Οι συμβολισμοί της Μεγάλης Εβδομάδας: Μεγάλη Τετάρτη

Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στη δύναμη της πίστης και της μετάνοιας

Η αλείψασα τον Κύριον μύρω κατά Ιωάννη (12,1-8)

Η περικοπή που διαβάζεται στον Εσπερινό της ημέρας, λέει:
Ο Ιησούς, εξι ημέρες πριν το πάσχα επισκέφθηκε την Βηθανία, όπου ήταν ο Λαζαρος, ο οποίος είχε πεθάνει και τον είχε αναστήσει.
Τον προσκάλεσαν σε δείπνο εκεί και η Μάρθα υπηρετούσε. Ο Λάζαρος ήταν ένας από τους συνδαιτυμόνες.
Εν τω μεταξύ, η Μαρία πήρε ένα λίτρο γνήσιου και πολύτιμου μύρου, φτιαγμένο από το αρωματικό φυτό νάρδος, και άλειψε τα πόδια του Ιησού, τα οποία και σκούπισε κατόπιν με τα μαλλιά της. ‘Ολο το σπίτι γέμισε από την ευωδία του μύρου.
Λέει τότε ένας από τους μαθητές του Ιησού, ο Ιούδας, ο υιός του Σίμωνος ο Ισκαριώτης, ο οποίος μετά από λίγο έμελλε να τον παραδώσει στους σταυρωτές·
“Γιατί το μύρο αυτό δεν πουλήθηκε αντί τριακοσίων δηναρίων, αντί εξήντα περίπου χρυσών λιρών και δεν δόθηκε το αντίτιμόν του στους πτωχούς;”
Αυτό το είπε, όχι διότι είχε κανένα ενδιαφέρον για τους πτωχούς, αλλά διότι ήταν κλέφτης, και είχε το κουτί των εισφορών, και κρατούσε για τον εαυτό του τα χρήματα, που έριχναν σε αυτό
Είπε τότε ο Ιησούς· “αφήστε ήσυχη αυτήν την γυναίκα· φύλαξε το μύρο αυτό έχοντας προαίσθηση και το χρησιμοποίησε για εμένα τώρα, τις παραμονές του ενταφιασμού μου.
Διότι τους φτωχούς τους έχετε πάντοτε μαζί σας, εμένα όμως δεν με έχετε πάντοτε. Μετά από λίγο θα παραδοθώ στα χέρια των σταυρωτών μου”.

Οι τέσσερις Ευαγγελιστές, διασώζουν το διδακτικό αυτό γεγονός με παραλλαγές. Σύμφωνα με τους Ευαγγελιστές Ματθαίο, Μάρκο και Ιωάννη, η γυναίκα που άλειψε τον Κύριο με μύρο ήταν η Μαρία, η αδελφή του αναστηθέντος Λαζάρου. Η πράξη της δήλωνε ταπεινότητα και ευγνωμοσύνη για την ανάσταση του αδελφού της. Σύμφωνα με το Λουκά όμως επρόκειτο για μια αμαρτωλή πόρνη. Ίσως να ήταν η πόρνη, την οποία έσωσε ο Κύριος από το λιθοβολισμό των Ιουδαίων (Ιωάν.8,5).

Η αλείψασα τον Κύριον μύρω κατά Λουκά (7,36-50)

