Μου πήρε σχεδόν 30 χρόνια να φτάσω τα 29 και ενώ πίστευα πως με την πάροδο του χρόνου θα ερχόταν σταδιακά και η εμπειρία, συνειδητοποίησα ότι απλώς ξύπνησα ένα πρωί, σοφότερη!

Την παραμονή των γενεθλίων μου και ενώ είχε ήδη αρχίσει να με ζορίζει και να με αγχώνει το πρώτο -άντα που έρχεται, πήρα την απόφαση και είπα: τι 28, τι 29, τι 30, τι 31; Η ηλικία είναι (όντως!) απλά ένας αριθμός! Μπορεί οι απαιτήσεις που έχει ο κόσμος γύρω σου από σένα να διαφέρει (λόγω ηλικίας) αλλά στην τελική, σημασία έχει τι απαιτήσεις έχεις ΕΣΥ και μόνο εσύ από τον ίδιο σου τον εαυτό!

Ούσα χωρισμένη από μεγάλη σχέση δυο χρόνια τώρα, συσσωρευμένες οι εμπειρίες της ζωής μου ήρθαν και στρογγυλοκάθισαν ωραία – ωραία, η καθεμιά στη θέση της. Συνθέτοντας όμορφα και επαναπρογραμματίζοντας τον πολυδαίδαλο νου και τον πολυποίκιλο ψυχισμό μου.

Αγαπημένη μου φίλη αναγνώστρια, αδερφέ μου φίλε αναγνώστη, διάβασε στη συνέχεια τις συμβουλές της σχεδόν τριαντάρας θείας Τζέλας (τις δικές μου καλέ!)

• Είμαι ένας άλλος ζω σε παράνοια

Μην απασχολείς το μυαλό σου με τη γνώμη των άλλων και μη μετράς την αξία σου βάσει της άποψης τους! Δεν ζουν τη δική σου ζωή, δεν ζεις τη δική τους. Οι εμπειρίες, οι γνώσεις, η παιδεία και όλα τ’ άλλα ερεθίσματα που έχουν επηρεάσει την προσωπικότητα σου για να καταλήξεις να είσαι αυτό που είσαι σήμερα διαφέρουν κατά πολύ μεταξύ δυο ατόμων! Πόσο μάλλον μεταξύ κριτή και κρινόμενου! Σε τελική ανάλυση όμως, ποιος σου είπε πως η ζωή σου είναι τηλεπαιχνίδι και χρειάζεται κριτές και ποιος τους προσέλαβε αυτούς για να σχολιάζουν τις δικές μας επιλογές; Σκηνοθέτης της ζωής σου είσαι εσύ!!!

• Me, myself and I!

Κλισεδάκι στο έχουν περάσει αλλά είναι πραγματικότητα! Έχεις ακούσει τα κλασσικά «μόνοι μας γεννιόμαστε και μόνοι πεθαίνουμε», «αγάπα τον εαυτό σου για να μπορείς ν’ αγαπήσεις και τους άλλους» κ.ο.κ. Λοιπόν, άκουσε τη θεία Τζέλα. Δε με νοιάζει ν’ αγαπήσω τον εαυτό μου για να μπορέσω ν’ αγαπήσω άλλους, ούτε με ενδιαφέρει αν γεννιέμαι και πεθαίνω μόνη! Focus on life! Στα είπε και ο Μελ ο Γκίμπσον στο Μπρειβ το Χαρτ: Every man dies but not every man lives! (Όλοι πεθαίνουν αλλά δεν «ζουν» όλοι). Άσε τα μακάβρια! Το point είναι να γνωρίσεις τον εαυτό σου!

Ο κάθε άνθρωπος έχει λέει 3 εαυτούς, χαρακτήρες, όπως θες ονομασέ το: αυτόν που είναι, αυτόν που δείχνει και αυτόν που νομίζουν οι άλλοι ότι είναι! Συμφωνούμε! Επικεντρώσου σ’ αυτόν που είσαι! Φτιάξε ότι εσένα και μόνο εσένα χαλάει (δεν ξέρεις πως; Δεν «μπορείς» -ναι, σε quotes γιατί όντως ισχύει μόνο το δε θέλω, δεν υπάρχει δεν μπορώ!- ζήτα βοήθεια, Ξεκόλλα από τα παλιακά taboo!). You gotta live happily in your own skin, μάθε να γουστάρεις να ζεις μέσα στο πετσί σου, που λένε και σε κάποιο μικρό αγγλικό χωριό!

•  Beauty is in the eye of the beholder

True dat και true story! Εντωμεταξύ στο λέω εις την αγγλικήν παρόλο που σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές, η φράση πρωτοδιατυπώθηκε εις την ελληνικήν (oh yes!) τον τρίτο παρακαλώ αιώνα ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ! (Όλα εσείς τα τρολάκια λοιπόν με το shaming φάτε τη σκόνη των προγόνων μας και αποσκοτίστε μας, ο καλός ο αρχαίος ο μύλος όλα τ’ άλεθε).

Όταν μιλάω για ομορφιά, δεν αναφέρομαι στην εξωτερική εμφάνιση μόνον. Ο άνθρωπος αποτελεί ένα σύνολο, δεν γίνεται λοιπόν να διαχωρίζει κανείς πτυχές του ίδιου ατόμου για να τον χαρακτηρίζει! (Οκ αγαπημένε μου φίλε και συμμαθητή μου, δε γουστάρεις τη μεγάλη κοιλιά μου, τα προγούλια μου, τα κρεμασμένα μπράτσα μου… οκ είμαι χοντρή! Εσένα ποιο είν’ το ζόρι σου μανίτσα μου; Μη με κοιτάς!). Το δυνατότερο σου όπλο φίλε και φίλη μου, σ’ αυτή τη νέα μόδα (λεξιλογικά όχι συμπεριφορικά) του bullying και του shaming είναι…. (Drum roll!!!) η αυτοπεποίθηση!

