μιλήσει για τη βία που έζησαν ή που βιώνουν. Δημιουργούν το δεδικασμένο εκείνο που απαιτεί η κοινωνία για να εξυγιανθεί και να ομαλοποιηθούν πλέον οι διαδικασίες.

Δεν χρειάζεται πλέον να φοβάστε! Μιλήστε!

Γραμμή SOS 15900

Disclaimer

Με βήμα το πολυαγαπημένο SpIrtoWebRadio.com και με κίνδυνο η ανάρτησή μου αυτή να θεωρηθεί άρθρο τύπου blog, ας υπενθυμίσουμε στο ευρύ κοινό τα εξής. Το SpIrto Web Radio, η διεύθυνση και οι συντελεστές του, έχουν πάντοτε τη διάθεση να αποτελούν φορέα μετάδοσης δίκαιων και εμπεριστατωμένων απόψεων. Δίχως αυτό να σημαίνει πως πάσα άποψη με την οποία διαφωνούμε θα πρέπει να αποσιωπείται. Κάθε άλλο, ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που αγαπά να συνδιαλέγεται αλλά και να λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Λεχθέντων αυτών, ο καθένας μπορεί να έχει την άποψή του και να την εκφράζει, μα κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να την ενστερνίζεται εάν δεν εμπίπτει στην προσωπική του συλλογιστική. Τέλος, η γράφουσα είναι παιδί της σύγχρονης κοινωνίας, με σπουδές στην κοινωνιολογία, τη θεολογία και τη δημοσιογραφία. Οπότε θεωρούμε καλό να δώσουμε βήμα σε μια άποψη που έχει σφυρηλατηθεί και διαμορφωθεί με κόπο και πείσμα.

Σημείωση για τη συγγραφέα:

Η Αγγελίνα Κ. Παπαϊωάννου είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια του προγράμματος «Ορθόδοξη Θεολογία και Χριστιανικός Πολιτισμός» του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού (πρώην Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας) της Θεολογικής σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πτυχιούχος των προπτυχιακών σπουδών του ίδιου τμήματος, καθώς και δημοσιογράφος με σπουδές στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας.

Άλλα άρθρα της Αγγελίνας Παπαϊωάννου

5 3 votes

Αξιολογήστε το άρθρο / Article Rating

SpIrto Web Radio

From the blog

Στης θείας Τζέλας… Γιατί τώρα; The million – dollar question