ο Ιησούς προσκλήθηκε σε δείπνο στο σπίτι κάποιου Σίμωνος, ο οποίος ανήκε στην τάξη των Φαρισαίων. Κάποια γυναίκα αμαρτωλή όταν έμαθε ότι ο Κύριος ήρθε στην πόλη, ζήτησε να μάθει σε ποιο σπίτι βρίσκεται. Ενώ έτρωγαν και συζητούσαν, ξαφνικά, μπήκε στο σπίτι η γυναίκα, κρατώντας στα χέρια της ένα αλαβάστρινο δοχείο γεμάτο πολύτιμο μύρο. Προχώρησε στο μέρος του Ιησού και αφού στάθηκε πίσω Του, γονάτισε και άρχισε να κλαίει γοερά.
Άνοιξε αμέσως το δοχείο και άρχισε να ρίχνει απλόχερα το μύρο και να πλένει με αυτό πόδια του Ιησού. Μαζί με το πολύτιμο μύρο έσμιγε και τα καυτά δάκρυά της, τα οποία έτρεχαν σαν ποτάμι από τα μάτια της. Αφού άδειασε το δοχείο ξέπλεξε τα πλούσια μαλλιά της και σκούπισε με αυτά τα πόδια Του, φιλώντας τα αδιάκοπα.
Ο Φαρισαίος οικοδεσπότης απόρησε με το γεγονός και διαλογιζόταν: Εάν αυτός εδώ είναι προφήτης, θα γνωρίζει το ποιόν αυτής τη γυναίκας που τον αγγίζει. Θα γνώριζε πως είναι αμαρτωλή. Ο Ιησούς, απαντώτας στους λογισμούς του Σίμωνα είπε: Έχω κάτι να σου πω. Εκείνος είπε: μίλα μου δάσκάλε.
Κάποιος, του είπε, δάνεισε χρήματα σε δύο ανθρώπους, στον πρώτο πεντακόσια δηνάρια και στον δεύτερο πενήντα. Όταν έπρεπε να τα επιστρέψουν αυτοί δεν είχαν και ο δανειστής τους τα χάρισε.
Και ρωτά το Σίμωνα: ποιος από τους δυο θα τον αγαπήσει περισσότερο; Ο Σίμων απάντησε: αυτός που του χαρίστηκε το μεγαλύτερο ποσό. Σωστά απάντησες του είπε ο Ιησούς. Για κοίταξε αυτή τη γυναίκα.
Εγώ μπήκα στο σπίτι σου και δεν μου έπλυνες τα πόδια με νερό, όμως εκείνη μου τα έπλυνε με τα δάκρυά της και τα σκούπισε με τα μαλλιά της. Εσύ δεν με ασπάστηκες, όπως συνηθίζεται για τους φιλοξενούμενους, όμως αυτή δε σταμάτησε στιγμή να μου φιλάει τα πόδια.
Δεν μου άλειψες το κεφάλι με λάδι, όμως αυτή με πανάκριβο μύρο μου άλειψε τα πόδια. Δεν αξίζει να της πω: «σου συγχωρούνται οι τόσες πολλές αμαρτίες σου, διότι με αγάπησες τόσο πολύ, εμένα το Λυτρωτή και πόθησες βαθιά τη λύτρωσή σου»;
Γυρίζοντας προς τη γυναίκα της είπε: «σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου». Τότε άρχισαν οι συνδαιτυμόνες να διερωτώνται: ποιος είναι αυτός που μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες; Ο Χριστός ξαναλέει στη γυναίκα: «Η πίστη σου σε έσωσε, πήγαινε στο καλό (πορεύσου ειρηνικά)».

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι όσο διαχρονικοί κι αν είναι οι λόγοι και οι διδαχές του Κυρίου, το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο στο οποίο εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα του βίου του, ήταν αντίστοιχο της παιδείας και των αντιλήψεων της εποχής. Οι αμαρτωλοί ήταν μίασμα για την κοινωνία, δακτυλοδειχτούμενοι, παρίες.
Ο Χριστός, εγκαινίασε μια νέα αντίληψη για τον αμαρτωλό άνθρωπο, εντελώς διαφορετική από τα στεγανά της ιουδαϊκής κοινωνίας. Δεν είναι ο αμαρτωλός άνθρωπος μιασμένος από τη φύση του, αλλά ένας πνευματικά ασθενής, ο οποίος χρειάζεται βοήθεια.
Έθεσε ως αντίδοτο της πνευματικής ασθένειας τη μετάνοια, η οποία είναι ο ισχυρότατος εκείνος μοχλός, ο οποίος γκρεμίζει το οικοδόμημα της αμαρτίας και αναγεννά τον άνθρωπο. Μέσω του Ιησού Χριστού ανέτειλε η εποχή της χάρητος και του ελέους.

Πηγές

Καινή Διαθήκη
Θεολογικό σχόλιο στο περιεχόμενο και το νόημα της Μεγάλης Τετάρτης του Θεολόγου καθηγητού Λάμπρου Κ. Σκόντζου

Σημείωση για τη συγγραφέα:

Η Αγγελίνα Κ. Παπαϊωάννου είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια του προγράμματος «Ορθόδοξη Θεολογία και Χριστιανικός Πολιτισμός» του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού (πρώην Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας) της Θεολογικής σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πτυχιούχος των προπτυχιακών σπουδών του ίδιου τμήματος, καθώς και δημοσιογράφος με σπουδές στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας.

Άλλα άρθρα της Αγγελίνας Παπαϊωάννου

5 1 vote

Αξιολογήστε το άρθρο / Article Rating

SpIrto Web Radio

From the blog