Στο σημείο αυτό θα επανέλθω στο προλεγόμενα και θα ξαναπώ, πάψε να μετράς την αξία σου βασιζόμενος στην άποψη των άλλων. Η αυτοπεποίθηση, απ’ ότι έχω αντιληφθεί, δεν είναι τόσο έμφυτη όσο φαντάζει. Η πίστη στον εαυτό μας και η αναγνώριση της αξίας μας την θρέφουν. Δεν σου λέω να καβαλήσεις το καλάμι, αλλά να ξεπεράσεις έναν έναν τους φόβους σου και να πιστέψεις στα πόδια σου και στο πόσο μακριά μπορούν να σε πάνε.

Θα σου πω τι έκανα εγώ. Όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή στη ζωή μας περνάμε δύσκολα και εγώ δεν είμαι Θεός, με πήρε από κάτω. Παράτησα τη σχολή μου, άλλαξα σπίτι, άλλαξα δουλειά, εξαφανίστηκα από προσώπου γης. Όποιος ήθελε να με βρει έπρεπε να κάνει αίτηση! Ήξερα πως με λίγη υπομονή, επιμονή και συνέπεια θα κατάφερνα για ακόμη μια φορά να ξαναρχίσω τη σχολή μου, να δώσω πάλι μαθήματα και να γεμίσω την καθημερινότητά μου, την οποία μόνη μου κατέθλιψα, με μικρά πυροτεχνήματα επιτυχίας. Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, αυτές οι σπίθες χαράς αν τις πυροδοτήσεις σωστά, βρίσκουν τα κατάλληλα εκείνα φυτιλάκια στην ψυχή σου για να την ανάψουν και να τη φωτίσουν ολόκληρη! Κι αν είσαι λίγο πεισματάρης, παίρνεις φωτιά ολόκληρος και τότε… ποιος σε πιάνει!!! Ηθικόν δίδαγμα για ηθικόν ακμαιότατον, δώσε στην εαυτό σου την ικανοποίηση που του λείπει και αυτή προέρχεται μόνο από εσένα! Λάμψε!!!

Για να εξηγήσουμε λοιπόν τον τίτλο της υποενότητας, μπορεί η ομορφιά να βρίσκεται στο μάτι του θεατή, αλλά εσύ είσαι και ο πρωταγωνιστής στο θέαμα αυτό, οπότε έχεις και το μαχαίρι, έχεις και το καρπούζι! Γεύσου το!

Με αφορμή τις σκέψεις αυτές, που ήθελα να τις μοιραστώ μαζί σου, σου αφήνω ανοιχτό το δίαυλο της επικοινωνίας. Σχολίασε κάτω από το άρθρο ότι θέλεις να μου πεις. Τις αντιρρήσεις σου, τις σκέψεις σου, τις ενστάσεις σου, τους προβληματισμούς σου. Στείλε μου ένα ανώνυμο ή επώνυμο email με ότι σε απασχολεί και έλα να δούμε παρέα τη ζωή πιο θετικά!

Γκλίτερ, αστερόσκονη και λάμψη!

Σας στέλνω θετικά vibes!

Με αγάπη,

Θεία Τζέλα

Τα ίδια μου τα λόγια με αιφνιδιάζουν και μου μαθαίνουν πώς να σκέφτομαι.

Maurice Merleau-Ponty, 1908-1961, Γάλλος φιλόσοφος

Στείλε το email σου στο jelas_tales@outlook.com

Σημείωση για τη συγγραφέα:

Η Αγγελίνα Κ. Παπαϊωάννου είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια του προγράμματος «Ορθόδοξη Θεολογία και Χριστιανικός Πολιτισμός» του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού (πρώην Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας) της Θεολογικής σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πτυχιούχος των προπτυχιακών σπουδών του ίδιου τμήματος, καθώς και δημοσιογράφος με σπουδές στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας.

Άλλα άρθρα της Αγγελίνας Παπαϊωάννου

• Απέχω σημαίνει αδιαφορώ… vol.2
• Στης θείας Τζέλας… the 90s και κάτι
• Κορωνοϊός: Όαση εν τη ερήμω τα στατιστικά του ΑΠΘ
• Οι συμβολισμοί της Μεγάλης Εβδομάδας: Μεγάλο Σάββατο
• Οι συμβολισμοί της Μεγάλης Εβδομάδας: Μεγάλη Παρασκευή
• Οι συμβολισμοί της Μεγάλης Εβδομάδας: Μεγάλη Πέμπτη
• Οι συμβολισμοί της Μεγάλης Εβδομάδας: Μεγάλη Τετάρτη
• Οι συμβολισμοί της Μεγάλης Εβδομάδας: Μεγάλη Τρίτη
• Οι συμβολισμοί της Μεγάλης Εβδομάδας: Μεγάλη Δευτέρα
• Οι εθισμοί στις νεαρές ηλικίες
• Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας
• Στης θείας Τζέλας… Γιατί τώρα; The million – dollar question
• Αναλφαβητισμός: Κι όμως συνεχίζει να υπάρχει εν έτη 2021
• Η Παναγία στη Βουλή: Μια θεολόγος σχολιάζει τις αντιδράσεις που προκάλεσε
• Οι συμβολισμοί του ναού, των αμφίων και των ιερών σκευών
• Χριστιανισμός και Ισλάμ: Υπάρχουν πραγματικές ομοιότητες μεταξύ τους;
• Απέχω σημαίνει αδιαφορώ…
• Νέα γενιά, με νέα ματιά…
• Στης θείας Τζέλας…
• Στης θείας Τζέλας… Τελειότητα και ατέλεια!