Οι συμβολισμοί της Μεγάλης Εβδομάδας: Μεγάλη Δευτέρα

Τη Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δυο γεγονότα. Η ζωή του Ιωσήφ του Παγκάλου και η άκαρπη συκιά. Ας δούμε το καθένα αναλυτικά.

Ιωσήφ του Παγκάλου

Όπως προλέχθηκε, η Μεγάλη Δευτέρα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Ιωσήφ, του επονομαζόμενου “Παγκάλου” του γιου του Ιακώβ. Την ιστορία του διδακτικού βίου του διαβάζουμε στο πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, στο βιβλίο της Γενέσεως. (Γεν. 37-50)

Ο Ιωσήφ ήταν ο μικρότερος υιός του Ιακώβ τον οποίο ζήλευαν τα αδέλφια του, εξαιτίας της ενάρετης ζωής του και θέλησαν να τον εκδικηθούν. Αρχικά τον έριξαν σ’ ένα λάκκο και προσπάθησαν να εξαπατήσουν το πατέρα τους χρησιμοποιώντας ένα ματωμένο ρούχο ότι δήθεν τον κατασπάραξε κάποιο θηρίο. Το σχέδιό τους ναυάγησε και έτσι αποφάσισαν να τον πουλήσουν σε εμπόρους, οι οποίοι με την σειρά τους τον πούλησαν στον αρχιμάγειρα του βασιλιά της Αιγύπτου, τον Φαραώ Πετεφρή. Εκεί ο Ιωσήφ αφού δεν ενέδωσε στις ερωτικές επιθυμίες της συζύγου του Φαραώ, συκοφαντήθηκε από την τελευταία και φυλακίστηκε κατ’ εντολήν του Φαραώ. Κάποτε όμως ο Πετεφρής είδε ένα παράξενο όνειρο και ζήτησε έναν ερμηνευτή. Ο Ιωσήφ ερμήνευσε ότι θα έλθουν στη χώρα επτά χρόνια ευφορίας και επτά ακαρπίας και λιμού. Ο Φαραώ ευχαριστημένος και ενθουσιασμένος από τη σοφία του, του έδωσε αξιώματα. Ο Ιωσήφ διαχειρίστηκε άριστα την εξουσία και φρόντισε, στα δύσκολα χρόνια του λιμού, τον λαό. Στα πρόθυρα της πείνας, τα αδέρφια του, που τον είχαν φθονήσει, φανερώθηκαν μπροστά του ζητώντας βοήθεια. Εκείνος όχι μόνο δεν τους κρατούσε κακία, αλλά αντιθέτως τα συγχώρησε και τα προσκάλεσε μόνιμα στην Αίγυπτο μαζί με τους γονείς τους.

Ο Ιωσήφ, λοιπόν, αποτελεί προεικόνιση του Χριστού, εξ ου και η μνημόνευσή του, διότι και ο Κύριος, είναι αγαπητός γιός του Πατρός, φθονήθηκε από τους ομοφύλους Του Ιουδαίους, πουλήθηκε από το μαθητή Του για τριάντα αργύρια και κλείσθηκε στο σκοτεινό λάκκο, τον τάφο.

Η Άκαρπη Συκιά

Την επόμενη μέρα από την είσοδό του Ιησού στην Ιερουσαλήμ για τον εορτασμό του (εβραϊκού) Πάσχα, ο Κύριος βγήκε να περπατήσει στους δρόμους της πόλης. Περπατώντας ανάμεσα στα σπίτια και το πολύβουο πλήθος, παρατήρησε μια μεγάλη συκιά με χοντρό κορμό και πυκνό πράσινο φύλλωμα. Ο Ιησούς πλησίασε το δέντρο θέλοντας να κόψει ένα σύκο. Το δυνατό, όμως αυτό δέντρο δεν είχε καθόλου καρπούς. Τότε ο Ιησούς διέταξε το δέντρο να ξεραθεί, και έτσι και έγινε.
Ο κόσμος περνούσε και κοιτούσε προβληματισμένος. Γιατί ο Ιησούς “τιμώρησε” την καταπράσινη συκιά;

Μια παραδοσιακή ερμηνευτική προσέγγιση, μας οδηγεί να δούμε τη συκιά ως απεικόνιση και συμβολισμό του Ιουδαϊκού λαού, και ειδικότερα τις ιουδαϊκές θρησκευτικές αντιλήψεις της εποχής, καθώς, δε, και τους θρησκευτικούς θεσμούς των ιουδαίων, όπως ήταν η Συναγωγή και ο Ναός.
Εναλλακτικές προσεγγίσεις, που έχουν στόχο την ανάδειξη ενός διαχρονικού κοινωνικού νοήματος, ορίζουν τη συκιά ως παράδειγμα προς αποφυγή των πιστών. Οι τελευταίοι θα πρέπει να ζουν στραμμένοι προς το Χριστό, με όλο το είναι και την ψυχή τους, ώστε πάντοτε να παράγουν καρπούς και να δημιουργούν, εν αντιθέσει με τη συκιά που καρποφορεί μια φορά το χρόνο και όλο τον υπόλοιπο καιρό μένει χωρίς καρπό η ακόμα και χωρίς φύλλα.

Σημείωση για τη συγγραφέα:

Η Αγγελίνα Κ. Παπαϊωάννου είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια του προγράμματος «Ορθόδοξη Θεολογία και Χριστιανικός Πολιτισμός» του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού (πρώην Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας) της Θεολογικής σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πτυχιούχος των προπτυχιακών σπουδών του ίδιου τμήματος, καθώς και δημοσιογράφος με σπουδές στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας.

Άλλα άρθρα της Αγγελίνας Παπαϊωάννου

5 1 vote

Αξιολογήστε το άρθρο / Article Rating

SpIrto Web Radio

From the blog

Οι συμβολισμοί της Μεγάλης Εβδομάδας: Μεγάλη Δευτέρα

Ιωσήφ του Παγκάλου

Η Άκαρπη Συκιά

Σημείωση για τη συγγραφέα:

Άλλα άρθρα της Αγγελίνας Παπαϊωάννου